Als onderdeel van zijn show genaamd Keer terug naar Ukiyo-e: Superplat traceren naar de Genesis van het Japonismemomenteel te zien in LA, schilderde Takashi Murakami zijn eigen versie van die van Claude Monet Vrouw met parasol – Mevrouw Monet en haar zoon. Het schilderij wordt gecombineerd met Murakami’s kopieën van houtsneden (ukiyo-e). beïnvloed het werk van Monet en andere abstracte en impressionistische kunstenaars.
Hier combineert Murakami een kopie van Monets portret met twaalf vergrote versies van ukiyo-e-prints van Kikukawa Eizan en zijn leraar Utamaro. Door deze voorbeelden geeft Murakami vorm aan een verhaal over Monets ontmoeting met Bijinga. Ze suggereren de elementen die Monet in zijn studie van prenten in zich opnam: statige driekwartfiguren; sensuele contouren; parasols van onderaf gezien; wolkachtige massa’s kersenbloesems; winderige rokken. Een andere selectie, Utamaro’s Yamauba en Kintarō, is een voorbeeld van een bijinga-subgenre waarin vrouwen met jonge kinderen worden getoond.
Als opgemerkt door Greg AllenMurakami gebruikt een ongebruikelijk proces voor zijn reproducties:
Bij het kopiëren van de originelen had Murakami zijn eigen intieme ontmoeting met deze kenmerken, waarbij hij in het proces de nauwgezette zorg herkende die werd besteed aan het nastreven van delicate effecten. Hij interpreteert ze in zijn kenmerkende stijl, opgebouwd uit laag over laag gezeefdrukte acrylverf, aangebracht met een speciale rakelwerkmethode en afgewerkt met een glanzende afwerking.
