Syrisch kamp voor ISIS-families wacht een onzeker lot na overdracht: NPR

AMMAN, Jordanië – Het enorme al-Hol-kamp in het noordoosten van Syrië, dat oprees uit de woestijn in een gebied dat door bijna niemand werd erkend, vormde jarenlang een hardnekkig probleem: een berooid en steeds gevaarlijker detentiecentrum waar de ISIS-ideologie voortleefde.

Syrisch-Koerdische troepen bewaakten en bestuurden het kamp en hield tienduizenden vrouwen en kinderen vast daar. De gevangenen maakten deel uit van het zelfverklaarde kalifaat van Islamitische Staat, dat de militante groepering opbouwde na de inname van grote delen van Syrië en Irak in 2014, en dat in 2019 werd verslagen door Amerikaanse en Koerdische troepen.

Dat hebben de door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF) dinsdag gezegd in een verklaring dat “vanwege de onverschilligheid van de internationale gemeenschap ten opzichte van de ISIS-kwestie en haar onvermogen om haar verantwoordelijkheden te nemen bij het aanpakken van deze ernstige zaak, onze strijdkrachten gedwongen waren zich terug te trekken uit het al-Hol-kamp en zich opnieuw in te zetten.”

Een luchtfoto toont woensdag het kamp al-Hol in het noordoosten van Syrië.

Omar Haj Kadour/AFP via Getty Images

onderschrift verbergen

onderschrift wisselen

Omar Haj Kadour/AFP via Getty Images

De SDF zei dat de bewakers van het kamp waren ingezet in steden in Noord-Syrië om het hoofd te bieden aan de dreiging van Syrische regeringstroepen die door Koerden bezet gebied overnamen. Syrische regeringstroepen zijn het kamp gaan beveiligen. het veiligheidsvacuüm zeggen had enkele gevangenen daar laten ontsnappen.

ONS aldus het Centraal Commando Woensdag begon het duizenden gedetineerde ISIS-strijders te vervoeren naar een niet nader genoemde “veilige locatie” in buurland Irak, maar het lot van de tienduizenden ISIS-familieleden in al-Hol bleef onduidelijk.

Het laatste standpunt van ISIS was in Syrië

ISIS werd uit Irak verdreven door door de VS gesteunde Iraakse troepen en maakte zijn laatste standpunt in Baghuz, Syrië, ongeveer 320 kilometer ten zuiden van al-Hol. Terwijl de Verenigde Staten voor inlichtingen, coördinatie en luchtdekking zorgden, bestonden de strijdkrachten op de grond in Syrië voornamelijk uit door Koerden geleide strijders die het noordoosten van het land hadden gecontroleerd sinds ze zich in 2012 tijdens een bloedige burgeroorlog hadden losgemaakt van het autoritaire bewind van president Bashar al-Assad. De Syrische Koerden zeggen dat ze meer dan 25.000 strijders hebben verloren in de strijd tegen ISIS met de Verenigde Staten.

De burgeroorlog in Syrië eindigde pas toen Assad eind 2024 het land ontvluchtte, omvergeworpen door strijders die loyaal waren aan de nieuwe president van Syrië, Ahmed al-Sharaa. De nieuwe leider werd ooit geassocieerd met Al-Qaida, maar benadrukt nu dat hij een inclusief, democratisch Syrië wil.

Nadat ISIS was verslagen, werden de overlevende strijders van de groep in meer dan een dozijn gevangenissen geplaatst. Hun vrouwen en kinderen — Velen van hen zijn ziek en uitgehongerd – werden vastgehouden in al-Hol.

Terwijl Amerikaanse militaire commandanten het gebrek aan veiligheid in het kamp al lange tijd in verband brengen met de herrijzende ISIS, zijn de VS volgens voormalige functionarissen en onderzoekers steeds verder teruggetrokken.

“Het overnemen van een dergelijk groot kamp zou normaal gesproken een gedetailleerde en weloverwogen overdracht vereisen”, zegt hij Myles Caggins IIIeen voormalig woordvoerder van de door de VS geleide militaire anti-ISIS-coalitie in Irak en Syrië en een niet-ingezeten fellow bij het New Lines Institute.

Koerdische commandanten zeiden in een verklaring dat ze hadden geprobeerd een overdrachtsplan voor het kamp te bespreken met Amerikaanse militaire functionarissen.

Het Amerikaanse leger reageerde niet op het verzoek van NPR om commentaar. Het verwees NPR naar opmerkingen van de speciale Amerikaanse gezant voor Syrië, Tom Barrack. Hij zei deze week op sociale media “Het oorspronkelijke doel van de SDF als de belangrijkste anti-ISIS-macht ter plaatse is grotendeels vervlogen, aangezien Damascus nu zowel bereid als gepositioneerd is om de veiligheidsverantwoordelijkheden over te nemen, inclusief de controle over ISIS-detentiefaciliteiten en kampen.”

Caggins merkte op dat president Trump in december een wetsvoorstel inzake defensie-uitgaven heeft ondertekend waarin ongeveer $ 200 miljoen aan financiering wordt toegewezen voor SDF-operaties met de VS.

“Maar nu is dat allemaal snel veranderd. De VS en Washington DC voeren hun volledige relatie op het gebied van terrorismebestrijding via Damascus uit”, zei hij.

Zwaarbevochten terrein verliezen

De afgelopen dagen hebben de Koerden hun zwaarbevochten grondgebied in Syrië zien afbrokkelen.

Het gebied dat door de Koerden en geallieerde Arabische stammen in beslag is genomen 2012 werd de Democratische Autonome Regering van Noord- en Oost-Syrië – in het Koerdisch bekend als Rojavawat ‘west’ betekent – ​​een verwijzing naar een gedroomd groter Koerdistan.

Over de Syrische grens, Iraakse Koerden, met de hulp van de Amerikaanse luchtbescherming, in 1991 zich losmaakte van het regime van Saddam Hoessein. Iraaks-Koerdische leiders probeerden westerse oliemaatschappijen het hof te maken en veranderden het gebied in wat bekend stond als het meest welvarende en stabiele deel van Irak.

Maar twintig jaar later erkende geen enkel land in de Syrische Koerdische regio zijn zelfverklaarde autonomie, en landen en organisaties die zaken deden met de Syrische regering waren op hun hoede voor betrokkenheid bij de afgescheiden regio. Grote hulporganisaties maakten hun aanwezigheid daar niet bekend.

Het belangrijkste kruispunt van de Syrisch-Koerdische regio met de buitenwereld is, in sommige seizoenen, een kleine drijvende brug over een smalle rivier die de regio verbindt met Iraaks Koerdistan.

Nadat ze hadden aangedrongen op concessies van de Syrische federale regering die hen in staat zouden kunnen stellen enige autonomie te behouden, kregen ze in plaats daarvan te maken met een militaire aanval.

Overblijfselen van het ISIS-kalifaat worden grotendeels genegeerd

Op zijn hoogtepunt in 2019 telde het al-Hol-kamp een bevolking van ruim 70.000 inwoners, en een acute humanitaire crisis.

Op bezoek naar al-Hol met producer Sangar Khaleel in 2019 was het kamp bijzonder verlaten. Vrouwen in zwarte mantels met hun gezicht en handen bedekt in overeenstemming met hun religieuze geloof wachtten in de regen tot er beperkte hoeveelheden voedsel verspreid zouden worden.

“We bidden dat het kalifaat terugkeert”, vertelde een van de vrouwen, die weigerde haar naam te noemen vanwege haar religieuze overtuigingen.

“Converteer, converteer!” een groep vrouwen en meisjes zong om me heen in het Arabisch en spoorde me aan om de rangde islamitische geloofsbelijdenis. De vrouwen en meisjes citeerden de Koran – onjuist – ter rechtvaardiging van de moorden door ISIS op degenen die als ongelovigen werden beschouwd.

“Als ze zich niet tot de islam bekeren en geen moslim worden zoals wij en God aanbidden, dan verdienen ze het”, zei een Iraakse vrouw die ook weigerde haar naam te geven. Hoewel ze naar de Koran verwezen, konden veel vrouwen en meisjes niet lezen.

Bij een ander bezoek vergezelden Koerdische gewapende bewakers ons naar wat bekend staat als de Annex – een zwaar beveiligd gebied van het al-Hol-kamp waar vrouwen en kinderen worden vastgehouden die noch Syrisch noch Iraaks zijn.

We mochten alleen de gebieden betreden die veilig genoeg werden geacht om te bezoeken, en slechts voor een paar minuten. Een lange rij tenten werd ‘Australia Street’ genoemd voor de jonge Australische vrouwen die ISIS-strijders naar Syrië volgden of daar onbewust naartoe werden gelokt. De meeste landen hebben, onder verwijzing naar veiligheids- en logistieke zorgen, geweigerd hun burgers uit Al-Hol te repatriëren of hebben daar jaren over gedaan.

Gevoed door verwaarlozing en ontberingen blijft de ISIS-ideologie voortbestaan

Jarenlang hebben het Koerdisch-Syrische leiderschap in de regio en de VS de grote aantallen van hen gezien radicaliseerde vrouwen en kinderen als een voortdurend gevaar. Hoewel er enkele door buitenlandse regeringen gefinancierde deradicaliseringsprogramma’s zijn geweest, zijn deze volgens Koerdische functionarissen niet voldoende en zijn er geen kinderen bij betrokken.

Kampfunctionarissen vertelden de nieuwssite The New Humanitarian in november dat de bevolking van al-Hol momenteel ongeveer 26.000 mensen telde – waaronder ongeveer 6.000 buitenlanders uit ongeveer 60 landen, met uitzondering van Irak.

Geen van de bewoners is beschuldigd van een misdrijf, waardoor hun detentie in strijd is met het internationaal recht. volgens de VN

Het kamp zit vol met kleine kinderen – geboren tijdens het zelfverklaarde kalifaat of zelfs in detentie daarna, terwijl gedetineerde jongens en meisjes de puberteit bereiken en trouwen.

Zweedse onderzoeker Malene Rembe was afgelopen september in al-Hol tijdens de laatste van een aantal bezoeken, maar kon de vreemdelingenafdeling niet betreden omdat sommige bewoners daar zojuist een project van een in de VS gevestigde hulporganisatie in brand hadden gestoken.

Rembe, die er een boek over schrijft overlevenden van de Jezidi-religieuze minderheid van de ISIS-genocide tegen hen, zeiden de relaties tussen de meer militante bewoners en de Koerdische bewakers zo verslechterd waren dat de kampbewakers de vreemdelingensectie alleen nog in gepantserde voertuigen binnenkwamen.

Ze zei het vegen bezuinigingen op de Amerikaanse buitenlandse hulp vorig jaar had ook het kamp getroffen en de bewoners nog meer woedend gemaakt toen ze daar in september was.

“De bewakers en het personeel in al-Hol wisten van tevoren niets, dus kwamen ze ’s ochtends naar het kamp en kregen te horen dat ze niets te bezorgen hadden. Ze hadden dus geen eten, geen water, niets”, zei ze.

Ze zei dat de VS een vrijstelling verleenden voor al-Hol en dat de hulp een paar dagen later arriveerde.

Na jaren van indoctrinatie, ontberingen en verwaarlozing bidden veel inwoners van al-Hol nog steeds voor de terugkeer van het kalifaat, en staan ​​ze nu voor een nog onzekerdere toekomst dan ooit.