Tegenwoordig begrijpen kinderen niet hoe een horrorauteur de fictie voor altijd heeft getransformeerd, en dat gaat hen veel geld kosten

Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd 25 seconden geleden

Er is een oorlog aan de gang op het internet, en de kans is groot dat je je er niet van bewust bent, maar auteurs van fanfictie maken zich klaar voor de strijd. De nieuwste generatie wil geld verdienen met hun fanfictie, aangemoedigd door het succes van EL James 50 tinten grijs (oorspronkelijk Twilight-fanfictie), Anna Todd’s After-serie (oorspronkelijk Harry Styles-fanfictie), Cassandra Clare’s Stad van botten (oorspronkelijk Harry Potter-fanfictie) en die van Ernest Cline Klaar Speler Eén (geen fanfictie, maar kan verwijzen naar elk fan-eigendom onder de zon).

De oudere generatie fanfictieschrijvers probeert hen te waarschuwen dat dit een slecht idee is, en het beste voorbeeld dat ze kunnen noemen is de juridische kruistocht van Anne Rice die bijna een einde maakte aan fanfictie, een periode die zo beladen was dat de manier waarop fanfictie werd geschreven voor altijd veranderde. Nu stappen de kinderen op legale landmijnen, ondanks de duidelijke rode vlaggen op elke fanfictiewebsite.

De oorlog van Anne Rice tegen fanfictie

van Anne Rice Interview met de vampier veroorzaakte een razernij onder fanfictieschrijvers uit de jaren 90 na het succes van de Tom Cruise en Brad Pitt film, met haar briljante karakteriseringen van Louis en Lestat, die uiteraard vaak in fanfictieverhalen werden gecombineerd. De standaard disclaimer vóór elk fanfictieverhaal, dat het een ‘non-profit, amateuristische inspanning is die niet bedoeld is voor verkoop’, was niet genoeg om Annes advocaten, die haar intellectuele eigendom fel verdedigden, van zich af te houden. Webmasters zouden gebruikers waarschuwen om niets te schrijven gebaseerd op de personages van Anne Rice, anders zou de auteur van de fanfictie kunnen worden aangeklaagd. Wat het voor fanfictie-auteurs nog erger maakt, is dat Rice het volste recht had om haar werk op deze manier te verdedigen.

Auteursrechtwet kan ongelooflijk lastig zijn en vereist dat houders van auteursrechten zich actief verdedigen tegen elke inbreuk, anders zullen de rechtbanken het als verlaten beschouwen. Anne Rice ging nog een stap verder vanwege haar gehechtheid aan haar eigen personages, omdat ze zich niet kon voorstellen dat iemand anders ooit over Louis, Lestat, Armand, Akasha, enz. zou schrijven, en het persoonlijk opvatte als fans hun eigen verhalen ontwikkelden. Het andere probleem is dat als ze uiteindelijk een verhaal zou schrijven dat overeenkwam met een fanfictie, ze zou kunnen worden aangeklaagd wegens plagiaat van haar eigen personages.

Fanfictie bestaat in een grijs gebied

Fanfictie heeft juridisch gezien altijd in een grijs gebied bestaan, sinds de Romeinen de namen uit het Griekse pantheon archiveerden. Die van Dante Infernohet enige deel van de Goddelijke Komedie dat iemand ooit leest, wordt nu beschouwd als een van de eerste zelfingevoegde fanficties van wat anders: de Bijbel. Dat verklaart het hele hoofdstuk over zijn lokale Italiaanse politici die voor eeuwig in kisten verbrand worden. Het grootste probleem dat auteurs van defensiefanfictie hebben gehad, is dat ze niet profiteren van de creaties van anderen. Zelfs auteurs van fanfictie wier werken op grote schaal zijn gepubliceerd en tot Hollywood-hits zijn aangepast, hebben genoeg werk verricht om van de fanfictie een volledig origineel fictiestuk te maken.

Anne Rijst werd milder naarmate ze ouder werd en stopte met het zo krachtig verdedigen van haar werk, maar andere auteurs, waaronder George RR Martin en JK Rowling, hebben af ​​en toe makers van fanfictie moeten aanklagen. Wat er nu is gebeurd, is dat twintig jaar nadat de kruistocht van Rice begon te vervagen, nieuwe auteurs van fanfictie een poging zijn begonnen om het genereren van inkomsten met hun werken mogelijk te maken op populaire fanfictieplatforms, waaronder AO3 (Archive Of Our Own), een van de grootste en oudste fanfictiegemeenschappen. Het argument is dat ze hun eigen verhaal vertellen, dus wat als de delen van iemand anders worden geleend? Het is grotendeels hun creatieve werk. Dat argument beangstigt de oudere, meer ervaren auteurs, die weten dat als één persoon geld gaat verdienen, de hele fanfictie verloren gaat. gemeenschap zou van de ene op de andere dag kunnen instorten.

De drang naar monetisering

Rond de tijd van de Covid-lockdowns begonnen fanfictie-auteurs hun werken af ​​te drukken en fysieke, ingebonden collecties van hun verhalen te creëren die sommigen uiteindelijk probeerden te verkopen. Dat resulteerde al snel in rechtszaken voor elke cent winst en boetes voor schendingen van het auteursrecht, en als een auteur die een collectie verkocht niet werd aangeklaagd, hadden ze geluk en hielden ze zich stil.

De huidige controverse in de fanfictiegemeenschap zal uiteindelijk tot bedaren komen, en hopelijk zal iedereen zich realiseren waarom de regel ‘geen inkomsten genereren’ van kracht is voordat iemand een voorbeeld moet worden gesteld. Fanfictie is een belangrijk onderdeel van wat fandoms in leven houdt tijdens pauzes en nieuwe fans van het originele werk kan binnenhalen. Wanneer ze aan hun lot worden overgelaten, behoren fanfictie-auteurs tot de grootste fans van een auteur en zullen ze graag optreden als gids en cheerleader voor nieuwkomers in een fandom. Ze hebben de strijd gestreden, ze hebben in de loopgraven gezeten, ze hebben oplichters en hackers hun gemeenschappen zien binnenkomen, en dat vinden ze niet leuk. Als de nieuwe generatie niet snel het roer omgooit, krijgen we misschien nooit meer zo’n meesterwerk 50 tinten grijsen auteursrechtadvocaten kunnen naar blauwdrukken voor hun nieuwe vakantiehuis gaan kijken.