Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
2015 Binnenstebuiten is een gezond verhaal over de innerlijke werking van de geest van een klein meisje terwijl ze door de werkelijkheid navigeert met behulp van vijf gepersonifieerde emoties die haar vertellen hoe ze moet handelen. Wat je misschien niet weet, is dat er nog een film is genaamd Binnenstebuiten uit 2005, en het is een psychologische thriller waarbij geen van die kleurrijke personages aan schakelaars trekt of op knoppen drukt om het verhaal vooruit te helpen.
Deze versie van Binnenstebuiten speelt zich af in een idyllische buitenwijk die langzaamaan wordt geplaagd door de machinaties van een mysterieuze arts wiens komst de zorgvuldig onderhouden gevels van zijn bewoners dreigt te ondermijnen. Iedereen in de buurt heeft iets te verbergen, en het duurt niet lang voordat oude skeletten in hun kasten beginnen te rammelen.
Nooit een echte brede theatrale release gezien, Binnenstebuiten de productiewaarde schreeuwt ‘gemaakt voor tv’, maar het levert eigenlijk een heel leuk mysterie op over een man die opduikt en iedereen zijn eigen realiteit en gevoel van veiligheid in twijfel laat trekken. Het is een strakke thriller met een werkelijk verrassende wending die het de moeite waard maakt om te kijken of je voorbij de low-budget presentatie kunt komen.
Er is een nieuwe dokter in de buurt
Wanneer de mysterieuze Dr. Peoples (Eriq La Salle) het huis aan de overkant van Norman (Steven Weber), zijn vrouw Maria (Nia Peeples) en hun zoon Obert (Tyler Posey) intrekt, duurt het niet lang voordat Norman en de rest van de bewoners achterdochtig worden. Dr. Peoples houdt zich aanvankelijk vooral afzijdig, maar zijn gedrag is op zijn zachtst gezegd merkwaardig.
Hij maait zijn gazon om twee uur ’s ochtends en komt en gaat op vreemde uren. Als hij wordt gezien terwijl hij zijn huis verlaat, is dat vaak samen met een vrouwelijke passagier die er bewusteloos uitziet. Er is de hele nacht geschreeuw te horen vanuit zijn kelder, waardoor iedereen wanhopig wil weten wat er werkelijk achter die gesloten deuren gebeurt.
Norman, die twee weken op vakantie is van zijn werk Binnenstebuitenbesteedt het grootste deel van zijn vrije tijd aan het verwaarlozen van Oberts behoeften, ook al bezoekt de jongen een therapeut vanwege onder meer zijn angst voor water. Terwijl Dr. Peoples zijn aanwezigheid in de buurt bekend begint te maken, charmeert hij moeiteloos alle vrouwen in de buurt, wat de mannen eindeloos irriteert.
Norman is ervan overtuigd dat Maria een affaire heeft met de nieuwkomer, en raakt geobsedeerd door het in de gaten houden van Dr. Peoples en het in de gaten houden van al zijn bewegingen. Hij laat Obert zelfs meedoen aan de actie en beschrijft het als een ‘spionagespel’ dat langzaam verandert in iets veel verontrustender.
Het probleem met Norman is dat zijn studeerkamer van muur tot muur vol staat met boeken over complottheorieën, waardoor hij meteen een onbetrouwbare hoofdrolspeler wordt. Hoe twijfelachtig zijn oordeel ook mag zijn, de rest van de buurt begint ook het vreemde gedrag van Dr. Peoples op te merken. De bewoners vormen een verenigd front en graven in zijn verleden in de hoop een duister geheim bloot te leggen.
Het helpt niet dat alle betrokkenen iets voor iemand verbergen, of het nu een buurman, echtgenoot of kind is. Nu er zoveel geheimen rondzweven, wordt achterdocht de standaardinstelling en voelen de motieven van niemand helemaal zuiver aan.
Low-budget, hoog concept
Binnenstebuiten doet veel met heel weinig, waardoor het mysterie gespannen en somber blijft terwijl de bewoners het slachtoffer worden van de psychologische invloed van Dr. Peoples. Het wordt vooral interessant als je echt aandacht gaat besteden aan Dr. Peoples zelf, die overkomt als een oprecht vriendelijke, zij het excentrieke, man.
Hij is genereus, behulpzaam en altijd glimlachend als hij in de stad wordt gezien. Er is niets concreets dat iemand aan hem kan vastpinnen, afgezien van de verontrustende geluiden die uit zijn kelder komen, zoals een film die te luid speelt of iets veel ergers. De film gedijt in die onzekerheid en dwingt je voortdurend af te vragen wat je denkt te weten.
Ondertussen krijgt Obert, die van therapeut naar therapeut is overgestapt, een voorliefde voor Dr. Peoples omdat hij de enige volwassene in zijn leven is die tegen hem praat als een persoon in plaats van als een patiënt. Die verbinding voegt nog een ongemakkelijke laag toe aan een toch al ongemakkelijke situatie.
De helft van het plezier van Binnenstebuiten komt door te proberen erachter te komen wie er feitelijk ongelijk heeft. Is Dr. Peoples een gekke wetenschapper die niet-goedgekeurde medische experimenten uitvoert in zijn kelder, of is hij gewoon een sociaal onhandige eenling die ten onrechte het doelwit is van paranoïde buren? Het antwoord is lang niet zo eenvoudig als je zou verwachten. De conclusie van de film zal je op je beste dag overrompelen, maar het is echt bevredigend. Iedereen binnen Binnenstebuiten is iets voor iemand verbergen, en het echte werk is uitzoeken waar het gevaar precies schuilt.
Binnenstebuiten wordt momenteel gratis gestreamd op Tubi.
