Washington:
Bij een van de meest ingrijpende zuiveringen in de recente Amerikaanse mediageschiedenis heeft The Washington Post meer dan 300 journalisten en personeel ontslagen, meer dan een derde van de redactie, wat een stroom van angst teweegbracht onder correspondenten die verslag uitbrachten vanuit oorlogsgebieden, mondiale hoofdsteden en enkele van ’s werelds meest gevoelige datumlijnen.
Bronnen geven aan dat de bezuinigingen onevenredig veel gevolgen hebben gehad voor de buitenlandse bureaus van de Post, lokale rapportageteams, de sportbalie en belangrijke delen van de bedrijfsdivisie. Hele internationale berichtgevingsstructuren lijken te zijn ontmanteld, in een beweging die door veel huidige en voormalige medewerkers wordt omschreven als een ‘donkere dag’, niet alleen voor de krant, maar voor de mondiale journalistiek.
“Democratie sterft in duisternis”
Onder de ontslagen was Ishaan Tharoor, senior columnist voor internationale zaken van de Post en de zoon van congreslid Shashi Tharoor. In een bericht op X deelde Ishaan Tharoor wat leek op een foto van de redactiekamer, met een poster met de tekst ‘Democracy Dies in Darkness’. Hij onderschreef het bericht met ‘Een slechte dag’.
Een slechte dag pic.twitter.com/cIX8rIjJPu
— Ishaan Tharoor (@ishaantharoor) 4 februari 2026
Dit bericht werd opnieuw gedeeld door zijn vader op X.
In een andere post bevestigde Ishaan Tharoor, die in 2017 de veelgelezen WorldView-column lanceerde, dat hij werd ontslagen en zei dat hij “diepbedroefd” was door de zet van de publicatie.
“Ik ben vandaag ontslagen bij The Washington Post, samen met het grootste deel van het internationale personeel en zoveel andere geweldige collega’s. Ik ben diepbedroefd voor onze redactiekamer en vooral voor de weergaloze journalisten die de Post internationaal hebben gediend – redacteuren en correspondenten die bijna twaalf jaar mijn vrienden en medewerkers zijn geweest. Het was een eer om met hen samen te werken”, schreef hij.
Ik ben vandaag ontslagen van de @washingtonpostsamen met de meeste internationale medewerkers en zoveel andere geweldige collega’s. Ik ben diepbedroefd voor onze redactiekamer en vooral voor de weergaloze journalisten die de Post internationaal hebben gediend – redacteuren en correspondenten…
— Ishaan Tharoor (@ishaantharoor) 4 februari 2026
‘Verwoest, diepbedroefd’
AFP
Oekraïne-correspondent Lizzie Johnson werd ook ontslagen door de publicatie. Ze postte op X: “Ik ben net ontslagen door The Washington Post midden in een oorlogsgebied. Ik heb geen woorden. Ik ben er kapot van.”
Ik ben zojuist ontslagen door The Washington Post, midden in een oorlogsgebied. Ik heb geen woorden. Ik ben er kapot van. https://t.co/dVCLF39YV1
— Lizzie Johnson (@lizziejohnsonnn) 4 februari 2026
De emotionele tol vond weerklank over de continenten.
Pranshu Verma, hoofd van het bureau van de Post in New Delhi, schreef: ‘Ik ben diepbedroefd om te vertellen dat ik ben ontslagen bij The Washington Post. Ontdaan voor zoveel van mijn getalenteerde vrienden die ook weg zijn. Het was een voorrecht om hier de afgelopen vier jaar te mogen werken.’
Diepbedroefd om te delen dat ik ben ontslagen bij The Washington Post. Ontdaan voor zoveel van mijn getalenteerde vrienden die ook weg zijn. Het was een voorrecht om hier de afgelopen vier jaar te mogen werken. Het was een eer om als hoofd van het bureau van de krant in New Delhi te dienen.
— Pranshu Verma (@pranshuverma_) 4 februari 2026
In Berlijn onthulde bureauchef Aaron Wiener dat het hele bureau was geëlimineerd. “Het was de eer en het avontuur van je leven… Het is een donkere dag”, schreef hij.
Vanuit Caïro zei Claire Parker dat de hele lijst van correspondenten en redacteuren voor het Midden-Oosten was geschrapt. “Moeilijk om de logica te begrijpen”, zei ze, terwijl ze collega’s bedankte voor hun doorzettingsvermogen en toewijding.
Anna Fifield, Azië-redacteur van de Post, beschreef het moment als hartverscheurend, niet alleen voor journalisten maar ook voor lezers. “Mijn hart breekt voor iedereen die vandaag zijn baan is kwijtgeraakt – en voor de lezers die er nog slechter van zullen worden”, schreef ze.
Waarschuwing voor publiek
Maar het was voormalig hoofdredacteur Marty Baron die de scherpste beoordeling gaf van de crisis die de krant overspoelde.
In een zinderende verklaring noemde Baron de ontslagen ‘een van de donkerste dagen in de geschiedenis van een van de grootste nieuwsorganisaties ter wereld’, waarbij hij waarschuwde dat het publiek nu geen ‘grondige, op feiten gebaseerde berichtgeving in onze gemeenschappen en over de hele wereld zou worden ontzegd, die meer dan ooit nodig is’.
Hoewel hij de ernstige zakelijke uitdagingen en veranderende mediaconsumptiepatronen erkende, voerde Baron aan dat de crisis was verergerd door ‘slecht doordachte beslissingen van de top’, waaronder het besluit om dagen voor de verkiezingen van 2024 een presidentiële goedkeuring stop te zetten en een controversiële herziening van de redactionele pagina.
Hij bekritiseerde eigenaar Jeff Bezos rechtstreeks en beschuldigde hem ervan het vertrouwen van de lezers te ondermijnen en zowel abonnees als senior journalisten weg te jagen. “Dit is een case study van vrijwel onmiddellijke, zelf toegebrachte merkvernietiging”, schreef Baron, waarbij hij beweerde dat de pogingen van Bezos om in de gunst te komen bij president Donald Trump “een bijzonder lelijke smet achterlieten”.
De omvang van de ontslagen duidt op een dramatische inkrimping van de mondiale voetafdruk van de Post. Buitenlandse correspondenten – vaak de ruggengraat van de bekroonde internationale verslaggeving – lijken tot de zwaarst getroffenen te behoren.
Voor veel waarnemers roept de ontwikkeling verontrustende vragen op over de toekomst van de kostbare, lokale internationale journalistiek in een tijdperk van digitale ontwrichting en afnemend vertrouwen.
Zelfs toen Baron de hoop uitsprak dat de overgebleven journalisten ‘de macht ter verantwoording zouden blijven roepen’, was de boodschap van degenen die vertrokken er een van verdriet, ongeloof en bezorgdheid over de lezers die achterbleven zonder de diepgang van de berichtgeving die ooit het mondiale bereik van The Washington Post bepaalde.
