Homeostase mede-oprichter en CEO Makoto Eyre haalt een beroemde uitspraak van Eisenhower aan om zijn huidige leiderschapsmentaliteit weer te geven: “Plannen zijn waardeloos, maar planning is alles.” Het is een passend motto voor een startup die een bedrijf probeert op te bouwen op het snijvlak van klimaatbeleid, handelsoorlogen en de mondiale race om batterijmaterialen.
De startup in de omgeving van Seattle ontwikkelt technologie die opgevangen koolstofdioxide omzet in grafiet – een cruciaal materiaal voor batterijen die elektrische auto’s, drones en energieopslag in het elektriciteitsnet aandrijven.
Maar het huidige turbulente geopolitieke landschap creëert kansen en uitdagingen voor de homeostase die in de loop van de tijd omslaan.
Hoewel de regering-Trump niet geïnteresseerd is in koolstofverwijdering als klimaatstrategie, is ze wel enthousiast over de binnenlandse grafietproductie – een schijnbaar lichtpuntje voor de startup. Maar de tarieven op Chinees grafiet, die nu ongeveer 200% bedragen, dreigen de bredere batterijsector te onderdrukken, waardoor mogelijk de markt waarop Homeostasis rekent, zal krimpen.
In december is de opstart aangekondigd een strategisch partnerschap en financiering van LAB7, de investeringstak van de Saudische staatsoliegigant Aramco. De samenwerking zal Homeostasis helpen de fabrieksactiviteiten op te schalen en de grafietverwerking te verfijnen om ervoor te zorgen dat deze de “drop-in”-status voor batterijfabrikanten bereikt. De deal wordt gedreven door het doel van Saoedi-Arabië om snel een binnenlandse EV-toeleveringsketen op te bouwen.
Gericht op grafiet van Amerikaanse makelij
Homeostasis wil ook graag grafiet leveren aan Noord-Amerikaanse klanten, in de hoop op een dag te kunnen concurreren met China, dat meer dan 90% van ’s werelds grafiet van batterijkwaliteit produceert.
De commerciële grafietwinning in de VS is in de jaren vijftig grotendeels gestopt en de binnenlandse productie is net weer op gang gekomen. Synthetisch grafiet kan worden geproduceerd als bijproduct van de raffinage van ruwe olie, maar het maken van materiaal van batterijkwaliteit vereist een kostbaar, langdurig en energie-intensief proces.
De startup kiest voor een andere aanpak. Het gesmolten-zoutelektrolyseproces voert elektriciteit door een zoutmengsel op hoge temperatuur dat opgelost CO2 bevat dat is opgevangen uit industriële activiteiten. De koolstof zet zich af op een elektrode als kristallijn grafiet, waarbij zuurstof vrijkomt als bijproduct.
CEO Eyre en een ingenieur zijn gevestigd in Tacoma, Washington, terwijl een wetenschappelijk team van drie personen onder leiding van medeoprichter Julien Lombardi werkt vanuit New York.
Homeostase vorig jaar verhoogd een pre-seed-investering van $600.000 en $700.000 uit de Climate Commitment Act van Washington. Het bedrijf neemt ingenieurs aan in Washington en is van plan het personeelsbestand tegen het einde van het jaar te verdubbelen.
‘De koers bepalen’
Homeostasis bouwt momenteel een prototype dat dagelijks 1 kilogram – iets meer dan twee pond – grafiet zal produceren, voornamelijk om monsters aan Aramco te leveren. Het team streeft ernaar om binnen twee jaar een proeffabriek te openen die jaarlijks tientallen tonnen kan opwekken.
Het doel op langere termijn is een op zichzelf staand systeem dat in een enkele zeecontainer van 12 meter past en 100 ton grafiet per jaar produceert. Homeostasis is van plan de eenheden in te zetten bij autofabrikanten of energiebedrijven die over een bestaande infrastructuur voor koolstofafvang beschikken.
De VS vangen jaarlijks naar schatting 30 miljoen tot 50 miljoen ton CO2 op, hoewel het meeste momenteel wordt gebruikt voor verbeterde oliewinning – wat een enorme potentiële grondstof vertegenwoordigt als de economie het toelaat. Op basis van prognoses over de vraag naar batterijen schat de startup dat de VS en Canada tegen het einde van dit decennium ongeveer 1 miljoen ton grafiet per jaar nodig zullen hebben.
Voor Eyre is de huidige volatiliteit ruis. Waar het om gaat is het onderliggende signaal: een mondiale verschuiving richting elektrificatie, waarvoor energieopslag nodig is op een schaal die de wereld nog nooit heeft gezien.
“Om dat te ondersteunen hebben we kritische materialen nodig, en die moeten goedkoop zijn”, zei hij. “Hoewel de beleidsdetails in de loop van de tijd kunnen veranderen, bouwen we aan solide fundamenten. We bepalen de koers.”
