Wat is de beste manier om mensen in een blikje in de lucht te proppen?
Vijf decennia lang een op Dallas gebaseerde begroting luchtvaartmaatschappij Southwest maakte naam dankzij zijn unieke beleid voor open zitplaatsen. Slimme passagiers die vroeg incheckten, mochten ook vroeg aan boord en stonden in de rij bij opvallende zilveren staanders om de eerste dibs te claimen op welke stoel ze maar wilden. De ‘eerlijker dan jij’-benadering strekte zich uit tot in de hutten van Southeast: jarenlang had de luchtvaartmaatschappij geen eersteklas zitplaatsen en zagen alle stoelen er in principe hetzelfde uit.
Niet meer! Op dinsdag heeft Southwest Airlines officieel haar nieuwe beleid voor toegewezen zitplaatsen ingehuldigd, de laatste in een reeks veranderingen die het dichter bij het gemiddelde van luchtvaartactiviteiten. Op zichzelf genomen zou het nieuwe beleid, dat passagiers opdeelt in instapgroepen en ze indeelt op basis van hun stoellocatie, efficiënter moeten zijn.
Maar helaas voor optimalisatieliefhebbers bevat het nieuwe boardingplan van Southwest enkele sterretjes – concessies waarvan managers zeggen dat ze de winst zullen vergroten – die het proces waarschijnlijk ingewikkelder zullen maken dan het zou kunnen zijn.
Eerst iets meer over het nieuwe plan. In plaats van vóór de inchecktijd aan boord te gaan, gaan passagiers per groep de cabine binnen. Zij worden in die groepen ingedeeld volgens de Window-Middle-Aisle-methode, kortweg WILMA: vanaf de achterkant van het vliegtuig komen de houders aan het raam als eerste aan boord; dan middenzitters, ook beginnend achterin het vliegtuig; dan gangpad. Luchtvaartmaatschappijen gebruiken de WILMA-methode omdat deze de verstoppingen in het gangpad vermindert als mensen hun stoel vinden. Het geeft raamzitters ook de tijd om hun bagage op te bergen voordat de volgende golf passagiers aan boord gaat. United Airlines, dat teruggeschakeld naar de WILMA-methode in 2023, zegt het bespaart minuten op het instapproces – een groot probleem in een bedrijf waar de tijd krap is En staat gelijk aan geld.
Maar het nieuwe proces van Southwest Airlines heeft een aantal addertjes onder het gras die de werkzaamheden zullen verergeren. Het bedrijf heeft het afgelopen jaar ook een meer kapitalistische benadering van vliegreizen geïntroduceerd, die meer voordelen biedt aan frequente vliegers uit het Zuidwesten, en aan passagiers die bereid zijn meer uit te geven om vroeg aan boord te gaan of extra beenruimte te bemachtigen. Mensen die een nieuw ‘priority boarding’-tarief kopen, mogen als eerste instappen. Dan de frequent flyers van het hoogste niveau, mensen die kiezen voor het duurste ‘keuze extra tarief’, en degenen die de nieuwe ‘extra beenruimte’-sets van de luchtvaartmaatschappij hebben gekocht. Dan andere frequent flyers, degenen die het volgende tariefniveau kiezen en creditcardleden. Dan, ten slotte, die mensen uit de laagste economieklasse.
Southwest gelooft dat al deze extra complicaties het bedrijf meer geld zullen opleveren. Alleen al de stoelen met extra beenruimte, die afgelopen mei op de markt kwamen, zouden volgend jaar jaarlijks 1,5 miljard dollar extra moeten opleveren, vertelde Robert Jordan, president en CEO van Southwest Airlines, afgelopen najaar aan investeerders. Plus, passagiers eigenlijk wil toegewezen stoelen, zei de luchtvaartmaatschappij toen ze de wijzigingen in 2024 aankondigde.
Toch staan de frequent flyer-programma’s, creditcardvoordelen en zelfs strategieën voor bagagekosten perfect efficiënte instapprocessen in de hele sector in de weg, zegt John Milneeen hoogleraar technisch management aan de Clarkson University die onderzoek doet naar de instapprocedures voor vliegtuigen. Over het geheel genomen zorgen dit soort voordelen ervoor dat luchtvaartmaatschappijen ‘over het algemeen slechter’ worden in het snel inladen van mensen in vliegtuigen.
‘Ze proberen het extra geld binnen te halen, dat begrijp ik,’ zegt Milne. “Maar het vertraagt de zaken wel.”
