Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Ik beloof dat dit de laatste keer is dat ik erover zal praten Vreemdere dingen Seizoen 5, maar er is nog één ding dat ik van mijn hart moet krijgen, tenzij er iets anders opduikt. Negeer in dat geval alstublieft wat ik net zei. Eén term diehard fans van de Duffer Brothers-serie hebben rondgegooid alsof een hete aardappel ‘mediageletterdheid’ is. Het argument luidt dat als je de finale niet leuk vond, je gewoonweg niet mediageletterd bent, wat absoluut nergens op slaat. Ik volg de serie sinds de première in 2016 en ik heb er gedachten over. Miljoenen mensen hebben hetzelfde gedaan en hebben er ook gedachten over.
Degenen die dachten dat seizoen 5 een totale swing en een misser was, hebben geldige meningen over waarom, gebaseerd op hun persoonlijke smaak, en vaker wel dan niet hebben ze bonnen meegenomen om hun logica te ondersteunen. Degenen die dachten dat seizoen 5 perfect was en niets verkeerds kon doen, hebben ook geldige meningen. Eerlijk gezegd, als je seizoen 5 leuk vond, ben ik blij voor je. Je had niet het gevoel dat je tien jaar had verspild aan het volgen van een verhaal dat je aansprak, en dat is geweldig. Ik zeg dit zonder een greintje sarcasme. Het is zoveel leuker om van iets te genieten dan het uit elkaar te halen omdat het niet aan je verwachtingen voldoet. Ik wou dat ik een van jullie was, maar dat ben ik niet, dus hier zijn we dan.
Wat is mediageletterdheid?
Mediageletterdheid wordt gedefinieerd als ‘kennis, begrip en ervaring van verschillende mediavormen’. Met andere woorden: als je dingen bekijkt en erover kunt praten terwijl je kritisch nadenkt, ben je mediageletterd. In het huidige politiek gedreven nieuwsmedialandschap gaat mediageletterdheid gepaard met extra kanttekeningen bij het doorlichten en vertrouwen van bronnen om weloverwogen beslissingen te nemen die gevolgen kunnen hebben in de echte wereld. Maar als we het over films en tv hebben, is de definitie vrij eenvoudig.
Jij keek Vreemdere dingen Seizoen 5 en je hebt er gedachten over. Gefeliciteerd. Je bent mediageletterd.
Laten we, aan de hand van deze definitie, praten over wat veel mensen zeggen dat er fout is gegaan. Vreemdere dingen Seizoen 5 heeft zulke gemengde reacties opgeleverd dat legioenen fans complottheorieën, hoofdcanon-retcons en rechtvaardigingen voor de controversiële finale hebben bedacht die voor velen van ons simpelweg niet bevredigend was omdat het niet klopte of een zinvolle uitbetaling had. Er gaan talloze TikToks- en Reddit-posts over “Conformiteitspoort,” wat op het moment van schrijven wel of niet echt kan zijn. Ik ben geneigd te geloven dat dit het resultaat is van teleurgestelde fans die de finale het hoofd bieden door het te beschouwen als een enorme misleiding die de Duffer Brothers al die tijd hebben gepland.
Als ik echt ben, hoop ik dat ze gelijk hebben. Ik hou ervan om voor de gek gehouden te worden, en ik vind het geweldig als makers op de Trollercoaster springen, gewoon om met hun publiek te rommelen. Het is leuk. Ik ben er helemaal voor. Ik denk gewoon niet dat dat hier gebeurt. Als bewezen wordt dat ik ongelijk heb, prima. Als er een onthulling is die we nog niet hebben gezien en die op magische wijze alles beter, nog beter maakt.
Wat is geen media-analfabetisme?
Hier wordt het lastig. Wanneer je inlogt op TikTok of fansites, is de algemene kritiek op mensen die geldige redenen hebben om teleurgesteld te zijn, dat ze niet mediageletterd zijn. Er vinden hier enkele opzettelijke stroman-argumenten plaats, grotendeels gebaseerd op het feit dat een subgroep van kijkers het uiteenvallen van Nancy Wheeler en Jon Byers nodig had. Ik weet niet wat ik anders moet zeggen dan dat het vrij duidelijk was.
Wat er nu gebeurt, is dat dit specifieke misverstand uit seizoen 5 wordt samengevoegd met mensen die het einde simpelweg helemaal niet leuk vonden. Ik heb mijn grieven kenbaar gemaakt, die ik hier kort zal samenvatten.
Ik had het gevoel dat er voortdurend expositie was lepel gevoerd voor mij is dit een schending van de heilige ‘show, don’t tell’-regel die elke schrijver sinds zijn eerste les creatief schrijven op de lagere school in zijn hoofd heeft geslagen. Seizoen 1 heeft zoveel bereikt met knipperende lichten, charismatische karakters en hun ontwikkeling, en slimme praktische effecten. Seizoen 5 had ongeveer het dubbele van het budget van een Wonder film en zag er op de een of andere manier slechter uit.
Ik denk dat bijna elke acteur in de serie, afgezien van een select aantal (Brett Gelman voortdurend opgesloten als “die kerel”), viel uit hun stroom staat en uiteindelijk portretteerden ze personages waarmee ze niet langer verbonden leken. Ik denk ook Linda Hamilton’s Dr. Kay werd enorm onderbenut omdat haar boog nooit op een zinvolle manier goed werd afgesloten. Ik zou door kunnen gaan, maar je begrijpt het wel.
Grote groepen fans, waaronder ikzelf, kwamen onafhankelijk van elkaar tot deze conclusies, omdat ze er op een diepgeworteld niveau allemaal hetzelfde over dachten. Dat klinkt alsof veel mediageletterde mensen mij tegenspreken.
Niemand heeft een hekel aan vreemde dingen
Wanneer dit soort kritiek wordt geuit, is de reflexmatige reactie online dat we de serie haten omdat deze populair is en we mensen niet van dingen kunnen laten genieten. Ik ben hier om je gerust te stellen dat niemand dit doet. Niemand heeft vier seizoenen van een show bekeken, alleen maar om seizoen 5 te kunnen doorgronden. Wat er feitelijk gebeurde, is dat we bleven terugkomen omdat we de serie leuk vonden. Ik wilde Vreemdere dingen om meer dan wat dan ook te slagen. Vanaf dag één was ik fan. Ik ben een groot voorstander van weglopen van de media dat dient mij niet langer, en deze specifieke serie diende mij totdat dit niet meer het geval was.
We volgden het verhaal, brachten de overlevering en wereldopbouw samen, rouwden om de dood van favoriete personages bij fans en werden opgewonden voor een finale die alles met elkaar zou verbinden. Wij begrijpen het plot. Wij begrijpen de inzet. We zijn gewoon niet blij met de manier waarop het is uitgevoerd. Het begrijpen van de plot betekent niet hetzelfde als het waarderen van de uitvoering. Dat zijn twee heel verschillende dingen, en ze worden voortdurend door elkaar gehaald in online gesprekken.
Mensen die kritiek hebben op de serie zijn niet in de war over wat er is gebeurd. Ze zijn teleurgesteld over hoe het gebeurde.
De reden dat seizoen 5 zo hard wordt ondergedompeld, is niet omdat mensen niet mediageletterd zijn. Seizoen 1 was bliksem in een fles. Het was een underdogverhaal over een show die werd afgewezen totdat het niet meer zo was en vervolgens een culturele moloch werd. Het was oubollig maar charmant, overdreven nostalgisch maar oprecht, ambitieus maar licht verteerbaar. Het heeft elk vakje gecontroleerd op wat een serie geweldig maakt. Seizoen 5 speelt alsof het door een commissie werd gerund. De makers wisten dat seizoen 1 in letterlijke zin speciaal was, maar ze konden niet vastleggen wat het speciaal maakte in abstracte zin.
We wilden dat het geweldig zou zijn
Dit alles wil zeggen dat de meeste tv- en filmfans mediageletterd zijn. Ze zullen verschillende meningen en afhaalrestaurants hebben, en dat is prima. Ik vond seizoen 5 niet leuk. Mijn vrouw wel. Ik denk niet dat ik pretentieus of analfabeet ben vanwege mijn mening, en ik denk niet dat zij dom of analfabeet is vanwege de hare. We hebben echt leuke gesprekken gehad over wat werkte en wat niet. Terwijl we de serie opnieuw bekijken, omdat we het er allebei over eens zijn dat seizoen 1 een gekkenhuis is, blijven we praten over de momenten die nog steeds standhouden en de momenten die dat niet doen.
Geloof het of niet, mensen die mediawijs zijn zullen tot andere conclusies komen dan de jouwe. In het geval van Vreemdere dingen Seizoen 5, we wilden het met je eens zijn. Wij wilden tevreden zijn. We wilden zeggen dat het goed werk was. Dat was het gewoon niet, dus dat zeggen we niet.
Het is echt niet zo diep.
Vreemdere dingen wordt gestreamd op Netflix.
