Na bijna vijf maanden filmen, Spinvrouw ging in première op Zonnedans 2025en afgaande op de reacties die uit het festival kwamen, leek het alsof het publiek enthousiast op die authenticiteit had gereageerd. ‘Niet om op mijn eigen hoorn te toeren, maar Verscheidenheid zei: ‘Een ster is geboren'”, vertelt de acteur me, terwijl hij stralend terugdenkt aan de manier waarop de recensies zijn optreden bestempelden en hem bekroonden als een bonafide drievoudige bedreiging. “Ik heb geen zelfspot, maar ze waren zo belachelijk positief dat ik dacht: ‘Oh lieverd, we gaan eten’. Goed vanavond.'”
Helaas was tegen de tijd dat de film afgelopen oktober in de bioscoop verscheen een groot deel van die aanvankelijke hype verdwenen. De ooit veelbelovende indie mislukte tijdens de openingsweek en sloot al snel zijn run af met een brutowinst van amper $ 2 miljoen op een gerapporteerd productiebudget van meer dan $ 30 miljoen.
En alsof dat nog niet genoeg was, werd Tonatiuh ook geconfronteerd met de harde realiteit dat deze film niet de grote doorbraak zou worden die hij ooit dacht dat het zou zijn. Hij herinnert zich een moment dat hij met Lopez deelde tijdens een inactief moment op de set, toen de genomineerde voor een Golden Globe tegen hem zei: ‘Dit wordt jouw Selena moment.” Maar zoals hij nu opmerkt: “Het is een jaar van absolute stilte geweest.”
“Soms vraag ik me af, gezien de recensies die ik kreeg voor Molina: als ik een blanke bink in de kast was, hoe zou de industrie dan reageren?” vraagt hij retorisch. Ik was nooit in de war over welke acteur hij opriep, maar voor het geval dat het geval was, gaat Tonatiuh verder met het rechtstreeks noemen van hem. “Er zijn meerdere factoren die daarbij een rol kunnen spelen, maar een deel van mij kan niet anders dan denken dat als een of andere Timothée Chalamet-achtige man de rol zou spelen en die recensies zou krijgen, in welke franchise ze nu zouden spelen?”
Hij heeft reden om achterdochtig te zijn. De film stuitte immers tijdens de hele promotieperiode op wegversperringen. ‘We konden niet eens naar talkshows op de late avond’, zucht hij, terwijl er nu een vleugje defaitisme door zijn stem dringt. “Ik weet niet of het censuur was of zo, maar het was respectloos.” Hij neemt een pauze. “Het was een van die momenten waarop ik dacht: Er is een fuckery gaande. De homo’s zijn overal en je wilt me vertellen dat ze ons niet zullen goedkeuren om in de ether te gaan?’
Gelukkig liet Tonatiuh, nog steeds een activist in zijn hart, zich niet tegenhouden door deze tegenslagen, vooral gezien de omstandigheden Spinvrouw’s relevantie voor de huidige politieke gebeurtenissen. “Temidden van de ICE-aanvallen waar LA mee te maken had, dat mijn gemeenschap pijn had van (het idee dat) een volledig Latijnse cast zou zwijgen? Mijn kont!” roept hij uit. Hij vond het belangrijk voor Latino-mensen, vooral Latino jeugd – om aan dit verhaal te worden blootgesteld. Dus nam hij het heft in eigen handen, organiseerde persoonlijk talkbacks, zamelde geld in en schonk schermen aan plaatselijke middelbare scholen, theaterprogramma’s en organisaties die rechtstreeks werkten met mensen die getroffen zijn door ICE. Hij herinnert zich met plezier de hereniging met een groep kinderen die hij tijdens de pandemie les had gegeven en hen meenam om het te zien. ‘Ze huilden in mijn armen’, herinnert hij zich. “Ze hadden nooit gedacht dat ze een van hen zo konden zien winnen. Ik dacht alleen maar: ‘Laten we de focus verleggen van de flitsende muzikale nummers en ons echt concentreren op dit verhaal van ‘anders zijn’ en het autoritaire regime dat deze mensen onderdrukt, omdat het in de lucht hangt, meid.'”
