Gedurende “Star Trek: Voyager” werd herhaaldelijk vastgesteld dat de scheepsdokter (Robert Picardo) interesses ontwikkelde die veel verder gingen dan zijn oorspronkelijke medische programmering. De Doctor, om de kijkers eraan te herinneren, was slechts een hologram bedoeld voor noodgevallen, maar bleef actief toen de arts van vlees en bloed van het schip omkwam bij een ongeval. Voortdurend gebruik zorgde ervoor dat de dokter zijn eigen bewustzijn ontwikkelde, en het duurde niet lang voordat hij zijn eigen beslissingen nam, verliefd werd en verlangde naar een leven buiten de ziekenboeg. Hij was auteur, fotograaf en uiteindelijk een operaliefhebber. De voorliefde van de dokter voor opera werd niet gedeeld door de andere leden van de bemanning van de USS Voyager, wat leidde tot veel ongemakkelijke gesprekken over zijn talenten.
Natuurlijk bleken de talenten van de dokter in de aflevering “Virtuoso” nuttig. Een buitenaardse soort genaamd de Qomar had nog nooit van muziek gehoord, en als ze de dokter horen zingen, zijn ze in de ban. De dokter overweegt de Voyager te verlaten en naar de thuiswereld van Qomar te verhuizen, waar zijn talenten gewaardeerd zullen worden, maar de Qomar bedenken uiteindelijk zelf een zingend hologram. Hoe dan ook, de dokter behield zijn interesse in opera, tot grote ergernis van zijn beste vrienden.
Omdat de dokter een hologram is, is hij in wezen onsterfelijk, waardoor hij als een gewoon personage kan verschijnen over ‘Star Trek: Starfleet Academy’, een serie die zich ongeveer 820 jaar na de gebeurtenissen van ‘Voyager’ afspeelt. En hoewel de dokter nu meer dan acht eeuwen oud is, heeft hij nog steeds een diepe en blijvende interesse in opera. Hij probeert zelfs, met weinig succes, de recente lichting Academiecadetten in het medium te krijgen. Misschien hilarisch genoeg worstelt de dokter net zo hard met het delen van zijn passies als in ‘Voyager’.
The Doctor worstelt nog steeds met zijn liefde voor opera in de 32e eeuw
Opgemerkt moet worden dat de dokter, toen hij voor het eerst verscheen in de pilot-aflevering “Voyager”, snauwerig en ongeduldig was. Dit was logisch, aangezien hij een holografisch noodprogramma was en in noodsituaties snelle bewegingen en een aandringende toon nodig had. Hij was niet geprogrammeerd om zich aan het bed te gedragen. Hij leerde pas medelevend te zijn nadat hij uitvoerig met vriendelijke en gevoelige mensen had gesproken Kes (Jennifer Lien). Later zou hij proberen mentor te worden naar Seven of Nine (Jeri Ryan)een voormalige Borg die ook compassie en menselijkheid moest ontwikkelen. Ondanks alle groei behield de dokter echter altijd een snippige uitstraling.
Het is geruststellend om te zien dat de dokter in ‘Starfleet Academy’ nog steeds even chagrijnig is als altijd. Sommige dingen veranderen niet in 800 jaar. In de eerste aflevering van “Starfleet Academy” loopt de dokter rond op de campus, in een poging nieuwe Academiestudenten te werven voor de nieuw gevormde operaclub. Hij heeft weinig afnemers. In de tweede aflevering is er een welkomstreceptie voor de nieuwe klas, en je kunt de dokter een duet horen zingen uit Mozarts “Die Zauberflöte”, specifiek als het personage Papageno. Het is een beetje verbijsterend dat de kinderen van de Academie geen opera willen leren nadat ze naar ‘The Magic Flute’ hebben geluisterd. Het is een van de meest levendige, toegankelijke opera’s die er zijn.
Natuurlijk is er in ‘Star Trek’ al heel lang sprake van een anti-opera-vooroordeel. ‘Star Trek’-schrijvers hebben veel grappen gemaakt ten koste van de Klingon-opera, en hoe notoir dissonant deze is. Opera kan in moderne ogen worden gezien als een gedateerde en ondoordringbare kunstvorm. Het lijkt erop dat deze houding in de 32e eeuw zal blijven bestaan. Maar de dokter is er tenminste nog steeds dol op.
