“Zelfs een soort werkelijk opmerkelijke en buitengewone openbaring zou zeker niet voldoen aan de sociale-mediawereld”, zegt Eghigian. “‘Hé, is dit weer een hoax? Is dit weer een spel dat de overheid met ons speelt? Wat houden ze nog meer voor ons achter?'”
“Ik voorzie vrijwel geen enkele manier waarop deze kwestie definitief kan worden opgelost in termen van het algemeen belang”, voegt hij eraan toe.
Wat zit er waarschijnlijk in de bestanden?
Als de geschiedenis een leidraad is, zou een nieuwe release zich concentreren op UAP-waarnemingen en de overheidsprogramma’s die deze volgen en bestuderen. Sinds de eerste grote UFO-rage in 1947 heeft de Amerikaanse regering periodiek documenten en rapporten vrijgegeven van interne teams, zoals Projectblauwboekdie de jaren 1947 tot 1969 besloeg, het Roswell-rapport uit 1994en de meer recente declassificatie van de Pentagon UAP-video’sdie eerder was gelekt. Veel van deze bestanden bevatten griezelige beelden van UAP die elke uitleg tarten.
UAP “kan een aantal dingen zijn”, zegt Berea. “Het is niet zo dat ze allemaal in één emmer zitten. Velen van hen zijn na verloop van tijd opgeruimd. Sommigen van hen waren misschien ballonnen, vliegtuigen of een atmosferisch fenomeen waar we niets van weten. En ja, er is een kleine categorie waarvan het nog steeds niet duidelijk is wat ze zijn.”
Het prikkelende mysterie rond deze onverklaarde waarnemingen prikkelt de verbeelding, hoewel overheidspublicaties herhaaldelijk hebben gespecificeerd dat er geen bewijs is dat deze verschijnselen van buitenaardse oorsprong zijn, inclusief recente rapporten van de AARO.
Soms omvatten de openbaarmakingen van de overheid over UAP sappige bekentenissen, zoals leugens tegen burgers over de aard van sommige waarnemingen. Een bekend voorbeeld is de CIA-rapport uit 1997 waarin stond dat de luchtmacht “misleidende en bedrieglijke verklaringen aan het publiek had afgelegd om de publieke angst weg te nemen en een buitengewoon gevoelig nationaal veiligheidsproject te beschermen.”
Daartoe kan een nieuwe release informatie bevatten over de aanpak van de overheid bij het intern evalueren van UAP of gegevens over haar publieke houding ten opzichte van het onderwerp – of, breder genomen, overheidscampagnes van teleurstelling.
Het is ook mogelijk dat nieuwe bestanden niet eerder uitgebrachte beelden van UAP bevatten, of meer gedetailleerde informatie over bestaande UAP-waarnemingen, zoals radargegevens. Maar veel van dit materiaal komt niet in aanmerking voor vrijgave als het Pentagon van mening is dat het een risico voor de nationale veiligheid is. De overheid maakt bijvoorbeeld geen gevoelige locaties van militaire middelen openbaar of inzichten in de manier waarop sommige militaire operaties worden uitgevoerd.
“Het classificeren van dingen gaat vaak niet per se om de informatie”, zegt Eghigian. “Door dat materiaal te onthullen, kun je iets onthullen over de manier waarop iets werd ontdekt of gezien. Je onthult iets over technologie of informatieverwerking, en vaak is dat de zorg over het classificeren van materiaal.”
“Ik denk dat wat we zullen zien, naar alle waarschijnlijkheid is wat we doorgaans zien”, voegt hij eraan toe. “Misschien komen er wat nieuwe nuggets in, maar ik denk dat veel mensen heel erg ontevreden zullen zijn.”
Wat staat er waarschijnlijk niet in de bestanden?
Naast dossiers over UAP en UFO’s beval Trump de vrijgave van alle dossiers die verband hielden met buitenaards leven. Het slechte nieuws is dat er – als we kijken naar eerdere releases – er waarschijnlijk niets nieuws over buitenaardse wezens in deze bestanden zal staan. Het goede nieuws is dat dit komt doordat buitenaards onderzoek al beschikbaar is in eindeloze hoeveelheden studies en documenten, omdat er geen reden is om het überhaupt te classificeren.
“Er is enorm veel werk verricht door de overheid, en dat is allemaal transparant over de studie van het leven in het universum”, zegt Frank. “Er zijn veel documenten die mensen kunnen vinden over wat de overheid weet, of denkt te weten, over buitenaards leven.”
