Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Als franchise zit Star Trek vol met afleveringen die moeilijk te begrijpen zijn. Soms komt dit door al het rare technogebabbel. Je kunt iemand slechts zo vaak tachyons en deflectorschotels horen noemen voordat je uitschakelt. Vaker is het echter moeilijk om een aflevering te begrijpen, omdat je niet begrijpt waarom een personage een verrassende beslissing heeft genomen. Hierdoor kan Star Trek aanvoelen als een horrorfilm, omdat je merkt dat je tegen het scherm schreeuwt en je afvraagt waarom zogenaamd slimme mensen van begin tot eind alleen maar domme beslissingen nemen.
Een goed voorbeeld hiervan is ‘Non-Sequitur’, een Reiziger aflevering waarin Harry Kim weer wakker wordt op aarde. In plaats van te stranden in het Delta Kwadrant, is hij verloofd met het meisje van zijn dromen en leidt hij over het algemeen zijn beste leven. Hij riskeert echter alles om de tijdlijn te herstellen, zodat zijn beste vriend, Tom Paris, weer betekenis in zijn leven kan krijgen. Kims beslissing om zijn eigen leven te ruïneren voor zijn vriend was voor iedereen verbijsterend, ook voor de acteurs. Maar Kim’s schokkende keuze definieert perfect wat Reiziger draait om: vasthouden aan je idealen, koste wat het kost.
De man die alles had
“Non-Sequitur” is een aflevering waarin Harry Kim schijnbaar alles heeft. Nadat zijn shuttle begint te trillen, wordt hij plotseling wakker in een andere tijdlijn waar hij zich nooit bij de bemanning van Voyager heeft aangesloten. In plaats van nog lang en gelukkig te genieten met zijn oude vlam (en nu verloofde) Libby, raakt hij geobsedeerd door erachter te komen wat er met hem is gebeurd. Die obsessie bereikt een koortsachtig hoogtepunt als hij erachter komt dat Tom Paris de Voyager nooit heeft bereikt en een dronken, bittere ex is geworden. Nadat ze de onwillige hulp van Paris hebben gekregen, herstellen de twee de tijdlijn en gaan ze weer mee met Voyager op zijn 70-jarige missie om thuis te komen.
Het is een opvallende aflevering van StarTrek: Reiziger en misschien wel de eerste echt geweldige aflevering van Harry Kim. Het kan echter moeilijk zijn om je ongeloof op te schorten als je naar “Non-Sequitur” kijkt, vooral als je jezelf in Kim’s schoenen verplaatst. Voor de meeste mensen is het grootste deel van een eeuw gescheiden zijn van al hun vrienden en familie een van de ergste dingen die hen ooit kunnen overkomen. Dit is een aflevering waarin Harry schijnbaar een tweede kans kreeg om een oneindig gelukkiger leven te leiden, maar hij gooide die uiteindelijk weg om terug te keren naar de sombere status quo van zijn bestaan in het Delta Kwadrant.
Uit Parijs, met Glug
Interessant genoeg hadden zowel Ensign Kim-acteur Garret Wang als Libby-acteur Jennifer Gatti dezelfde vragen over waarom Kim in vredesnaam ooit zou willen terugkeren naar Reiziger. Uiteindelijk onthulde producer Jeri Taylor het antwoord in een oud interview met Filmfantastisch: “Het belangrijkste is dat zijn vriend Tom Paris losbandig is, vanwege deze hele verandering”, zei ze. “Kim leidt misschien een mooi leven met zijn vriendin, maar het gaat ten koste van het geluk van zijn vriend, en het klopt gewoon niet. Hij is te veel een jonge man met principes en integriteit om zichzelf uit te leven als dat ten koste gaat van anderen.”
Dit weerspiegelt ongetwijfeld perfect de waarden van Star Trek: Voyager. Als idealistische en principiële Starfleet-officier kon Harry Kim zijn beste vriend niet verpesten alleen maar om zijn eigen leven te verbeteren. Net zoals Janeway de Caretaker niet kon gebruiken om haar schip terug naar huis te brengen, omdat ze wist dat dit de Ocampa zou verdoemen. Het morele dilemma van Kim is niet zo uniek. In de beste Trek-traditie moet hij kiezen tussen geluk en plicht, en hij aarzelt niet om voor plicht te kiezen.
Is die boodschap meer dan een beetje flauw en onpraktisch? Natuurlijk. Maar laten we eerlijk zijn: we kijken naar Star Trek omdat deze personages dat zijn ambitieus. Ze geven ons de hoop dat de mensheid over honderden jaren voorbij het kleinzielige egoïsme zal zijn geëvolueerd in het collectieve streven om onszelf te verbeteren.
Harry Kim deed iets dat niemand van ons in zijn plaats zou hebben gedaan, en dat is het punt. Hij laat zien hoe je een betere man kunt worden. Op deze manier is “Non-Sequitur” meer dan een vaste stof Voyager-aflevering: het is ook de belichaming van de grootste idealen van deze franchise en definieert perfect alles wat fans leuk vinden aan Star Trek.
