Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Hier is wat ongevraagd levensadvies. Als uw vrouw of partner besluit u te verlaten en u plotseling het gevoel heeft dat u niet langer in deze wereld wilt leven, neem dan geen onbezonnen beslissingen. Misschien heb je zin om een huurmoordenaar in te huren om je uit te schakelen, zodat je geen minuut meer zonder je liefste liefde hoeft te leven. Die gevoelens, hoewel extreem, kunnen op dat moment hard toeslaan. Als je vrouw echter terugkomt en zich wil verzoenen nadat je de huurmoordenaar al hebt betaald om je te elimineren, is het in je eigen belang om ervoor te zorgen dat je een ‘kill-clausule’ in je contract hebt staan, zodat hij niet blijft proberen af te maken waar hij aan begonnen is, zoals in 1978. De vreemde klus.
De vreemde klusbeter bekend als ‘de film Graham Chapman (bekend van Monty Python) met de hoofdrol in dat iedereen vergeet dat het bestaat’, heeft meer plezier met zijn kluchtige concept en uitvoering dan zijn reputatie doet vermoeden. Het is jammer dat deze film werkelijk over het hoofd wordt gezien. Momenteel heeft het niet eens een kritische score Rotte Tomaten. Erger nog, het heeft een ondenkbaar lage goedkeuringsscore van 12 procent op de Popcornmeter behaald, verdeeld over minder dan 50 beoordelingen.
Ik heb in mijn tijd veel clunkers gezien, en ik ben hier om je te vertellen dat deze film niet 12 procent slecht is. Het is nog geen 30 procent slecht. Ik zou het op zijn minst een C+ geven vanwege zijn bereidheid om een komedie van fouten rond zelfmoordgedachten, overhaaste beslissingen en de absolute chaos die daarop volgt. Dat is het niet Vliegtuig!Zeker, maar dat is het ook niet De kamer.
De angst van de een is het brood van de ander
Wanneer Arthur Harris (Graham Chapman) door zijn vrouw Fiona (Diana Quick) wordt achtergelaten voor een andere man, is hij er kapot van en kan hij maar één oplossing voor zijn pijn bedenken. Hij gaat zelfmoord plegen. Nadat hij ontdekt hoe incompetent hij is met een samoeraizwaard, probeert hij een zelfgemaakte elektrische stoel te bouwen door een lamp aan de metalen armen te bevestigen, met even rampzalige gevolgen. Met een beetje geluk verschijnt The Odd Job Man (David Jason), die zijn flatgebouw bezoekt, op zoek naar werk.
Arthur heeft volgens hem een geniaal idee. Hij zal The Odd Job Man betalen om hem te vermoorden, en er een einde aan maken. Na een kort gesprek over de compensatie accepteert de klusjesman het aanbod. Arthur heeft één voorwaarde: hij wil het niet zien aankomen. De Odd Job Man, die nu volledig toegewijd is aan het vermoorden van Arthur op een onbepaald tijdstip, gaat aan de slag.
De zaken vallen vrijwel onmiddellijk uit elkaar als Fiona onaangekondigd arriveert en Arthur vertelt dat ze een fout heeft gemaakt en zich wil verzoenen. Opgetogen dat zijn vrouw bereid is hun huwelijk nog een kans te geven, heeft Arthur nu één opvallend probleem. De Odd Job Man heeft de betaling al geaccepteerd en kreeg bij aanvang van deze professionele regeling duidelijk te horen dat hij zich daaraan moest houden. De enige ‘moordclausule’ in Arthur’s mondelinge overeenkomst met The Odd Job Man is dat hij op een gegeven moment zal worden vermoord.
Omdat hij niet weet wat hij anders moet doen, neemt Arthur contact op met de autoriteiten en wordt hij steeds paranoïde naarmate de moordpogingen van The Odd Job Man steeds meer losbarsten. Dit culmineert in een levende granaat die in een openbaar toilet wordt gegooid, een melkboer die besmet is met cyanide en verschillende andere op slapstick geïnspireerde vernietigingsmethoden, die allemaal niet succesvol blijken te zijn. Omdat hij niet weet wanneer de volgende poging zal plaatsvinden, realiseert Arthur zich dat hij de confrontatie met zijn moordenaar moet aangaan voordat hij overrompeld wordt en het leven verliest dat hij nu heel graag wil behouden.
Een moedige poging van een komedielegende
Terwijl De vreemde klus heeft narratief gezien niet veel te bieden, het blijft een solide eigenschap die profiteert van Graham Chapmans fysieke komedie, elastische gezichtsuitdrukkingen en de bereidheid om zich volledig aan het stuk te wijden. Het is door en door een farce, en het pretendeert niet iets anders te zijn. De karakters zijn eendimensionaal van opzet. Hoe zou de film anders kunnen rechtvaardigen dat een intelligente, welvarende man als Arthur in zo’n korte tijd zoveel misplaatste beslissingen neemt?
Je hebt geen grote hersenenergie nodig om ervan te genieten De vreemde klusmomenteel gratis te streamen op Tubi, en daar is niets mis mee. Het is een simpel moordcomplot dat fout is gegaan en gestaag escaleert totdat het zijn breekpunt bereikt. Dat is alles wat het ooit hoeft te zijn.
