Sorry MAGA, het blijkt dat mensen nog steeds van ‘Woke’-kunst houden

Zoals die van dit jaar Oscar nominaties zijn vanochtend uitgerold, dat heb ik tegen mijn vriend gezegd Zondaarsmet in totaal zestien nominaties, geschiedenis geschreven. ‘Woke is terug,’ antwoordde hij.

Hij maakte een grapje (kom niet achter hem aan!), maar zijn grapje benadrukt een behoorlijk grimmige tweedeling. Vorig jaar, zoals iedereen van president Donald Trump bleef maar hameren op de gevaren van DEI, de grootste culturele doorbraken –Zondaars, KPop-demonenjagers, Verhitte rivaliteit, De ene strijd na de andere-allemaal toonden ze diversiteit op nieuwe manieren. En het is gelukt. Deze werken waren niet alleen populair onder linksen of critici, het waren bonafide culturele fenomenen.

Zondaarseen horrorfilm die zich afspeelt in Jim Crow South, gebruikt vampiers als een metaforisch apparaat om systemisch racisme en culturele diefstal te onderzoeken – en regisseur Ryan Coogler scoorde een prestatie in zijn deal met Warner Bros. waardoor hij over 25 jaar de rechten op de film kreeg. KPop-demonenjagerseen verhaal van een vrouwelijke Koreaans-Canadese regisseur die meer dan tien jaar had gewacht op haar kans om een ​​speelfilm te regisseren, legde een enorme nadruk op authenticiteit en bracht de toch al enorme subcultuur rond K-pop nog meer in de mainstream. Verhitte rivaliteiteen kleine Canadese televisieproductie opgepikt door HBO, had een extreem subversieve kijk op hockey door het geile maar aangrijpende liefdesverhaal tussen twee opgesloten professionele spelers te beschrijven. En De ene strijd na de andere—gekleineerd door conservatieve commentatoren die vonden dat links geweld erdoor werd verheerlijkt – het bood ingewikkelde opvattingen over moederschap en activisme, terwijl ICE-achtige agent kolonel Steven J. Lockjaw en zijn wanhopige pogingen om zich bij andere racisten aan te sluiten, werden aangevallen.

In een jaar waarin het Witte Huis meerdere uitvoerende bevelen uitvaardigde om DEI-programma’s in de federale overheid af te schaffen, voelden de successen van die projecten aan als een vorm van verzet. Bedrijfsmedia volgden het voorbeeld van Trump, met Warner Bros. Discovery, Amazon, Paramount Global en Disney naar verluidt worden ze allemaal teruggeschroefd over hun diversiteitsinspanningen. Skydance, opgericht door David Ellison, zoon van miljardair Trump-aanhanger Larry Ellison, heeft Paramount overgenomen, dat kortstondig VERWIJDERD Jimmy Kimmel uit de lucht vanwege zijn grap over Charlie Kirk-aanhangers en gaf CBS News een ogenschijnlijk conservatieve make-over. In de tussentijd, toont die rood vlees aanboden in de vorm van boeren, knorrige MAGA-aanhangers, cowboys en christelijke waarden kregen groen licht en werden gepromoot.

“Er heerst bij deze regering het gevoel dat de enige verhalen die er toe doen de verhalen zijn van heteroseksuele blanke mannen, en dat is simpelweg niet het geval”, zegt Jenni Werner, uitvoerend artistiek directeur van het New Harmony Project, dat theater-, film- en tv-projecten ontwikkelt en zich inzet voor anti-onderdrukkende en anti-racistische waarden.

“Het publiek wil zich getransformeerd voelen. Je wilt kunnen gaan zitten en naar iets kijken, of het nu bij jou thuis is of in een theater, dat je naar een nieuwe plek brengt en je misschien een nieuw begrip van iets geeft.” Ze voegt eraan toe dat ze er vertrouwen in heeft dat kunstenaars ‘grensverleggend werk’ zullen blijven maken, ook al wordt het steeds moeilijker.

Zelfs vóór de tweede termijn van Trump was het een hele opgave om out-of-the-box-verhalen uit Hollywood te krijgen. Volgens UCLA’s Hollywood Diversiteitsrapportuitgebracht in december, was bijna 80 procent van de regisseurs van bioscoopfilms in 2024 blank, samen met ongeveer 75 procent van de hoofdrolspelers.

Het rapport suggereert ook dat deze discrepantie geld op tafel laat liggen, waarbij wordt opgemerkt dat BIPOC-bioscoopbezoekers “oververtegenwoordigd waren als kaartkopers voor films met een cast van meer dan 20 procent BIPOC.” Sinners had een brutowinst van $368 miljoen aan de kassa, een prestatie die het in de ‘horror hall of fame’ plaatst. volgens The New York Times.