Op het toneel bij A Concert for Altadena, met brandslachtoffers Dawes en vele andere acts ter gelegenheid van de verjaardag van de Eaton-brand.
Toen Liz Wilson vorig jaar vanuit haar huis in Pasadena de brand in Eaton zag oprukken, wist ze dat het leven in haar uithoek van Zuid-Californië nooit meer hetzelfde zou zijn. Op woensdag, de eenjarige herdenking van de ramp, voelde A Concert for Altadena als de meest optimistische plek om te zijn.
“Mensen raakten niet alleen hun huis kwijt, ze verloren ook hun gemeenschap”, zei Wilson in de lobby van het Pasadena Civic Auditorium, waar talloze lokale acts zich hadden verzameld voor de benefietshow. De organisatoren boekten het om geld in te zamelen voor de Altadena bouwt een back-fundament open om de lokale bevolking iets hoopvols te geven om bij te wonen op de pijnlijke dag van 7 januari.
“Dit is niet alleen een inzamelingsactie, maar een manier om opnieuw verbinding te maken en steun te betuigen aan de gemeenschap die overleeft”, zei ze. “Altadena was en is een kunstgemeenschap, dat is er een groot deel van. We hebben zoveel vrienden en buren die blijven uitzoeken of ze terugkomen, of ze in staat zijn om opnieuw op te bouwen. Hoe verder je er vanaf komt, je vergeet het misschien. Maar dat is niet zo.”
De verjaardag van de branden in Eaton en Palisades, het begin van een van de moeilijkste jaren van de stad in de recente geschiedenis, werd grotendeels gekenmerkt door stillere reflecties over het verlies en de hoeveelheid werk die nog in het verschiet lag. Maar vooral Altadena was een historische gemeenschap voor muzikanten en kunstenaars. Voor hen voelde het samenkomen voor een show als een natuurlijke manier om de gelegenheid te eren en vooruit te kijken.
Kevin Lyman, oprichter van de Vans Warped Tour en professor in de muziekindustrie van het USC, woont al twintig jaar in Altadena en werd na de brand in Eaton vier maanden lang uit zijn huis verdreven. Hij organiseerde het concert voor de gemeenschap om de dag te gebruiken om opnieuw verbinding te maken en de focus te houden op het werk dat nog te doen was.
“In deze branche moet ik een optimist zijn, en elke dag zie ik meer vrachtwagens Altadena binnenkomen met hout en arbeiders. Je gaat een paar dagen weg en ziet een schets van een nieuw huis. Maar dan ga je naar het volgende blok en er zijn vijf lege kavels”, zei hij.
“Een van de moeilijkste dingen is dat als je daar woont, je drie kilometer verderop kunt gaan en het leven gewoon doorgaat”, voegde hij eraan toe. “Je moet mensen eraan herinneren dat we er nog steeds zijn, dat mensen nog steeds hulp kunnen gebruiken. Artiesten die het hebben overleefd en zichzelf hebben hersteld, steunen hier artiesten die er niet zijn geweest.”
John C. Reilly, inwoner van Altadena en acteur, presenteerde de avond en merkte de veerkracht op van de wederopbouwinspanningen en het gooien van weerhaken naar het nutsbedrijf uit Zuid-Californië Edison, wiens apparatuur het vuur aanwakkerde: “Een bedrijf dat winst voor aandeelhouders prioriteit gaf boven het verbeteren van de infrastructuur”, zoals hij het uitdrukte. Hij hekelde de reacties van president Trump op de brand: “Hij zei dat we bladeren moesten gaan harken? Ga zelf, kerel.”
De avond benadrukte het activisme op het grondniveau van organisatoren als Heavenly Hughes van My Tribe Rise, die de menigte leidde in een rauw gezang van ‘Altadena’s not for sale’. Maar de liveoptredens vonden ontroering in de geest van de stad als muziekstad. LA Latin-rockgroep Ozomatli begon de avond met een jubelende jam door de gangpaden, terwijl Art Alexakis van Everclear tussen de riffs door opmerkte dat nadat de Eaton-brand hem had verdreven: “Ik moest vijf maanden in een hotel wonen, maar ik heb geluk.”
Travis Cooper reed vanuit Noord-Californië naar de show, ontroerd door de manier waarop Altadena vasthield aan zijn culturele identiteit na de Eaton-brand. Zijn ouders verloren een paar jaar geleden een huis bij een brand in Redding, dus ‘ik kan me voorstellen hoe verwoestend dat voelt’, zei hij. “Zelfs de dreiging dat dit opgroeide was afschuwelijk, dus om dat daadwerkelijk te laten gebeuren was een ander niveau. Maar mijn ouders lieten mensen kleding en verblijfplaatsen doneren, en dat betekende veel voor hen, dus we wilden deze gemeenschap ook komen steunen.”
De hoofdact van de avond was de folkrockgroep Dawes uit Altadena, waarvan de oprichters huizen en spullen verloren in de brand in Eaton. Ze zijn afgezanten geworden voor de buurt binnen de muziekindustrie en traden vorig jaar slechts enkele weken na de brand op tijdens de Grammy’s.
In het Pasadena Civic Auditorium leidden ze een reeks acts, waaronder Brad Paisley, Brandon Flowers van de Killers, Aloe Blacc, Jenny Lewis en Rufus Wainwright. Ze werden begeleid door vocale virtuozen Lucius en bluesrock-rippers Judith Hill en Eric Krasno, beiden vaste waarden in de lokale muziekgemeenschap die probeerden zichzelf weer op te bouwen in de nasleep van de brand in Eaton.
Altadena is een diep intergenerationele gemeenschap, en het publiek voelde de tientallen jaren muziekgeschiedenis van LA in Stephen Stills die uitkwam voor Buffalo Springfield’s ‘For What It’s Worth’ naast een jongere act als Lord Huron die ‘Strangers’ van de Kinks coverde.
Dawes is een ervaren LA-act, en nummers als ‘All Your Favorite Bands’ kregen een nieuwe textuur in het licht van hoe de brand de levens van zoveel artiesten op zijn kop zette. ‘Ik hoop dat de wereld dezelfde persoon ziet die jij altijd voor mij was’, zong Taylor Goldsmith. “Mogen al je favoriete bands bij elkaar blijven.”
Voor de bands die nog steeds probeerden bij elkaar te blijven, was de avond verlossend. Jeffrey Paradise, de frontman van Poolside die zijn huis verloor bij de brand in de Palisades, draaide de officiële afterparty van het concert. Sindsdien is hij verhuisd naar Glassell Park en heeft hij erkend dat de branden nog steeds een uitdagend onderwerp zijn, voor hem en voor zijn vrienden die de ontheemden proberen te steunen.
‘Het is moeilijk om erover te praten, omdat er zoveel dingen door elkaar lopen’, zei hij. “Het was het slechtste jaar van mijn leven, maar ook geweldig en hartverwarmend om steun van mensen te zien. Het is zo moeilijk om te antwoorden hoe het met je gaat, omdat ik geen gemakkelijk antwoord heb”, zei hij.
Een concert als dit was een manier om de ernst van het verlies van vorig jaar te erkennen, maar ook om geld in te zamelen om iedereen te helpen terug te keren naar het land, de mensen en de muziek waar ze van houden.
“Het is een ramp, en we komen door een ramp heen. Ik wil veerkrachtig zijn en anderen helpen, en doen wat ik kan om vooruit te komen”, zei hij. “Het dwingt je om opnieuw uit te vinden wie je bent en opnieuw te definiëren wat belangrijk is. Ik heb geen optie om dat niet te doen.”
