Waarom de mutantkrachten van Storm altijd een uitdaging waren voor X-Men ’97-animators

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

De aanwezigheid van Storm op de X-Men maakt praktisch de behoefte aan andere leden teniet. Storm heeft, zoals alle striplezers je kunnen vertellen, het mutante vermogen om het weer psychisch te beheersen. Ze kan wind gebruiken om zichzelf te laten vliegen, maar ook bliksemschichten oproepen om haar vijanden te slaan. Ze kan een beroep doen op poolwinden om ijs te creëren of een vernietigende tornado te veroorzaken. Storm zou, als ze de middelen had, uitgestrekte woestijnen kunnen irrigeren. Ze zou in haar eentje hele ecosystemen kunnen veranderen. Ze zou enorme legers kunnen wegvagen met een goed geplaatste orkaan. Met zo’n persoon op de X-Men lijkt het hebben van een man met stiletto-knokkels of een kerel met laserogen kleine aardappelen.

In de nieuwe tv-serie “X-Men ’97” wordt Storm gespeeld door Alison Sealy-Smith, hij vertolkt de rol uit de originele show uit 1992 “X-Men: The Animated Series.” De showrunners hielden de krachten van Storm wijselijk relatief bescheiden, waarbij ze meestal alleen haar vliegend afbeeldden, een paar kleine bliksemschichten gooiden of mensen omver bliezen met een windvlaag. Slechts in enkele extreme gevallen riep Storm haar naamgenoot op. Als Storm in elke aflevering haar krachten ten volle zou gebruiken, zou dit de aard van de show veranderen. Het zou ‘The Storm Show’ worden.

Maar het zijn niet alleen de beperkingen van het vertellen van verhalen die de showrunners van “X-Men ’97” ervan weerhouden het volledige potentieel van Storm te benutten. Het lijkt erop dat er ook praktische overwegingen zijn. Stormen zijn moeilijk te animeren en er zijn veel lijnafstanden en visuele effecten voor nodig om een ​​tornado in actie weer te geven. Deze worstelingen werden kort besproken in het nieuwe boek “X-Men ’97: de kunst en het maken van de animatieserie” door James Veld. Effectenanimator Chris Graf zei dat de weerkrachten van Storm in wezen te episch zijn om regelmatig te animeren.

De schrijvers van “X-Men ’97” werden af ​​en toe ambitieus met de capaciteiten van Storm, wat Chris Graf hoofdpijn bezorgde. Kunnen de krachten van Storm een ​​tornado oproepen? Ja. Kunnen haar bliksemkrachten zand onmiddellijk in glas veranderen? Ook ja. Zouden haar krachten niet kunnen worden gebruikt om een ​​hele woestijn in glas te veranderen, en zou het glas dan kunnen worden gebruikt als snijgereedschap tegen gigantische aanvallende robots, met scherven die door de wind worden voortgestuwd? Dat kunnen ze inderdaad. Maar hoe animeer je dat allemaal met een tv-budget voor een kinderprogramma van 30 minuten? Al deze dingen gebeuren trouwens in de allereerste aflevering van ‘X-Men ’97’. Zoals Graf uitlegde:

“(Storm is) moeilijk te vatten omdat haar status op Omega-niveau hand in hand gaat met epische, grootschalige actie. (…) Het animeren van orkanen en tornado’s op grote schaal is nooit gemakkelijk. Om haar krachten op overtuigende wijze te animeren, is vaak input van meerdere afdelingen nodig. In aflevering 1 roept ze bijvoorbeeld bliksem overal om haar heen op in de woestijn, en het hele gebied verandert in glas, maar wordt vervolgens verbrijzeld en verspreidt puin dat de Sentinels in stukken snijdt.”

De wind zou waarschijnlijk door de effectenafdeling moeten worden geanimeerd, terwijl een apart team aan het verbrijzelende glas werkte. De Sentinels (de gigantische robots) worden afgehandeld door een afdeling voor karakteranimatie, en de landschappen worden verzorgd door achtergrondkunstenaars. Iedereen moest ruim de tijd nemen voor wat neerkomt op slechts een paar seconden schermtijd, en dit soort dingen gebeuren in bijna elke aflevering waarin Storm zich bevindt.

Chris Graf vervolgde door te wijzen op een minder uitgebreide maar niet minder moeilijke reeks uit de volgende aflevering van de show. Storm vereist veel flitsende bliksemeffecten, en dat alles moet worden gecoördineerd over verschillende animatieafdelingen, iets dat Grafs werk des te moeilijker maakt. Zoals hij beschreef:

“In aflevering 2 wordt verlichting een grote factor bij het bepalen van de sfeer wanneer de wolken beginnen aan te komen en Storm de bliksem de rechtszaal binnenroept. De lichten flikkeren en de bliksemflitsen worden de lichtbron voor alle schaduwen in de kamer. Het correct krijgen van de schaal van haar enorme kracht kan veel planning vergen op veel afdelingen, en dat is iets dat ik moet coördineren.”

Natuurlijk zijn de inspanningen de moeite waard, omdat de visuele effecten de krachten van Storm veel indrukwekkender laten lijken. Het eerste seizoen van “X-Men ’97” eindigde in mei 2025 en het tweede seizoen zal ergens halverwege 2026 op Disney+ verschijnen. De voormalige showrunner van de show, Beau DeMayo, heeft alle afleveringen al geschreven, hoewel hij niet zal werken aan het beoogde derde seizoen van de show, omdat hij werd ontslagen wegens vermeend ‘flagrant gedrag’. De rest van het animatieteam lijkt echter aan boord te zijn gebleven, waardoor de weerseffecten van Storm minstens zo indrukwekkend zullen zijn als in het eerste seizoen. Ook is de serie tot nu toe waanzinnig geweest.

In de recensie van /Film zeiden we dat “X-Men ’97” wekt de indruk dat je een animatieseizoen van 26 afleveringen op snelheid afspeelt, maar dan in de verkeerde volgorde wordt bekeken. Deze aanpak heeft de show opwindend en glorieus onvoorspelbaar achtergelaten. Laten we hopen dat de magie blijft.