Ik had mij Amsterdam lang voorgesteld als een pittoreske stad met grachten, tulpen en windmolens.
Toen ik echter voor het eerst op bezoek was met mijn man en de elfjarige tweeling, kwamen er al snel een paar verrassende realiteiten naar voren die naast deze ansichtkaartwaardige uitzichten bestaan.
Van zijn hectische fiets cultuur Door haar onverwachte culinaire invloeden heeft de stad sommige van mijn aannames in twijfel getrokken, terwijl ze andere heeft versterkt.
Dit is wat mij het meest verraste aan mijn eerste keer Amsterdam.
De fietsen zijn werkelijk overal… en ze stoppen niet voor jou
Ik had graag met mijn gezin ontspannen willen fietsen in Amsterdam, maar toen we aankwamen, veranderde ik van gedachten. Alessandra Dubin
Ik was er al van op de hoogte De reputatie van Amsterdam als fietsstad – dankzij de vlakke, compacte geografie.
Maar totdat je op een zebrapad staat waar honderden fietsen alle kanten op razen, is het moeilijk om echt te begrijpen hoe belangrijk fietsen is in het dagelijks leven.
Er zijn hier meer fietsen dan inwoners, en rijders van alle leeftijden pendelen met precisie en snelheid.
Ik zag de kleinste kinderen op het stuur zitten (of zelfs op hun eigen fiets op straat rijden), mensen sms’en tijdens het fietsen, en veel fietsers die door het rode licht reden… terwijl toeristen zoals wij zich haastten om uit de weg te gaan.
De lokale bevolking is niet zozeer agressief als wel efficiënt; fietsen worden behandeld als voertuigen, met hun eigen regels en voorrang. We leerden snel om beide kanten op te kijken – twee keer – voordat we een rijstrook instapten.
Het duurde niet lang voordat ik besefte dat mijn idee van fietsen huren want een ontspannen familieritje door de stad zou niet het alledaagse zijn waarvan ik dacht dat we er zin in hadden.
Het openbaar vervoer zorgt ervoor dat auto’s niet alleen onnodig aanvoelen, maar zelfs een beetje als een verplichting voelen
Een deel van onze reis reden we over de grachten. Alessandra Dubin
Om ons te verplaatsen, vertrouwden we vooral op de trams en bussen van Amsterdam. Ze liepen op tijd, waren comfortabel en brachten ons vrijwel overal waar we heen wilden.
Maar we hadden een groot probleem toen we de stad verlieten: omdat ons gezin van vier veel bagage had voor een reis van twee weken door meerdere Europese steden, belden we een Uber om ons naar het treinstation te brengen toen het tijd was om te vertrekken.
Dit bleek een ramp. We vertrokken met wat we dachten dat voldoende tijd had moeten zijn, maar we zaten veel langer vast in het verkeersopstoppingen dan verwacht.
Uiteindelijk sprongen we halverwege de rit uit de stilstaande auto en stapten we in een bus (met al onze bagage), waarvan we hoopten dat die ons sneller naar het treinstation zou brengen, omdat ze speciale rijstroken hebben.
Maar tegen die tijd was het te laat; we hebben uiteindelijk onze trein gemist. Nu begrijp ik tenminste waarom zoveel lokale bewoners auto’s helemaal overslaan.
Indonesisch eten is een van de kenmerkende eetervaringen van Amsterdam
In ons hotel vroeg ik de conciërge om lokale aanbevelingen voor een feestelijk diner op de avond van de verjaardag van mijn tweeling.
Dat heeft ze veel uitgelegd traditioneel Nederlands eten worden bij mensen thuis bereid, dus er is niet zo’n grote eetcultuur voor deze keuken als ik had verwacht. Daarom raadde ze ons aan om in een Indonesisch restaurant een traditionele rijsttafel te eten.
Rijsttafel is een Nederlands-Indonesisch feest, ontstaan uit de koloniale banden van het land met Indonesië; Nederland heeft Indonesië ongeveer 350 jaar lang gekoloniseerd.
Het wordt in familiestijl gepresenteerd, met talloze kleine gerechtjes in het midden van de tafel om te proeven, en geserveerd met rijst – denk aan saté, rendang, sambal (chilipasta) en groenten.
Door de variëteit kunnen we een breed scala aan smaken, texturen en kruiden proeven. Het was ongelooflijk.
Al met al voelde het als een super gezinsvriendelijke stad
Al met al was Amsterdam een geweldige plek om met ons gezin te reizen. Alessandra Dubin
Amsterdam heeft een sterke reputatie vanwege zijn tolerante seks- en drugscultuur, waar we tijdens een gezinsuitje niet naar op zoek waren. Deze sfeer sijpelde echter door in zaken als ondeugende souvenirs en straatkunst, wat een paar wenkbrauwen enigszins deed fronsen.
Dat gezegd hebbende, vonden wij Amsterdam over het algemeen ongelooflijk gezinsvriendelijk. De bewandelbare, compacte stad is gevuld met culturele bezienswaardigheden en parken, dus zelfs met kinderen op sleeptouw voelde het niet overweldigend.
Mijn tweeling kon te voet navigeren, gemakkelijk op de tram stappen, de uitgestrekte groene ruimte van het Vondelpark verkennen en proeven kindvriendelijke lekkernijenzoals warme stroopwafels, van straatverkopers.
Afgezien van de voor de hand liggende locaties voor volwassenen, kwamen we niet veel plekken tegen waar bezoekers een bepaalde leeftijd moesten hebben om binnen te komen, waardoor ons hele gezin zich betrokken voelde. Kinderen leken overal welkom te zijn, zelfs in restaurants en pubs waar we ze misschien niet thuis in de VS zouden verwachten.
Tegen de tijd dat we vertrokken, begreep ik zeker waarom zoveel mensen zo verliefd zijn op Amsterdam; het is een visueel prachtige stad die bezoekers voor verrassingen en uitdagingen brengt, maar we voelden ons er nog steeds meteen thuis.
