Vuil, een vlag uit de jaren zeventig, een spul: wat zit er in het Orion-ruimtevaartuig

Ruim een ​​halve eeuw geleden, NASA bracht slechts drie jaar door met het landen van astronauten op de maan voordat de natie de interesse verloor om het programma voort te zetten.

Dat betekende de VS ruimte Het lukte de organisatie niet om nog minstens drie geplande Apollo-missies te lanceren die nieuwe gebieden van het maanoppervlak zouden hebben verkend.

Maar NASA is het nooit vergeten – zoals blijkt uit een klein artefact dat het bureau in de ruimte had gestopt Orion-ruimtevaartuig: Een Amerikaanse vlag die begin jaren zeventig op Apollo 18 zou hebben gevlogen.

“De vlag dient als een krachtig embleem van Amerika’s hernieuwde inzet voor menselijke verkenning van de maan”, zei NASA, “terwijl het de erfenis eert van de Apollo-pioniers die als eerste de weg baanden.”

NASA’s Artemis II missie, die op 1 april van de grond schootis een overvolle vlucht, met vier astronauten in een ruimtevaartuig ter grootte van twee minibusjes. Terwijl de bemanning — Commandant Reid WisemanVictor Glover, Christina Koch en Jeremy Hansen – hoefden hun handbagage niet achter te laten op het lanceerplatform Cape Canaveral, Florida, hun ‘thuis’ voor de 10-daagse vlucht rond de maan zit zeker boordevol kieuwen. Toch had NASA ruimte om een ​​paar waardevolle herinneringen en andere prullaria voor de reis op te bergen.

Dankzij de ‘officiële vluchtkit’, vastgelegd in de federale wetgeving, kunnen NASA, commerciële partners en internationale entiteiten deze items later gebruiken prijzen, geschenken of museumexposities. Maar om die spullen aan boord te krijgen, moet elke leverancier NASA om schriftelijke toestemming vragen.

De Artemis II vlucht kit is aanzienlijk kleiner dan degene die op de onbemande vloog Artemis I missie in 2022, die ongeveer bevatte 120 pond aan vreemde dingen. Tijdens deze reis werd de capsule maximaal uitgerust met systemen en vracht om vier volwassenen in leven te houden. Een toilet, een compacte roeimachine, voedsel en andere levensondersteunende apparatuur, evenals de astronauten zelf, moesten voorrang krijgen.

Deze Tweet is momenteel niet beschikbaar. Mogelijk wordt het geladen of is het verwijderd.

Zoals gewoonlijk bevat de kit van Artemis II een heleboel vlaggen, missiepatches en spelden, waarvan de meeste naar werknemers en aannemers gaan die het project hebben helpen ondersteunen. Maar hier zijn enkele van de meer ongebruikelijke en symbolische items die in de prijzen zijn gevallen:

Onderdelen van het Space Launch System

Wanneer een raket op het punt staat je met een snelheid van 30.000 kilometer per uur de ruimte in te stuwen, is het laatste wat je als astronaut wilt horen dat sommige onderdelen ervan zich daadwerkelijk naast je in de capsule bevinden.

Maar maak je geen zorgen. Dit zijn spaanders van de Ruimtelanceersysteem’s kernfase, waarschijnlijk kleine stukjes aluminium die zijn teruggewonnen uit het las- en bewerkingsproces. Na de eerste acht minuten van de vlucht schakelde de kerntrap de motoren uit, maakte zich los en viel uiteen boven de Stille Oceaan.

Zakken vol vuil

Ja, de missieplanners hebben ruimte gemaakt voor tien zakken vuil – maar niet zomaar vuil. Speciaal vuil. Deze zakken bevatten grond verzameld van bomen waarvan de zaden op Artemis I vlogen. Na die vlucht werden ze op aarde geplant. Nu maakt een deel van de grond die hen hielp groeien de maanreis, waarbij een volledige cirkel wordt gevolgd van de ruimte naar de aarde en weer terug.

Op Apollo 14 bracht NASA zaden mee om meer te weten te komen over de effecten van de diepe ruimte op planten. Helaas, het blikje waarin ze zaten ging kapotwaarbij de zaden allemaal door elkaar raakten. De zaden waren niet langer levensvatbaar voor onderzoek en werden onderdeel van een nieuw programma. Omdat ze ze niet wilden verspillen, leverde NASA de zaden aan de US Forest Services. Toen er honderden begonnen te ontkiemen, kregen ze de bijnaam ‘maanbomen’.

NASA heeft deze keer geen boomzaden ingepakt, maar de Canadian Space Agency wel, waarmee de traditie wordt voortgezet. Als lid van de Artemis II-bemanning is de Canadese astronaut Hansen de eerste niet-Amerikaan op een diepe ruimtevlucht.

Andere zaden, waaronder een pakje zinnia’s en chilipepers, zijn ook aan boord.

De Wrights pionierden op 17 december 1903 met de eerste vlucht met een gemotoriseerd vliegtuig in Kitty Hawk, North Carolina.
Krediet: Het landgoed van Orville Wright / Smithsonian

Stofstaal van Wright Brothers

Een vierkant stuk stof van 2,5 cm van de Flyer van de gebroeders Wright bevindt zich momenteel in Orion. Het staal is bedoeld om de geboorte van de vlucht te herdenken. Het schroot is geleend van het Smithsonian’s National Air and Space Museum, samen met nog een klein stukje dat eerder met de Space Shuttle vloog Ontdekking in 1985. Nadat het ruimtevaartuig is neergestort, keren de artefacten terug naar het museum.

Als nog een knipoog naar de geschiedenis van de vlucht bevat de kit een fotonegatief van Ranger 7de sonde uit 1964 die de eerste Amerikaanse missie werd die met succes het maanoppervlak aanraakte.

In het laboratorium gekweekte weefselmonsters van astronauten

Los van de vluchtkit voert de missie een uniek wetenschappelijk experiment uit, bekend als A Virtual Astronaut Tissue Analog Response, of AVATAR. Bij de test wordt gebruik gemaakt van levend weefsel van elk van de vier astronauten op chips ter grootte van een USB-stick, opgeslagen in een doos met temperatuurregeling.

Vóór de lancering namen artsen bloed af van elk bemanningslid en kweekten cellen uit die monsters om op de chips te laden. De monsters bootsen beenmerg na, een cruciaal onderdeel van het immuunsysteem.

Na de missie zullen wetenschappers bestuderen hoe de genactiviteit binnen individuele cellen verandert, door vluchtmonsters te vergelijken met kopieën op aarde. Het werk heeft tot doel te onthullen hoe diepe ruimtestraling en microzwaartekracht de ontwikkeling van bloedcellen beïnvloeden. En het zal ook dienen als een testcase voor de vraag of deze chips gezondheidsresultaten kunnen voorspellen. In de toekomst kan het onderzoek NASA helpen bij het bouwen van gepersonaliseerde gezondheidskits voor astronauten.

Lucas Ye, 8, won een wedstrijd om een ​​zwaartekrachtindicator te ontwerpen voor de Artemis II-maanmissie.
Krediet: freelancer / NASA

Een knuffel met een verhaal

NASA heeft geen toewijzing gegeven Snoopy voor deze maanmissie – de beagle vloog eerder op Artemis I – maar er komt een ander knuffelig knuffelbeest in de plaats. Hoewel hij geen deel uitmaakt van het officiële vluchtpakket, speelt de ronde mascotte, geselecteerd door de astronauten uit meer dan 2.600 wedstrijdinzendingen, een belangrijke rol. Het is een zogenaamde nul-G-indicator, die de missiecontrole laat weten wanneer het ruimtevaartuig microzwaartekracht heeft bereikt.

Hoe? Het drijft.

Een tweedeklasser uit Californië, Lucas Ye, ontwierp het kleine knuffeltje, dat eruitziet als de maan met een aardmuts op. Het vertegenwoordigt de beroemde Earthrise-afbeelding gemaakt tijdens Apollo 8, toen mensen de planeet voor het eerst boven de horizon van de maan zagen zweven. Aan de binnenkant zit een SD-kaart met namen van mensen die pleiten voor het succes van de missie.

Op dit moment lijkt het er niet op dat er een manier is om te kopen Opstaanaangezien NASA er blijkbaar geen licentie voor heeft verleend. Maar er kan een opgekropte vraag naar het schatje zijn: de officiële cadeauwinkel van het Kennedy Space Center is tijdelijk gestopt met de verkoop van de meeste Artemis-gerelateerde merchandise vanwege “een ongekende stijging” in bestellingen.

“We waarderen uw enthousiasme en steun oprecht”, aldus de winkel een bericht op haar website“en vraag vriendelijk om uw geduld, aangezien de uitvoeringstijden langer kunnen zijn dan normaal.”