Trichophyton Mentagrophytes Genotype VII (TMVII), uitgelegd: Dit artikel vat alles samen wat we weten over een mogelijk opkomende soa en vorm van ringworm, en hoe we de verspreiding ervan kunnen voorkomen. Dit is een ontwikkelingsverhaal.
Vasilios Papapitsios merkte een schilferige, jeukende uitslag op hun billen op na een douche op 13 maart, wat de alarmbellen deed rinkelen bij de al jarenlang pleitbezorger van soa-bewustzijn. Papapitsios, een inwoner van South Carolina die zijn/haar voornaamwoorden gebruikt, blijft meestal op de hoogte van het laatste nieuws over seksuele gezondheid. Hij had een paar weken eerder gelezen over een opkomende seksueel overdraagbare aandoening (soa): een schimmelinfectie, met de grootste bekende cluster van gevallen binnen gerapporteerd Minneapolis in juli 2025, in de volksmond TMVII genoemd.
“Ik kwam net opdagen (bij mijn plaatselijke gezondheidskliniek) en zei: ‘Ik denk dat ik een schimmelinfectie heb, een nieuwe soa'”, vertelt Papapitsios. Hen. “Ze wisten niet eens waar ik het over had. Mijn dokter moest het opzoeken.”
Deze soa, een afkorting van trichophyton mentagrophytes genotype VII, werd voor het eerst gemeld in de Verenigde Staten in 2024 toen een man een genitale laesie ontwikkelde na een reis naar verschillende delen van Europa en uiteindelijk naar Californië in juni. Het is een vorm van ringworm en kan in eerste instantie vergelijkbaar zijn met meer algemene schimmelinfecties zoals voetschimmel of jeuk, maar reageert niet op plaatselijke medicijnen die gewoonlijk worden gebruikt om ze te behandelen. In plaats daarvan kan TMVII overgaan in een schilferige uitslag en later pijnlijke laesies rond de lies, billen en, in sommige gevallen, in het gezicht.
Volgens de Amerikaanse centra voor ziektebestrijding en infectie (CDC)TMVII is een schimmelinfectie die zich kan verspreiden via seksueel contact, maar ook door het delen van handdoeken en beddengoed of door huid-op-huidcontact. Zowel patiënten als deskundigen zijn bezorgd over het gebrek aan respons op TMVII, aangezien de meeste gevallen zich hebben voorgedaan bij mannen die seks hebben met mannen. De De Amerikaanse overheid heeft een track record van verkeerd gebruik, negerenEn actief snijden in de onderzoeksfinanciering van infectieziekten die hebben een disproportionele impact op queer mensen. Gecombineerd met het feit dat het weken kan duren om een test op TMVII uit te voeren, zijn sommige deskundigen bezorgd dat de schimmelinfectie zich zonder tussenkomst stilletjes heeft verspreid naar epidemische proporties.
Tom Carpino, een medewerker infectieziekten aan het Duke University Global Health Institute, vertelt Hen dat hij al jaren opkomende schimmelinfecties, waaronder TMVII, volgt. Als epidemioloog die zijn proefschrift schreef over mpoxwas hij een van de eersten die alarm sloeg over het virus en coördineerde met het Witte Huis en de CDC. Carpino richt zich ook in het bijzonder op uitbraken van infecties die onevenredig grote gevolgen hebben voor homoseksuelen.
Hij wist dat het een opkomend probleem was op de radar van de epidemiologische gemeenschap. Maar nadat Papapsitios rechtstreeks contact met hem opnam via sociale media nadat hun arts niet wist wat ze met een mogelijk TMVII-geval moesten doen, werd Carpino getroffen door hoe weinig testinfrastructuur er is om de verspreiding ervan te volgen.
“Op dat moment besefte ik dat we waarschijnlijk te maken hebben met een grote epidemie die onopgemerkt blijft”, zegt Carpino.
Voordat u in paniek raakt, is het belangrijk op te merken dat TMVII behandelbaar is en dat het mogelijk is maatregelen te nemen om uzelf en uw gemeenschap tegen de verspreiding ervan te beschermen. Hoewel de informatie over hoe je de schimmelinfectie het beste kunt volgen, voorkomen en behandelen nog steeds in opkomst is, is hier alles wat we tot nu toe weten over TMVII.
Wat is TMVII?
Trichophyton mentagrophytes type VII, of TMVII, is een schimmelinfectie en een subtype van ringworm. In tegenstelling tot andere vormen van ringworm die een cirkelvormige uitslag vormen en kunnen worden behandeld met plaatselijke medicijnen, kan TMVII zich ontwikkelen tot verhoogde plekken op de huid, schilferende huid en pijnlijke, met pus gevulde laesies, in sommige gevallen op de lies, de billen en het gezicht waarvan alleen is bewezen dat ze reageren op twee orale antischimmelmedicijnen: terbinafine en itraconazol. Voor sommige patiënten, er is een combinatie van orale antischimmelmedicijnen en plaatselijke antischimmelbehandelingen zoals luliconazol en ketoconazol gebruikt.
