AUSTIN, Texas — Er is de laatste tijd een voortdurend gesprek gaande over wat de rol van de politiek zou moeten zijn op filmfestivals. Het SXSW Film & TV Festival vond zijn eigen unieke antwoord op dat dilemma door een regisseur in de hoofdrol te spelen Laarzen Riley’s “I Love Boosters” tijdens de openingsavond.
Riley is onbeschaamd openhartig over een breed scala aan onderwerpen, en zijn script voor ‘Boosters’ is geworteld in een pro-arbeiders- en anti-bedrijfswereldbeeld dat vaak tot radicalisme wordt gedreven. De film is ook surrealistisch, absurd en voor het publiek aangenaam grappig. Het zou nooit verward kunnen worden met een droge lezing of een didactisch pamflet.
Toch werden bepaalde actuele politieke kwesties – het Midden-Oosten of immigratie in eigen land, onderwerpen waarvan je zou kunnen veronderstellen dat Riley of wie dan ook geneigd zou zijn erover te spreken – donderdagavond nooit besproken vanaf het podium van Austin’s Paramount Theatre. Neon brengt de film op 22 mei uit.
In de film Keke Palmer schittert als Corvette, die samen met haar vrienden Sade (Naomi Ackie) en Mariah (Taylour Paige) een winkeldiefstal runt en hun gestolen koopwaar tegen lage prijzen doorverkoopt. Vanaf dat moment wordt het alleen maar ingewikkelder als ze samenwerken met een Chinese fabrieksarbeider (Poppy Liu) om een heerszuchtige modemagnaat neer te halen (Demi Moore).
De film bevat ook een auto-achtervolging, afgebeeld met miniaturen en stop-motionanimatie om mensachtige figuren weer te geven die hun huid hebben verwijderd. Dat wil zeggen: “I Love Boosters” is bovenal wild, onstuimig en onvoorspelbaar.
Na een introductie te hebben gegeven vóór de show, keerden Riley en SXSW-festivalhoofd Claudette Godfrey daarna terug naar het podium en brachten een groot deel van de formidabele cast van de film naar voren: Palmer, Ackie, Paige, Liu, Moore, Eiza González en LaKeith Stanfield.
Op de vraag waar het idee voor de film vandaan kwam, antwoordde Riley: “Ik heb in mijn leven zeker veel dingen van boosters gekocht.”
Gekleed in zijn kenmerkende oversized hoed en een zwart-wit pak met bloemenprint, zei Riley dat het vooral het denken aan de modewereld was dat hem op de specifieke spiraal van ideeën bracht die tot de film leidde.
“Hoe wordt het gemaakt en wat is de waarde ervan?” vroeg Riley. “Is het alleen maar het idee of is het de moeite die het kost om het te maken? En alleen maar praten over het idee dat zoveel mensen betrokken willen zijn bij de wereld en betrokken willen zijn bij kunst en het gevoel hebben dat ze in dat gesprek betrokken zijn – en dat kost te veel.”
Van links naar rechts: Naomie Ackie, Taylour Paige en Keke Palmer in de film ‘I Love Boosters’.
(Neon)
Palmer merkte op dat ze de film al meerdere keren heeft gezien en dat haar deze keer iets specifieks opviel toen ze ernaar keek. “Dit is een Boots Riley-film, begrijp je wat ik bedoel?” ze zei: ‘En dus kijk ik er graag naar.
“De beloning is dat ik alle verschillende lagen van dingen blijf zien die hij erin heeft gestopt”, vervolgde ze. “Wat je ook bent, we hebben allemaal te maken met gekke worstelingen. En als we er allemaal achter konden komen hoe we daarmee samen konden komen en konden stoppen met het voeren van onze eigen onafhankelijke gevechten, dan is dat het.”
Verwijzend naar een fantastisch apparaat dat een cruciale rol speelt in het verhaal, voegde Palmer eraan toe: “Dat is de situationele versneller.”
“De eerste keer dat we ernaar keken, huilde ik aan het einde toen ze de mondiale arbeidersbewegingen en opstanden en zo lieten zien”, zei Liu. “En wat een moment om dat nu op het scherm te zien.”
Stanfield speelde ook in Riley’s speelfilmdebuut, ‘Sorry to Bother You’. Hij onthulde dat zijn partner op het scherm tijdens een bijzonder buitensporige seksscène eigenlijk zijn vrouw was, Kasmere Trice Stanfield, die in het publiek zat.
Toen hij weer met Riley samenwerkte, zei Stanfield: “Het was prachtig om weer bij elkaar te zijn. En ik zei tegen hem: bel me bij de volgende keer maar.”
‘Bel mij ook,’ zei Paige.
‘Ik drie,’ voegde Palmer eraan toe.
“Je hebt nu in elke film een Chinees meisje nodig”, zei Liu.
‘En een Mexicaan,’ zei González.
Die mix van ernst en speelsheid bleef de hele avond aanwezig. Op een gegeven moment wees Riley op die komiek en acteur Erik Andrédie een kleine rol in de film speelt, zat in het publiek. Andre, die vooraan in de zaal zat, stond op onder een applaus en zei dat fotografen hem op de rode loper voor Riley hadden aangezien en dat hij zo in de vertoning terechtkwam. Riley voegde eraan toe dat hij gratis spullen heeft gekregen in slijterijen omdat mensen dachten dat hij Andre was.
‘Om eerlijk te zijn,’ zei Stanfield tegen Andre, ‘dacht ik ook dat jij hem was.’
“Voor jou zien we er allemaal hetzelfde uit, hè?” Andre antwoordde met schijnverontwaardiging op een lach van het publiek.
Wat haar rol als gemene modeontwerper betreft, zei Moore: ‘Eerst zei ik: ‘Wauw, ik wist niet dat ik als cool genoeg zou worden beschouwd om deel uit te maken van een Boots Riley (project).’ En het was zo out-of-the-box en we hadden een geweldige ontmoeting en het was gewoon een personage waar ik zelf niet aan had gedacht. En het gaf me deze ongelooflijke plek om te spelen, een risico te nemen en iets anders te doen. Ik denk niet dat ik ooit de kans heb gehad om zoiets te doen.”
Toen het gesprek uit de hand dreigde te lopen en meerdere castleden allemaal tegelijk aan het praten waren, zei Paige over Riley: “Je kunt zien dat hij zussen heeft, omdat we allemaal over elkaar heen zouden praten, over hem. We zouden giechelen. Hij zei: ‘Oké, we moeten nu beginnen.'”
Terwijl de vraag-en-antwoordsessie ten einde liep, werd Riley serieus. “Deze film bevat dwaasheden, maar het is ook een heel belangrijke film om nu uit te brengen,” zei hij, “omdat ik denk dat we allemaal manieren moeten bedenken waarop we kunnen veranderen wat er gebeurt, manieren waarop we het fascisme kunnen bestrijden, manieren die de structuur van de wereld om ons heen veranderen.
“Dus wat ik hier zeg is: vertel mensen over deze film”, vervolgde Riley. “Ik wil dat het wijd en zijd verspreid wordt. Je zou denken omdat het op Neon staat en zij de s zijn – en wij hebben het gedekt. Dat doen we niet.”
Terwijl het publiek van hun stoelen begon op te staan en het personeel probeerde het theater om te draaien voor de volgende show, bleef Riley praten, terwijl hij zijn vrouw en kinderen en andere familieleden in de menigte schreeuwde totdat hij uiteindelijk ook het podium verliet.
