New Delhi:
In de ijskoude wildernis van Spitsbergen, de Noorse archipel in de Barentszzee, zijn ijsberen verstrikt geraakt in de politiek van klimaatverandering. Hun verrassende veerkracht heeft de Amerikaanse president Donald Trump, miljardair Bill Gates en klimaatactivisten meegesleurd in een botsing van verhalen over hoe de mensheid ermee zou moeten omgaan.
Wat u moet weten?
In een bericht op X (voorheen Twitter) schreef Donald Trump in 2014: “Net uit – de POLAR ICE CAPS staan op een recordhoogte, de POLAR BEAR-populatie is nog nooit zo sterk geweest.”
Destijds werden de beweringen van Trump betwist door klimaatspecialisten, omdat een deel ervan niet waar was. Nieuwsweek gerapporteerd.
Eerder deze week kwamen wetenschappers die al bijna dertig jaar ijsberen wegen op Spitsbergen met een langlopend onderzoek, dat werd gepubliceerd in Scientific Reports.
Het benadrukt dat de beren gemiddeld dikker en gezonder zijn vergeleken met wat ze een generatie geleden waren. Dit gebeurde ondanks bijna 100 meer ijsvrije dagen dan begin jaren negentig.
Sommige beren schakelen over op opportunisme en zijn bezig met het opruimen van karkassen van walrussen, het vangen van rendieren of zelfs het jagen op vogelkolonies. Wetenschappers hebben gewaarschuwd dat deze veerkracht tijdelijk kan zijn. Maar in sommige opzichten ondersteunt het wel Trumps visie op het klimaatbeleid, zo meldt Newsweek.
Bill Gates’ visie
Vorig jaar riep de medeoprichter van Microsoft in een memo op om prioriteit te geven aan aanpassing door zich te concentreren op het verminderen van menselijk lijden in plaats van het nastreven van strikte temperatuurdoelstellingen.
Milieuactivist Bill McKibben waarschuwde echter dat de retoriek van ‘adaptatie eerst’ de omslagpunten dreigt te bagatelliseren en de urgentie van emissiereductie verder verzwakt. ‘Misschien hebben we niet over alles de mening van miljardairs nodig’, had McKibben gezegd.
Brian O’Donnell van Campaign for Nature zei dat de memo ‘verkeerd’ was omdat het aandrong op een omslag van temperatuurdoelstellingen naar het verminderen van menselijk lijden door middel van aanpassing.
Het punt hier ging niet “over zoölogie, maar over politiek”, stelt het Newsweek-rapport, terwijl het benadrukt dat de “Svalbard-beren een ongemakkelijke waarheid zijn en bewijsstuk A voor de adaptatie-eerste kijk op de wereld.”
Volgens Voxsuggereert het laatste onderzoek van Spitsbergen dat “het verlies van zee-ijs door de opwarming inderdaad verband houdt met noodlijdende ijsberenpopulaties” in andere regio’s. Het voegde eraan toe dat de bevindingen een “rimpeltje van hoop” zijn en geen omkering van de bredere dreiging.
Opvallend is dat de regering-Trump later een hulpplan voor het Noordpoolgebied steunde, waarin 50 miljoen dollar werd gereserveerd voor het behoud van ijsberen in Groenland.
Uit het recente onderzoek op Spitsbergen blijkt dat ijsberen niet één verhaal vormen, maar twintig verschillende subpopulaties zijn die te maken krijgen met verschillende combinaties van zee-ijsverlies en menselijke druk.
In Spitsbergen verblijven de beren in een van de snelst opwarmende Arctische bekkens. Toch steeg hun gemiddelde lichaamsconditie tussen 1992 en 2019, zelfs toen de ijsvrije dagen toenamen.
Gates dacht erover om opnieuw te formuleren hoe Amerikanen dergelijke tegenstrijdigheden wegen. In zijn memo schreef hij dat er een “doemscenario” is over het klimaatprobleem dat “fout” is.
Aan de andere kant blijft Trumps standpunt sceptisch tegenover catastrofale verhalen en benadrukt hij dat “het leven doorgaat”.
