President Trump suggereerde woensdag laat dat hij het beschrijven van de militair conflict met Iran als een ‘oorlog’ vanwege zorgen over het feit dat het Congres geen toestemming heeft gegeven voor militair geweld.
‘Ik zal het woord ‘oorlog’ niet gebruiken, omdat ze zeggen: als je het woord oorlog gebruikt, is dat misschien niet goed om te doen’, zei de president tijdens een evenement voor de fondsenwervende afdeling van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden. “Ze houden niet van het woord ‘oorlog’, omdat je goedkeuring moet krijgen, dus ik gebruik het woord ‘militaire operatie’, wat het eigenlijk is.”
De president heeft de term in het verleden vermeden door dinsdag te zeggen dat “mensen het niet leuk vinden dat ik het woord ‘oorlog’ gebruik, dus dat zal ik niet doen, maar de Democraten noemen het een oorlog.” Op een gegeven moment eerder deze maand zei hij vertelde verslaggevers hij beschouwde het conflict als “een excursie die ons uit een oorlog zal houden”. Hij heeft ook vaak betoogd dat de oorlog in Iran een kortetermijnconflict is dat naar verwachting binnenkort zal worden afgerond.
Maar de heer Trump heeft het nog steeds af en toe een oorlog genoemd, ook tijdens de toespraak van woensdagavond, toen hij zei: “De oorlog eindigde feitelijk een paar dagen nadat we naar binnen gingen.”
Achter de semantische kwestie schuilt een juridische vraag of de president de goedkeuring van het Congres nodig had om vorige maand militaire aanvallen tegen Iran te lanceren.
De Grondwet geeft het Congres de macht om de oorlog te verklaren, maar maakt de president tot opperbevelhebber van de strijdkrachten. De War Powers Act uit de jaren zeventig beperkt militaire vijandelijkheden over het algemeen tot zestig dagen, tenzij het Congres het gebruik van militair geweld toestaat, hoewel presidenten van beide partijen de grenzen van die wet hebben getest. Meneer Trump heeft betoogd de wet is ongrondwettelijk.
Democratische wetgevers hebben betoogd dat de heer Trump zonder wettelijke bevoegdheid heeft gehandeld door aanvallen tegen Iran te lanceren zonder eerst toestemming van het Congres te vragen, en hebben zich afgevraagd of Iran een “imminente” bedreiging voor de VS vormde.
Sinds het begin van de oorlog hebben de Democraten in de Senaat drie stemmen uitgebracht om het Amerikaanse offensief in Iran te beëindigen, tenzij het Congres toestemming geeft om het voort te zetten. Deze stemmen zijn echter tekortgeschoten, vooral vanwege de Republikeinse oppositie. In de meest recente stemming Dinsdag stemde elke Democraat behalve senator John Fetterman uit Pennsylvania vóór het beteugelen van de oorlogsmachten van Trump in Iran, en elke Republikein behalve senator Rand Paul uit Kentucky. stemde er tegen.
“Ik denk niet dat we een moment als dit hebben gehad, waarop de Verenigde Staten zonder enige twijfel in oorlog zijn geweest met een buitenlandse macht, waar Amerikaanse soldaten sterven terwijl we spreken, en dit wordt actief voor het publiek verborgen gehouden door het Congres”, zei democratische senator Chris Murphy uit Connecticut, die de resolutie over de oorlogsbevoegdheden sponsorde, voorafgaand aan de procedurele stemming van dinsdag.
De regering-Trump en de meeste Republikeinen beweren dat de oorlog juridisch en constitutioneel gerechtvaardigd is vanwege de dreiging die uitgaat van Iraanse raketten. In een bericht aan het Congres nadat de operatie was begonnen, zei de heer Trump dat hij “handelde in overeenstemming met mijn grondwettelijke autoriteit als opperbevelhebber en algemeen directeur om de buitenlandse betrekkingen van de Verenigde Staten te onderhouden.”
“Ondanks de herhaalde pogingen van mijn regering om een diplomatieke oplossing te vinden voor het kwaadaardige gedrag van Iran, werd de dreiging voor de Verenigde Staten en hun bondgenoten en partners onhoudbaar”, schreef Trump in de mededeling.
Verschillende Republikeinen in het Congres hebben de woordkeuzes van Trump herhaald. Spreker van het Huis van Afgevaardigden, Mike Johnson, zei op een persconferentie kort nadat de VS en Israël Iran begonnen aan te vallen: “We zijn momenteel niet in oorlog. We zijn vier dagen bezig met een zeer specifieke, duidelijke missie.”
Dit is niet de eerste keer dat een militaire operatie tot een woordenoorlog leidt. Toen voormalig president Barack Obama in 2011 luchtaanvallen lanceerde tegen de Libische dictator Muammar Gaddafi, voerde zijn regering aan dat hiervoor geen toestemming van het Congres nodig was. Destijds probeerden functionarissen te ontleden of de stakingen als een ‘oorlog’ konden worden beschouwd.
“Ik denk dat wat we doen het afdwingen van een resolutie is die een heel duidelijke reeks doelstellingen heeft, namelijk het beschermen van het Libische volk, het afwenden van een humanitaire crisis en het opzetten van een no-fly zone”, zegt plaatsvervangend nationaal veiligheidsadviseur Ben Rhodes. vertelde verslaggevers op een bepaald moment in 2011verwijzend naar een resolutie van de VN-Veiligheidsraad. “Het is duidelijk dat dit kinetische militaire actie met zich meebrengt, vooral aan de voorkant. Maar nogmaals, de aard van onze inzet is dat we niet in een oorlog met een open einde terechtkomen, een landinvasie in Libië.”
