Stress op het werk? Ga iets kapot maken

Voor haar 35e verjaardag besloot Deja Monet dat ze iets kapot wilde maken. Dus op een dinsdagmiddag in maart gingen zij en haar vriend naar The Ragery, een ‘woedekamer’ aan de Lower East Side van Manhattan, pakten een helm en een bril en pakten een voorhamer.

Wat was er zo stressvol aan het leven van Monet dat ze het volgende halfuur bezig was met het richten op stapels borden, een oude computermonitor en een toetsenbord?

‘Werk,’ zei Monet zonder een seconde te missen.

Monet, een leraar op een speciale middelbare school, maakte duidelijk dat de kinderen niet het probleem zijn. Het is de rest: het eindeloze papierwerk, de wisselende lesplannen en de constante beoordelingen.

In de woedekamer was Monet aanvankelijk aarzelend, maar kwam toen in een stroomtoestand terecht, waarbij ze iets tevoorschijn toverde dat haar dwars zat voordat ze elke beweging nam. Dan: Boem! Ze had nog nooit zoiets gedaan en het was spannend. Een half uur later “leek het alsof er een explosie had plaatsgevonden”, zei ze.

De sessie, zei Monet, heeft de oplossing opgeleverd, althans tijdelijk. “Het was gewoon een enorm gevoel van kalmte”, zei Monet.

Woedekamers en bijl gooien studio’s zijn geen nieuw concept. Maar in een tijdperk waarin Amerikaanse werknemers zijn gestrest, geconfronteerd met ontslagen, vastzitten in banen die ze niet leuk vindenen maakten zich zorgen carrières kunnen verouderd rakenze hebben even tijd. Ze vinden een niche als locatie voor teambuildingevenementen voor bedrijven en worden ontmoetingsplekken na het werk waar collega’s elkaar kunnen ontmoeten en wat stoom kunnen afblazen.

Bij The Ragery zijn de bedrijfsboekingen sinds januari meer dan verdubbeld ten opzichte van een jaar geleden, zegt Bogdan Zhukovskyi, mede-eigenaar. Voor individuen variëren de pakketten van € 78,38, wat neerkomt op 15 minuten in een kamer uitgerust met vier keramische items en één ‘kleine kantoor-techneut’, tot € 522,50 voor een ‘VIP-ervaring’ van 45 minuten, waarbij de kamer kan worden ingericht als een volledig kantoor, en klanten vrij zijn om naar alles te kijken wat ze tegenkomen.

Klanten worden aangemoedigd om hun installatie te personaliseren. Zhukovskyi heeft collega’s zien binnenkomen met foto’s van hun bazen, die ze op de voorwerpen en het antieke afval in de kamers plakken. Hij herinnerde zich dat een klant opdaagde met een stapel e-mailafdrukken, die hij vervolgens tot confetti aan het werk ging.

Deskundigen met wie ik sprak, voegden een waarschuwing toe aan iedereen die op zoek is naar dit soort therapie: iets stuk slaan kan op dat moment goed voelen, maar het maakt je niet noodzakelijkerwijs minder boos.

Het is een vreemd moment op de Amerikaanse werkvloer: het moreel daalt, banen verdwijnenen toch bijna niemand geeft op.

Het werknemerssentiment was omlaag in februari voor de zesde maand op rij, met een daling van de motivatie en betrokkenheid in alle sectoren en soorten banen, volgens een rapport van de ADP Research Employee Motivation and Commitment Index. Ondertussen federale gegevens toont Het stoppercentage schommelt rond het laagste niveau in tien jaar.

Naast de stress op de werkplek hebben veel topbedrijven een meer omarmd ‘hardcore’ managementcultuurhet verhogen van de prestatieverwachtingen, het vergroten van de verantwoordelijkheid en het verplicht stellen van een ingrijpend terugkeer-naar-kantoor-beleid.

Mede daardoor is het traditionele afterwork happy hour op veel werkplekken inmiddels verdwenen mensen drinken veel minder. (Volgens Gallup heeft het alcoholpercentage in de VS zojuist het laagste punt in 90 jaar bereikt.) De American Psychological Association meldt dat eenzaamheid en emotionele ontkoppeling “zijn een bepalend kenmerk van het leven in Amerika geworden.”

Vooral jongere werknemers omarmen een meer doelbewuste en bevredigende manier om contact te maken met collega’s, vaak via fysieke activiteiten zoals koude duikjes, hardloopclubs – en woedekamers, die een nieuwe ervaring bieden waar je een band kunt opbouwen, je bloed kunt laten stromen en misschien wat opgekropte gevoelens kunt loslaten.

Bij de Rage Cage in Brooklyn, waar pakketten variëren van $ 69,99 tot $ 224,99, trekken klanten witte jumpsuits aan om zich een weg te banen door borden en een assortiment kleine en grote vintage elektronica.

“We horen altijd: ‘Ik dacht niet dat ik dat nodig had, maar ik voel me nu zoveel beter'”, zegt Jeffrey Yip, de eigenaar. “Zelfs als je denkt dat je niet gestrest bent en dingen komt kapotmaken, zul je je beter voelen.”

Yip herinnerde zich een man die opdook in een driedelig pak en aankondigde: ‘Ik ben ontslagen. Ik heb dit nodig.’

Het zijn niet alleen werknemers die deze locaties omarmen; bedrijven zien ook de aantrekkingskracht van het geven van een uitlaatklep aan hun verlangen om dingen kapot te maken.

Bij bijlwerpketen Bury the Hatchet, die locaties door het hele land heeft en waar een sessie van een uur ongeveer $ 48 per persoon kost, vormen bedrijfsevenementen nu het grootste deel van de omzet.

In sommige gevallen verhuren bedrijven de faciliteit voor drie uur, gooien ze voor twee uur en besteden ze vervolgens een uur aan een vergadering, zegt Jay Veloso, Chief Marketing Officer van de keten. “Ze zeggen: ‘Laten we het uit de hele professionele sit-down-sfeer halen en iets leuks doen, maar er ook nog steeds een professioneel deel aan hebben’, zei Veloso.

Voor degenen die iets specifieks moeten trainen, kunnen werpers op de locatie afbeeldingen ophangen die allerlei soorten irriterende stoffen vertegenwoordigen – bijvoorbeeld een aanmatigende manager of een bedrijf. zeer verachte software — naar verschillende ringen op het doel.

“Bijlwerpen is goedkoper dan therapie,” zei Veloso.

Misschien. Maar zijn de voordelen überhaupt wel een beetje vergelijkbaar?

Het is algemeen bekend dat oefening en socialiseren kan stress helpen verlichten, veerkracht verbeterenen verbeter je humeur. Zwaaien met een voorhamer of bijl kan ook leuk zijn om te proberen – een welkome afwisseling van het te sedentair zijn en te veel tijd op onze telefoons doorbrengen.

“De digitalisering van ons leven zorgt ervoor dat we verlangen naar iets meer praktisch – bijna barbaars – om die innerlijke dorst te lessen,” zei Zhukovskyi.

Dat was het geval voor Ally Temsey, 25, die in New York op sociale media-marketing werkt en onlangs voor het eerst buiten het werk met drie collega’s omging.

Ze eindigden een woedekamer bezoekenwat ze zagen als een welkom excuus om aan sociale media en hun telefoons te ontsnappen. Het gaf hen ook de kans om rond te hangen en enige kwetsbaarheid te tonen.

“We hadden al een geweldige relatie, maar hierdoor werd deze nog sterker omdat we elkaars druk begrijpen”, zei Temsey. ‘Je bent een mens en je herinnert je dat we mensen zijn buiten ons werk.’

Maar hoewel woedekamers prima zijn als nieuwe ervaring of voor teambinding, benadrukken experts dat ze geen duurzame of bijzonder effectieve manier zijn om woede te beheersen.

“Het houdt de boze gedachten aan de oppervlakte, waar je erover nadenkt, omdat je ernaar handelt”, zegt Ryan Martin, een psycholoog en auteur van meerdere boeken over woedebeheersing, die bekend staat als ‘de Anger Professor’.

“Als je daarop vertrouwt als strategie voor woedebeheersing”, zei Martin, zou het uiteindelijk “de boze gevoelens kunnen verergeren en je agressiever kunnen maken.”

Die bezorgdheid werd herhaald door Brad Bushman, een professor aan de Ohio State University die voor het Congres heeft getuigd over geweld onder jongeren.

Hij noemde yoga, ademwerk en mindfulness effectievere strategieën om woede te beheersen zonder onaangename gevoelens te onderdrukken.

Monet waardeerde de intensiteit van haar ervaring in The Ragery pas een paar uur na haar bezoek, toen ze merkte hoe pijnlijk haar spieren waren.

Ze weet niet zeker of ze een vaste klant zal worden; de spanning zat hem vooral in de nieuwigheid. Maar ze ziet zichzelf minstens een tweede keer teruggaan.

“Ik kan het zien als een alternatief voor mensen die andere manieren willen zoeken om hun emoties op een positieve manier te uiten”, zei Monet, eraan toevoegend dat het ook leuk was om het te delen met haar 33-jarige vriend, Joaquin Terrero.

Terrero, een advocaat, was meegegaan om de verjaardag van Monet te helpen vieren. Hij genoot uiteindelijk enorm van de ervaring. Hij “kon daarna niet stoppen met glimlachen” en verliet het gevoel “lichter van geest en energieker”, zei hij.

Natuurlijk is werk niet de enige bron van spanning waardoor iemand zin krijgt om met iets te gooien.

Alledaagse problemen – vooral liefdesverdriet – zijn al lange tijd de drijvende kracht achter de succesvolle business en blijven een drijvende factor voor mensen die in hun vrije tijd voorwerpen kapot maken.

Bijna elke eigenaar van een woedekamer met wie ik sprak, zei dat gedumpt worden was de belangrijkste reden die mensen geven als ze door de deur lopen. Vooral februari was een drukke maand voor slachtoffers van liefdesverdriet.

“Er schuilt veel catharsis in het gooien van een stuk metaal tegen een stuk hout, en het heeft geen zin om de woede binnen te houden”, zei Jackson Pierce, supervisor bij Kick Axe Throwing in Brooklyn, over de aantrekkingskracht van de studio. “Hier laat je al die negatieve energie door je lichaam stromen en via de bijl naar buiten.”

‘En niemand gooit harder dan iemand met wie net een relatie is verbroken.’

Ana Altchek is verslaggever bij de carrière- en leiderschapsdesk van Business Insider.