Zeester ruimte heeft een contract ter waarde van $52,5 miljoen binnengehaald van de US Space Force Agentschap voor ruimteontwikkeling om militaire satellieten aan het einde van hun operationele levensduur te verwijderen.
De in Tukwila, Washington gevestigde startup zegt dat dit de eerste commerciële deal is die ooit is gesloten om ‘deorbit-as-a-service’ of DaaS aan te bieden voor een satellietconstellatie in een lage baan om de aarde. In dit geval is het sterrenbeeld dat van het Pentagon Geprolifereerde Warfighter Space Architecturedat wereldwijde communicatietoegang en gecodeerde connectiviteit biedt voor militaire missies.
Het contract vereist dat Starfish Space in 2027 de satellietopruimingsdienst lanceert.
“Dit is geen onderzoek en ontwikkeling. Dit is een daadwerkelijke dienst, in een structuur die het mogelijk maakt dat die dienst kan worden geschaald voor deze constellatie, voor een hele industrie”, vertelde Trevor Bennett, medeoprichter van Starfish Space, aan GeekWire. Hij zei dat de regeling de aanpak van het Space Development Agency bij het opbouwen en onderhouden van zijn constellatie valideert, en ook “het pad valideert dat we met de industrie als geheel kunnen inslaan.”
Starfish ontwikkelt een ruimtevaartuig genaamd Otter dat in staat zou zijn andere satellieten te vangen, ze in verschillende banen te manoeuvreren, ze los te laten en vervolgens verder te gaan. In een deorbiting-scenario zou Otter de doelsatelliet in een traject sturen voor atmosferische terugkeer dat geen risico zou vormen voor andere orbitale activa. Het systeem van Starfish vereist niet dat de doelsatelliet vooraf is uitgerust met gespecialiseerde hardware – wat een belangrijk verkoopargument is.
Het systeem biedt een alternatief voor wat er doorgaans met satellieten gebeurt aan het einde van hun levensduur. Tegenwoordig moeten de meeste satellietoperatoren óf een ontmantelingsmanoeuvre uitvoeren terwijl ze er zeker van zijn dat het voortstuwingssysteem nog werkt, óf ze lopen het risico dat hun ruimtevaartuig verandert in onhandelbaar ruimteafval.
Bennett vergeleek Otter met een sleepwagen die kan worden ingezet om een oud voertuig weg te dragen als het echt moet worden gesloopt.
“Met de capaciteit van een sleepwagen kunnen we die service leveren als dat nodig is, maar we proberen de normale werking niet te vervangen”, zei hij. “We breiden het uit en breiden het uit, zodat de satellieten die in die constellatie vliegen langer kunnen blijven vliegen. … Zodra het klaar is met werken en het tijd is om te verwijderen, kunnen we die doorvoer naar de juiste beschikbare hoogte verzorgen.”
De deal van Starfish met de Space Development Agency bouwt voort op een eerder toegekend missiestudiecontract dat de werkzaamheden aan het concept in 2024 en 2025 ondersteunde. De $ 52,5 miljoen zal niet in één keer worden uitbetaald. Een eerste betaling dekt de kosten voorafgaand aan de eerste deorbitatieoperatie, en vanaf dat moment zal het bureau Starfish betalen voor verleende diensten. Bennett weigerde verdere financiële details te verstrekken, onder verwijzing naar vertrouwelijkheid.
De mogelijkheden van Otter zijn niet beperkt tot het uit de baan halen van satellieten. Het ruimtevaartuig ter grootte van een oven zou ook kunnen worden gebruikt om de baan van een satelliet te veranderen, of om hem binnen te brengen voor onderhoud. “Met Otter hebben we de kosten en complexiteit van satellietonderhoud in verschillende banen dramatisch verminderd”, zegt Austin Link, de andere medeoprichter van Starfish Space, in een persbericht. “Dit contract weerspiegelt zowel de waarde van betaalbare onderhoudsmissies als de technische paraatheid van de Otter.”
Starfish voerde een gedeeltelijke test van zijn eerste Otter-prototypebekend als Otter Pup, in 2024. Een tweede prototype, Otter Pup 2, medio 2025 gelanceerd en ondergaat momenteel tests die een poging tot het koppelen van satellieten zouden kunnen omvatten. “Dat voertuig blijft gezond en operationeel, en doorloopt zelfs enkele extra missiemijlpalen”, zei Bennett.
Er zijn nog drie andere projecten in de maak:
- Starfish zal een Otter-ruimtevaartuig sturen om verbinding te maken met een gepensioneerde SES-satelliet in een geostationaire baan om de aarde, of GEO, en deze in een baan om de kerkhof te manoeuvreren. De Otter zou dan aanmeren bij een andere SES-satelliet en zijn voortstuwingssysteem aan boord gebruiken houd die satelliet in een operationele baan voor extra levensjaren. (De deal werd oorspronkelijk gesloten Intelsatmaar dat bedrijf wel overgenomen door SES vorig jaar.)
- Het Space Systems Command van de Space Force kende Starfish Space een Contract van $ 37,5 miljoen dat vraagt om een ander Otter-ruimtevaartuig om aan te meren en nationale veiligheidsvoorzieningen in GEO te manoeuvreren.
- Er komt nog een Otter aan inspecties van dichtbij uitvoeren van ter ziele gegane satellieten in een lage baan om de aarde onder de voorwaarden van een driejarig contract ter waarde van $ 15 miljoen, toegekend door NASA in 2024.
“Die otters zijn allemaal in aanbouw en worden getest”, zei Bennett. “Eigenlijk zullen we er dit jaar een paar zien gelanceerd. En dit is dus een spannende tijd, waarin Otters op het punt staan de ruimte in te gaan en als bedrijfsvoertuigen te gaan opereren.”
