De belangrijkste federale antitrustzaak op het gebied van livemuziek is misschien net met een klap op de pols geëindigd.
De aankondiging dat Live Nation een schikking heeft getroffen met het ministerie van Justitie, waarmee een jarenlange rechtszaak over concurrentiebeperkende praktijken wordt opgelost, beantwoordt waarschijnlijk de grootste vraag waarmee de concertgigant wordt geconfronteerd. De promotor mag Ticketmaster – het verguisde, essentiële ticketverkoopplatform – behouden als onderdeel van zijn portfolio.
Met een boete gelijk aan een paar dagen omzet en enkele marginale veranderingen in de bedrijfsvoering zal Live Nation min of meer doorgroeien als de dominante kracht in livemuziek.
Hoe moeten fans over de schikking denken? The Times sprak met Bill Werde, directeur van het Bandier Program for Recording and Entertainment Industries aan de Universiteit van Syracuse, om inzicht te krijgen in wat deze schikking betekent voor boze muziekfans – en of er veel verandert voor de live-industrie.
Deze rechtszaak had het grootste bedrijf in livemuziek kunnen opsplitsen. Op dit moment lijkt het een overwinning voor Live Nation. Wat gebeurt er nu voor het bedrijf?
Er is te veel dat we nu niet weten. Het allerbelangrijkste zal zijn wat er gebeurt met deze staatsrechtszaken. Dat is een belangrijk detail, omdat velen van hen ermee instemmen om door te gaan met de aanklacht. New York, Californië en Tennessee zijn enkele van de grootste markten voor livemuziek ter wereld, en dat zou de calculus hier enorm kunnen veranderen.
Wat onduidelijk is, is of deze staten denken dat ze een zaak hebben om Live Nation en Ticketmaster op te splitsen, of dat ze alleen maar op zoek zijn naar hun deel van een schikking. Maar de grootste vraag is altijd geweest of de DOJ Live Nation zal splitsen van Ticketmaster, en het antwoord vandaag is nee, met het voorbehoud als de staten doorgaan met deze zaak.
Als Live Nation zich had afgestoten van Ticketmaster, zou dat een enorme deal zijn, een deal die Live Nation zou veranderen. Maar als je kijkt naar hoe de markten reageren, is er vandaag een stijging in de aandelen van Live Nation. Elk scenario dat Live Nation bij Ticketmaster verliet, is een grote overwinning voor hen.
De belangrijkste punten van de schikking omvatten een bedrag van meer dan $ 200–miljoen betaling, einde exclusieve boekingsarrangementen op sommige amfitheaters, een geleidelijke beëindiging van exclusieve ticketverkoopcontracten met locaties en het openstellen van het Ticketmaster-platform voor concurrenten. Is dat op een of andere manier een echte controle op de macht van Live Nation?
Het zou genereus zijn om die boete een klap op de pols te noemen. Het is op zijn zachtst gezegd geen boete voor het wijzigen van het bedrijf. En Live Nation heeft tweederde van de beste amfitheaters in de VS in handen, dus het afstoten van tien daarvan zal waarschijnlijk niet het grootste verschil maken.
De andere grote vraag is: wat betekent het dat concurrenten nu Ticketmaster kunnen gebruiken? Dat voelt voor mij onduidelijk. De toegang van Live Nation tot Ticketmaster-gegevens geeft het veel concurrentievoordelen met projecterende prijzen, die nu shows kunnen omvatten die niet van haarzelf zijn. Krijgen andere bedrijven volledige toegang tot die historische gegevens? Dit is voorlopig het meest mysterieuze deel hiervan.
Is dit een tegenslag voor degenen die hier een sterkere antitrustregulering willen? Is er een manier waarop staten kunnen blijven aandringen op het uiteenvallen van Live Nation?
De verleiding hier is om te kijken waar Californië de auto-industrie mee heeft gesleept in emissiebescherming. Je ziet waar een staat de industrie aan tafel kan dwingen. Maar dat hangt af van hoe serieus staten zijn om dit te zien in plaats van een cheque te krijgen. De meeste hiervan zijn staten waar Live Nation vorig jaar locaties heeft gebouwd – dat is een echte hefboom. Kijk naar de omvang van de federale regeling, vergeleken met wat die investering waard zou kunnen zijn. Staten zullen die investering niet lichtvaardig opvatten. Een procureur-generaal staat misschien sceptisch tegenover Live Nation, maar een gouverneur zal het misschien meer waarderen.
Doet deze schikking iets om de belangrijkste klachten van fans over ticketverkoop, toeslagen en prijzen weg te nemen?
Ik had nooit gedacht dat dit pak veel zou doen voor de consument, punt uit. Deze schikking creëert een plafond voor de vergoedingen, maar het Congres dat een plafond voor de wederverkoopprijzen instelt, zou veel meer doen. Als er niet genoeg tickets zijn, leidt dat tot een enorme stijging van de vraag op secundaire sites. Ofwel besluit de VS dat dit illegaal is, zoals andere landen hebben gedaan, ofwel bieden mensen met meer middelen hogere prijzen voor kaartjes. Dat is de kern van de kwestie waar de meeste muziekfans om geven, en voor zover ik uit deze schikking kan opmaken, zal het voor een typische muziekfan niet veel veranderen.
Is het geleidelijke einde van exclusieve ticketverkoopcontracten een zinvolle stap in de richting? meer concurrentie?
Uiteindelijk zal het concept van meer concurrentie absoluut ten goede komen aan de consument, maar ik zie niet dat dit hier noodzakelijkerwijs op een zinvolle manier is gecreëerd. Het zal nog steeds die potentiële dynamiek hebben waarbij ze ervan worden beschuldigd hun talent te gebruiken om locaties Ticketmaster te laten gebruiken.
Zou een DOJ onder president Kamala Harris deze schikking anders hebben afgehandeld?
Dit was een moeilijke zaak voor de DOJ, omdat Live Nation niet ronduit zegt dat als je Ticketmaster niet gebruikt, je onze ongelooflijke selectie aan talent niet zult krijgen. Het komt er echt op aan om hiervoor hard bewijs te vinden – en dat is moeilijk te bewijzen.
Wat dit voor de DOJ nog uitdagender maakt, is dat ze de fusie tussen Live Nation en Ticketmaster hebben goedgekeurd. Destijds uitten mensen hun bezorgdheid dat er een talentmakelaar zou komen die ook druk zou uitoefenen op locaties om de kaartverkoop op deze manier te gebruiken. Maar de DOJ creëerde deze hefboom voor hen.
Het feit dat de DOJ zich op dit niveau vestigde, nadat delen van de rechtszaak waren weggegooid, suggereerde dat ze het gevoel hadden dat ze niet zo’n sterke zaak meer hadden. Maar de snelheid en de solidariteit waarmee staten naar voren kwamen suggereren dat de staten niet het gevoel hebben dat het DOJ competent heeft gehandeld. Er zijn ook andere mogelijkheden: dat de staten iets zien wat de FBI niet ziet, of dat de staten dit tot het einde willen doorzetten en streven naar het uiteenvallen van Live Nation.
Hoe moeten muziekfans over dit alles denken?
Er zijn drie kwesties waar fans bezwaar tegen hebben. De eerste is dat de tech-stack van Ticketmaster niet werkt onder enorme druk. Taylor Swift zet haar hele tournee uit (uitverkoop) en er gaat van alles kapot. Concurrentie zou hier nuttig kunnen zijn.
Maar de andere twee dingen zijn hoge kosten en hoge ticketprijzen. Wat de vergoedingen betreft, heeft Live Nation gezegd dat de ticketkosten vooral naar locaties gaan. Dat is waar, maar misleidend, omdat ze feitelijk locaties omkopen om Ticketmaster te gebruiken. Je zou die praktijk kunnen afschaffen, maar dat is niet wat deze schikking gaat bereiken.
Artiesten controleren in grote lijnen de ticketprijzen. Om de paar jaar krijgt een artiest veel pers vanwege zijn ‘opstand tegen Ticketmaster’. Olivia Dean deed het net, en God zegene haar, dat is geweldig. Maar op welk punt beginnen kunstenaars verantwoordelijkheid te nemen voor dit probleem dat al jaren aan de gang is? Als je een artiest bent en lagere prijzen wilt, kun je dat doen. Ticketmaster biedt zijn uitwisselingsservice van fan tot fan aan. The Cure deed dit een paar jaar geleden en het werkte. Het enige dat zal helpen de prijzen vast te stellen, is het toestaan van plafonds voor wederverkoopprijzen.
Californië heeft introduceerde de Fans First Actdie de wederverkoop beperkt tot 10% boven de nominale waarde, en er is een soortgelijk wetsvoorstel in New York. Geen van deze zaken is echter nog in de wet terechtgekomen. Het is een vrij complex vraagstuk, maar ik denk wel dat er redelijk eenvoudige oplossingen voor bestaan. Als iemand die pleit voor transparantie en voor fans, is het frustrerend hoe ingewikkeld het voor het publiek is geworden, dat er zoveel misverstanden bestaan over de dynamiek van waarom mensen veel geld betalen voor kaartjes.
Ik kan zeggen dat ik de beste steak van New York verdien, maar ik wil niet meer dan $ 25 betalen, en de mensen zouden lachen. Maar mensen willen geen vrije markt met livemuziek. Wij denken anders over artiesten dan over een Fortune 500-bedrijf. Niemand vindt het prettig om te zeggen dat popmuziek een bastion van de rijken zou moeten zijn, maar oplossingen daarvoor zijn geen vrijemarktoplossingen.
