De laatste keer dat ik in het bovenste bed van een slaaptrein sliep, was tijdens mijn eerste nachtelijke Amtrak-rit in 2021, en veel rust kreeg ik niet. Ik was niet gewend aan de hobbelige rails, en het bovenste bed voelde wankeler aan dan het bed eronder. Ik voelde me de hele nacht angstig terwijl ik in en uit slaap viel.
Destijds dacht ik dat ik nooit meer naar een bovenste treinbed zou klimmen. Maar dat was vijf jaar geleden, en sindsdien heb ik verschillende nachtelijke ritten gemaakt. Dus omdat ik twee nachten op de California Zephyr had, besloot ik het bovenste bed nog een kans te geven. Ik bracht een nacht door in elk bed, zodat ik de twee kon vergelijken.
Tot mijn verbazing gaf ik uiteindelijk de voorkeur aan het bovenste bed. Ik ben gewend geraakt aan de beweging van treinen. Nu wiegen de hobbels me in slaap. Ik waardeerde het ook om zowel een bed als een bank in mijn kamer te hebben terwijl ik in het bovenste bed lag, omdat de bank uitgetrokken werd om als onderste bed te dienen.
