Ik heb altijd geweten dat we ons huis in Washington moesten verkopen zich door het land verplaatsen bij mijn ouders in Maryland wonen was niet mijn droom.
De praktische kant van mij dacht echter dat het op zijn minst een goed idee zou kunnen zijn.
Mijn partner en ik worstelden al een aantal jaren met de hoge kosten van levensonderhoud in West-Washington. En net als veel millennials heb ik moeite met het combineren van ouderschap, werk en een sociaal leven.
Door te verhuizen hoopte ik dat we ons financieel en mentaal minder gespannen zouden voelen, en dat onze dochter (die toen 2 jaar oud was) meer steun en betrokkenheid zou krijgen bij haar grootouders.
Hoezeer we ook van Washington hielden en van de vrienden en familieleden die we daar hadden, we besloten een risico te nemen en een ander leven in het hele land na te streven.
Ik heb maandenlang onze spullen op Facebook Marketplace en onze lokale markt gepromoot Groep “Koop niets”.. We verkochten ons huis, namen afscheid van onze gemeenschap en propten de rest van onze bezittingen in een vrachtwagen en een kleine U-Haul.
Een week en vele uren rijden later reden we naar mijn ouderlijk huis en trokken er in.
Bij mijn ouders intrekken was een slimme financiële beslissing, maar ik heb veel verloren
Ik verloor mijn gemeenschap en mijn thuisgevoel toen ik Washington verliet. Emma Woodward
Woont bij mijn ouders in Maryland heeft veel duidelijke voordelen opgeleverd.
Mijn dochter krijgt een rijke betrokkenheid bij veel van onze volwassen familieleden, inclusief dagelijkse interacties met haar grootouders. Ik krijg steun van familieleden uit de buurt die haar vaak kunnen verzorgen als ik dat nodig heb.
Mijn partner en ik hebben geen hypotheek meer om te betalen of andere kosten die daarmee gepaard gaan het bezitten van een huis. We hebben een gemeenschapsstijl die gedeelde verantwoordelijkheden inhoudt voor zaken als het koken van eten en het betalen van de huishoudelijke kosten.
Ondanks de steun en financiële voordelen zijn er veel dingen die ik mis sinds mijn verhuizing. Ik heb Washington gezien als zijn eigen ‘persoon’ in mijn verhaal om te rouwen om zijn verlies.
Ik werd verliefd op ons deel van de staat, a kleine beloopbare stad direct aan de Puget Sound. Ik koesterde de omgeving waarin we woonden – vol rijke buitenavonturen, humeurige weermomenten, magische zonnige dagen toen ze kwamen, en de beste koffiecultuur.
We lieten een kleine maar machtige gemeenschap achter, en terug naar huis verhuizen betekende opnieuw beginnen.
Een jaar later werk ik nog steeds aan het leggen van diepe verbindingen, en ik heb veel dagen waarop ik me eenzaam voel.
De laatste keer dat ik in Maryland woonde was meer dan tien jaar geleden, dus er stond hier geen groep vrienden op me te wachten. Ik heb erin moeten duiken het opbouwen van een gemeenschap helemaal opnieuw, wat veel tijd kan kosten.
Ik ben nog steeds aan het beslissen of de afwegingen het waard waren
We wonen al meer dan een jaar in Maryland en ik ben er nog steeds niet zeker van of de verhuizing de moeite waard is geweest. Emma Woodward
Hoewel ik ben opgegroeid in Maryland, voelt het nog steeds niet zo thuis als Washington.
Ik weet dat we nu op de juiste plek voor ons zijn, maar ik kan het niet helpen dat ik me afvraag over het leven dat ik heb achtergelaten. Waren de hogere kosten van levensonderhoud het waard? Moet ik deze hernieuwde financiële stabiliteit inruilen voor een slordiger, geldverslindend leven met een voller hart?
Misschien kost het vinden van gemeenschap en verliefd worden op de plek waar ik nu woon gewoon meer tijd dan ik op dit moment bereid ben te geven.
Hoe dan ook, voorlopig omarm ik de financiële stabiliteit en de steun van mijn familie die deze stap mij heeft gegeven, ook al blijf ik ons leven in Washington missen.
Misschien is de echte les wel dat financiële beslissingen niet alleen in dollars kunnen worden gemeten – en dat de grootste kosten soms zijn wat je opgeeft.
