Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Ook al kwamen ze in slechts een handvol voor Star Trek: de originele serie afleveringen werden de Klingons al snel het meest iconische buitenaardse ras van de franchise. De nieuwe spin-off Starfleet Academie heeft een soort Klingon (cadet Jay-Den Kraag) ingebouwd die we nog niet veel op het scherm hebben gezien: hij wil geen krijger zijn. Hij zou liever dokter worden. Op papier is het een interessant idee, maar de pogingen van Paramount om een innovatief personage te creëren ruïneren de Klingons effectief door ze letterlijk te vernietigen. decennia van de franchiseoverlevering.
Zie je, het probleem is niet dat Kraag dokter wil worden, althans niet rechtstreeks. Hoewel dit een zeldzaam beroep is onder Klingons, Onderneming laat zien dat Klingons in de 22e eeuw artsen hadden die genetische experimenten uitvoerden De volgende generatie vestigt het bestaan van een Klingon Medische Divisie met een strikte code over wanneer ze moeten genezen en wanneer ze leden van hun ras moeten laten sterven. Verder, Diepe ruimte negenGeneraal Martok (toekomstige kanselier van het rijk) vertelt Dr. Bashir dat iemand die krijgers kan genezen na veldslagen zeer eervol is en het verdient om vereeuwigd te worden in Klingon-liederen.
De Klingon die zich als een mens gedraagt
De Klingons hebben altijd doktoren gehad, en (behalve Antaaks idiote vader, die hem verstootte toen hij genezer werd) werden ze altijd algemeen gerespecteerd. Dit is natuurlijk volkomen logisch voor een krijgersras. Als je leven alleen maar om strijd draait, zul je de mensen respecteren die weten hoe ze je moeten oplappen en je weer in de strijd kunnen krijgen. Dus, Starfleet AcademieHet probleem van Jay-Den Kraag was niet dat hij een genezer werd; het zorgde er eerder voor dat hij cartoonachtig anders was dan andere Klingons, terwijl hun hele cultuur in een karikatuur veranderde.
De cadettenmeester doet bijvoorbeeld een beroep op haar gedeeltelijke Klingon-erfgoed (ze is ook half Jem’hadar) om Kraag de vraag te stellen Starfleet Academie kijkers vragen waarschijnlijk naar deze nieuwe man: “Waarom verlang je niet naar de eer van een dappere dood in de strijd zoals de rest van onze soort, Cadet Kraag?” Hij antwoordt in aarzelende, aarzelende dialogen (een irritant handelsmerk, tenminste in deze vroege afleveringen): “Wees… omdat ik verlang naar een dapper leven, cadetmeester.” Deze regel is waarschijnlijk bedoeld om het publiek zich met het personage te laten identificeren (kijk, hij denkt dat er belangrijker dingen zijn dan de strijd!) En tegelijkertijd duidelijk te maken dat hij niet is zoals de andere Klingons.
De schrijvers zijn 60 jaar Klingon-overlevering vergeten
Er zijn hier echter meerdere problemen, te beginnen met het feit dat, tenzij de zaken in de 32e eeuw dramatisch zijn veranderd, niet alle Klingons verlangen naar ‘een dappere dood in de strijd’. Zoals eerder vermeld, dit vreemdeling De cultuur heeft altijd artsen, wetenschappers en ingenieurs gehad (hoe denk je dat ze überhaupt bij de sterren zijn gekomen?), dus het is duidelijk dat niet iedereen zijn hele bestaan concentreert op het eervol sterven in een gevecht. Verder diverse voorgaande StarTrek afleveringen hebben de term ‘krijgerskaste’ gebruikt, wat impliceert dat de Klingon-samenleving gevuld moet zijn met andere kasten die (behalve dat hun wereld of hun schip wordt binnengevallen) waarschijnlijk nooit zie de strijd, laat staan de dood in de strijd.
Dat gezegd hebbende, de niet-krijgersversies hiervan buitenaardse wezens we hebben gezien in Star Trek heeft nog steeds de meeste eigenschappen die we associëren met Klingons, waaronder een verlangen om metaforisch te vechten en te winnen in niet-gevechtsrollen die het imperium nog steeds dienden. De Klingon-advocaat (Ch’Pok) uit de Diepe ruimte negen In de aflevering ‘Rules of Engagement’ werden zijn woorden bijvoorbeeld als wapens gezien en werd Sisko verteld dat hij hem op ‘het slagveld’ van de rechtszaal zou zien. De warpspecialist Kurak van de Volgende generatie aflevering ‘Suspicions’ werkte op een gebied waar haar mensen geen respect voor hadden, maar ze nam de agressie uit dat gebrek aan respect en veranderde het in agressie, waardoor ze zichzelf in een voortdurende strijd tegen andere wetenschappers zag.
Wie let op de vogelaars?
Waar ga ik heen met dit alles? Hoewel Kraag dokter wil worden, komt dit perfect overeen met wat we weten over de Klingon-samenleving, maar het is ronduit bizar Dat Starfleet Academie schildert hem af als een nerveuze, stotterende vogelaar (“M-mijn moeder… ze heeft me geleerd de schoonheid in dingen te zien”) die er ziek van wordt om daadwerkelijk iemand te genezen. We zien hem nerveus mompelen: “Ik zal mijn instructeur niet op de eerste dag vermoorden”, terwijl hij de bovengenoemde cadetmaster opereert, maar het wordt nooit uitgelegd. Waarom hij raakt in paniek in plaats van te popelen om glorie te verdienen op het slagveld van zijn keuze.
Dat was mijn grootste probleem Starfleet Academie’s wannabe Klingon-dokter. In plaats van een stotterende zwakkeling te zijn die te bang is om iemand zonder hulp te genezen, zou hij zichzelf moeten zien als een krijger die verwikkeld is in een eeuwige strijd met de Dood zelf. Zoals vastgesteld door Martok in DS9het is zeer eervol om genezer te zijn. Dus hoewel het logisch is dat deze spin-off een Klingon-dokter heeft, is het verbijsterend dat hij volkomen anders is dan alle andere Klingon die we in meer dan 60 jaar franchisegeschiedenis hebben gezien.
Vandaag is een goede dag voor Star Trek om te sterven
Na het zien van de eerste twee afleveringen van Starfleet Academielijkt het erop dat de schrijvers de vreemde veronderstelling hebben gemaakt dat de Klingons echt bestaan Zijn alle krijgers die willen sterven in de strijd; Daarom besloten de schrijvers van de show, omdat Kraag in plaats daarvan dokter wil worden, hem als de complete te schrijven tegenovergestelde van wat het publiek verwachtte, zodat hij zich kon onderscheiden. Dat werkt echter niet echt, omdat andere cadetten net zo uniek zijn (de crimineel met het hart van goud, het pasgeboren hologram met het tienerbrein, de pestkop die de dag redt, enz.). De schrijvers hadden aantekeningen moeten maken van Syndrome in De ongelofelijken: wanneer iedereen is bijzonder, niemand bijzonder!
Het is uiteindelijk duidelijk dat de persoonlijkheid van Kraag niet werkt, omdat hij alleen letterlijk een Klingon is… zoals: waarom zou je een nieuw personage lid maken van het meest iconische ras van Star Trek en dan onnodig veranderen? alles weten we van deze buitenaardse wezens? Het is een gemiste kans om verhalen te vertellen, een kans die een cool nieuw personage transformeert in iemand die net zo goed Barclay zou kunnen zijn in een Klingon-pak.
Er is altijd een kans dat Kraag een lonende verhaallijn of karakterverandering krijgt die hem verlost, maar de eerste twee afleveringen van Starfleet Academie presenteer deze Klingon als een stuntelige zwakkeling die niets geeft om eer of strijd. Zonder enige verdere context ruïneert dit schijnbaar deze iconische buitenaardse wezens door tientallen jaren aan franchisekennis te negeren, alleen maar om onze verwachtingen op de slechtst mogelijke manier te ondermijnen. Maar misschien is dit Paramounts eigen manier om het traditionele Klingon-ethos te omarmen… door de franchise zo slecht te behandelen, hebben ze dat vandaag zeker besloten is een goede dag voor Star Trek om te sterven!
