Rouwenden houden een portret vast van Youssef Assaf, een vrijwillige paramedicus van het Libanese Rode Kruis die werd gedood tijdens een reddingsmissie in Zuid-Libanon, tijdens zijn begrafenis in Tyrus op 11 maart.
Kawnat Haju/AFP via Getty Images
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Kawnat Haju/AFP via Getty Images
BEIROET, Libanon – Tientallen paramedici in felrode uniformen schuifelen rond een kist. Het slachtoffer is een van hen.
Youssef Assaf, een vrijwillige paramedicus bij het Libanese Rode Kruis, werd op 9 maart gedood door een Israëlische luchtaanval tijdens een reddingsmissie in Majdal Zoun, Zuid-Libanon. Zijn begrafenis trok honderden eerstehulpverleners, die in een processie langs de kust marcheerden in de stad Tyrus aan de Middellandse Zee, terwijl de kreten van zijn moeder boven het geschuifel uit te horen waren.
De Libanese regering zegt dat onder de ruim 1.400 mensen die tijdens de huidige invasie door Israël zijn gedood, ten minste 54 gezondheidswerkers behoren. Sommige mensenrechtenorganisaties zeggen dat eerstehulpverleners het doelwit zijn – iets wat Israël ontkent.
Israël op de hoogte brengen
Telkens wanneer ambulances van het Rode Kruis zich naar de plaats van een aanval haasten, sturen ze hun coördinaten naar vredeshandhavers van de Verenigde Naties, die vervolgens Israël op de hoogte stellen.
Ze volgden dat protocol op 9 maart, toen Assaf op de plaats van een luchtaanval uit zijn ambulance stapte om de gewonden te helpen – en werd getroffen door een nieuwe aanval. Na zijn moord zegt Alexy Nehme, directeur van de medische nooddiensten van het Rode Kruis, dat hij via datzelfde mechanisme een bericht terugstuurde naar Israël, “als klacht en als vraag. Waarom? Waarom wij?”
Alexy Nehme, directeur van de medische nooddiensten van het Rode Kruis, heeft vredeshandhavers van de Verenigde Naties en Israëlische functionarissen gevraagd waarom de vrijwillige paramedicus Assaf werd vermoord.
Claire Harbage/NPR
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Claire Harbage/NPR
Nehme zegt dat hij nooit een antwoord heeft gekregen.
Het Israëlische leger vertelt aan de NPR dat het zich die dag richtte op een ‘gebouw voor militair gebruik van Hezbollah’, en dat ‘sommige mensen’ in het gebied arriveerden ‘in de seconden tussen het moment waarop de munitie werd afgevuurd en het moment van de inslag’, maar dat ze niet opzettelijk het doelwit waren. Israëlische troepen “waren zich niet bewust van de aanwezigheid van Rode Kruis-personeel in het gebied en waren zeker niet van plan hen aan te vallen”, aldus het leger.
Maar Libanese functionarissen en mensenrechtenorganisaties zeggen dat dit een patroon is.
Een patroon van aanvallen op medici
“Het is heel duidelijk dat gezondheidszorgpersoneel, eerstehulpverleners en zorginstellingen het doelwit zijn”, zegt Dr. Firass Abiad, de voormalige Libanese minister van Volksgezondheid. vertelt NPR Ochtend editie. “Als je binnen een periode van bijna 24 uur tien hulpverleners laat omkomen, is het heel moeilijk om te zeggen dat dit een ongeluk is.”
Volgens de Libanese regering en de Wereldgezondheidsorganisatie werden in het weekend van 28 en 29 maart in een periode van 24 uur tien gezondheidswerkers gedood door Israëlische aanvallen op Libanon. De huidige Libanese minister van Volksgezondheid, Rakan Nassereddine, heeft gezegd hij heeft het proces gestart om een klacht in te dienen bij de VN-Veiligheidsraad.
Human Rights Watch zegt dat het te vroeg is om conclusies te trekken over de huidige oorlog. Maar HRW-onderzoeker Ramzi Kaiss zegt dat Israël zich in het verleden opzettelijk op gezondheidswerkers heeft gericht. in Gaza en Libanon. In 2024, zijn groep gedocumenteerd drie aanvallen: op paramedici in een burgerbeschermingscentrum in Beiroet, en op een ambulance en een ziekenhuis in Zuid-Libanon, waarbij veertien paramedici om het leven kwamen.
“We hebben vastgesteld dat deze aanvallen neerkomen op schijnbare oorlogsmisdaden”, zegt Kaiss. “Gezondheidswerkers worden beschermd door het oorlogsrecht. Bij de aanvallen die we onderzochten, hebben we geen bewijs gevonden dat de faciliteiten en ambulances voor militaire doeleinden werden gebruikt.”
Amnestie Internationaal zegt ook Israël gebruikt “hetzelfde dodelijke draaiboek” om “onwettige aanvallen op gezondheidsinstellingen en gezondheidswerkers” uit te voeren zonder “enige aansprakelijkheid of verhaal.”
Directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie, Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, zegt dat “de aanvallen op gezondheidsfaciliteiten onmiddellijk moeten stoppen.”
‘Dit kan niet de norm worden’, zegt hij gepost op sociale media.
Wat Israël zegt
Een vrachtwagen en ambulance branden nadat Israëlische luchtaanvallen op 4 oktober 2024 een groep paramedici troffen buiten een ziekenhuis in Marjayoun, Zuid-Libanon.
AP
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
AP
Het Israëlische leger vertelde NPR dat het zich aan de wet houdt, maar de wettelijke bescherming voor gezondheidswerkers intrekt wanneer er ‘misbruik’ plaatsvindt. Israël beschuldigt Hezbollah ervan medische teams en faciliteiten uit te buiten en wapens in ambulances te vervoeren, als onderdeel van een breder patroon van ‘systematische exploitatie van de civiele infrastructuur’, aldus het rapport.
De meerderheid van de eerstehulpverleners die in deze oorlog omkwamen, behoorden tot eenheden die werden geleid door islamitische politieke groeperingen, waaronder Hezbollah, dat over een eigen ambulancedienst beschikt. In tegenstelling tot het Rode Kruis stelt het Israël niet op de hoogte van zijn bewegingen.
In een interview op de plek van een gebouw in Beiroet dat werd geveld door een recente Israëlische luchtaanval, beschreef Mohammed Farhat, operationeel directeur van de Islamitische Gezondheidsautoriteit, waartoe de ambulancedienst van Hezbollah behoort, het werken onder de dreiging van zogenaamde ‘dubbele tik’-aanvallen. Hij zegt dat Israël vaak een Hezbollah-agent zal aanvallen, dan zal wachten tot Hezbollah’s eigen eerstehulpverleners ter plaatse komen, en hen dan ook zal aanvallen.
Mohammed Farhat is operationeel directeur van de Islamitische Gezondheidsautoriteit, waartoe de ambulancedienst van Hezbollah behoort. Hij staat op de plaats van een Israëlische aanval in een centraal deel van Beiroet.
Claire Harbage/NPR
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Claire Harbage/NPR
Het Israëlische leger ontkent een dergelijk beleid. Maar het bedrijf vertelde NPR dat het soms een extra aanval uitvoert “wanneer het doel van de eerste aanval niet werd bereikt.”
Farhat zegt dat hulpverleners hun gedrag hebben veranderd. “We wachten nog even”, zegt hij. Maar het is moeilijk.
“Je hebt de geest en het hart. Als je iemand hoort huilen of schreeuwen – vooral kinderen – denk je niet echt na. Je rent gewoon naar ze toe”, zegt Farhat. “Maar we proberen te werken op een manier die het risico voor het team niet vergroot. In plaats van in de eerste vier of vijf minuten tien of twintig mensen naar het hart van een gericht gebouw te sturen, sturen we er drie of vier om dichtbij te komen, naar binnen te gaan en te beoordelen.”
Hij ontkent dat hij wapens heeft vervoerd en zegt dat hij veel collega’s heeft verloren, van wie hij zegt dat ze als gezondheidswerkers juridische bescherming verdienden, ongeacht hun politieke overtuiging.
Collega’s in gevaar brengen
George Ghafary is de hoofdambulancecoördinator van het Rode Kruis in het zuiden van Beiroet.
Claire Harbage/NPR
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Claire Harbage/NPR
In de controlekamer van het Libanese Rode Kruis in het zuiden van Beiroet verwerken ambulancediensten zo’n 1.500 oproepen per dag. Sommigen van hen zijn aangrijpend.
“Na een recente luchtaanval belde een vrouw en zei dat zij en haar kinderen gewond waren geraakt. Ze leden duidelijk aan een ernstig trauma”, herinnert George Ghafary, de hoofdcoördinator, zich. “We bleven de hele tijd met ze aan de telefoon, totdat de ambulance hen bereikte.”
Ze hebben het overleefd, zegt hij.
Dat soort telefoontjes wegen zwaar op hem, zegt Ghafary. Dat geldt ook voor de tol van deze oorlog op zijn beroep. “Dit zijn mijn collega’s, mijn vrienden”, zegt hij. “Ik kan het team mijn zorgen en ongerustheid niet laten zien, maar diep van binnen is het er wel.”
Als hij collega’s op pad stuurt, volgt hij ze via GPS en blijft hij ook met hen aan de lijn, via telefoon en portofoon.
Hij hoopt dat de lijn niet stil valt.
Er werken mensen op de meldkamer van het Rode Kruis in het zuiden van Beiroet.
Claire Harbage/NPR
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Claire Harbage/NPR
