Kunstenaar uit New York Sam Lippwiens debuuttentoonstelling in Londen Baseren zaterdag geopend, is niet geïnteresseerd in een ongerept doek. In feite is het precies het tegenovergestelde. Met behulp van verschillende destructieve technieken, zoals frottage (een snelle Google-zoekopdracht vertelde me dat dit het proces is waarbij de texturen van het ene oppervlak door wrijven op het andere worden overgebracht), gebruikt hij getextureerd staal, gemaakt door wrijving met bestratingscement, als canvas voor zijn intieme menselijke portretten. Onderdeel van de gezamenlijke, stadsbrede tentoonstelling bekend als Appartementwaarin vijftig galerijen in Londen hun deuren hebben geopend voor internationale kunstenaars die zelden (of nooit) in Groot-Brittannië hebben geëxposeerd, vormt de tentoonstelling van Lipp een baken voor talent aan de overkant van de vijver.
Het staal is door Lipp vaak verroest, een keuze die ook aansluit bij zijn bredere artistieke praktijk om de dingen niet te nemen zoals ze zijn. Door zijn werk te gebruiken om de kapitalistische machtssystemen die de westerse samenleving in stand houden en de positie van het beeld daarin in vraag te stellen, kent Lipps werk vele lagen, figuurlijk en letterlijk. Neem frottage zelf. Naast de kunstzinnige betekenis duidt frottage ook op het wrijven tegen iemand anders, volledig gekleed en tussen een menigte, als een manier om seksuele bevrediging te krijgen. Maar dat is zeker een no go. Deze dubbelzinnigheid spreekt ook tot een ander idee dat Lipp in zijn werk onderzoekt: de commodificatie van het menselijk lichaam, vooral op het gebied van seks en relaties. Grindr is bijvoorbeeld een van de onderwerpen die de kunstenaar ontleedt. Het duurt een seconde om je hoofd eromheen te wikkelen, maar zodra Lipps complexe aanpak is verteerd, levert de kracht van zijn boodschap een enorme klap op.
Lipp heeft ook de neiging om het beeld vanuit zijn oorspronkelijke vorm te manipuleren voordat het zelfs maar op het vernielde canvas terechtkomt. Door overbelichting te gebruiken, voelen de beelden vloeiend aan in hun esthetiek. Opvallend in hun kleurstellingen – dieprood en metallic geel vormen de basis voor sommige stukken, zilvergrijs voor andere – Lipp’s werk houdt de kijker stil en moedigt hen aan om in alle opzichten onder de oppervlakte te krabben en onder ogen te zien wat eronder zit.
‘Base’ is nu geopend bij Soft Opening in Oost-Londen en loopt tot 14 maart. Fotografie met dank aan Soft Opening.
