Seth MacFarlane creëerde de Orville om te voldoen aan een behoefte die Star Trek had opgegeven

Als je genereus bent, kun je Seth MacFarlane’s sci-fi/comedy-serie “The Orville” uit 2017 gemakkelijk als een “Star Trek”-serie beschouwen. Hoewel MacFarlane bekend stond om zijn lompe comedyshows en films als ‘Family Guy’, ‘American Dad!’ en ‘Ted’, creëerde hij ‘The Orville’ om de erfenis van ‘Star Trek’ voort te zetten, meer dan als excuus om goedkope sciencefictiongrappen te maken. Er waren natuurlijk veel grappen en sitcom-momenten in ‘The Orville’, maar de geest van de show was eigenlijk meer gebaseerd op Trek-achtig optimisme dan op seksgrappen en slapstick. Het is zeker volwassener dan de meeste fratboy-vriendelijke animatieshows van MacFarlane.

MacFarlane is altijd een Trekkie geweest en gaat terug tot zijn kindertijd; men kan gemakkelijk online vinden a tienerfanfilm waarin MacFarlane Kapitein Kirk imiteert. Nadat hij succesvol was geworden, probeerde MacFarlane ooit actief een eigen “Star Trek”-serie te maken met CBS, in de veronderstelling dat de franchise destijds braak was komen te liggen. Toen CBS hem afwees, begon MacFarlane als tegengif aan “The Orville” te werken.

Er moet aan worden herinnerd dat “Star Trek” in de jaren 2000 een pijnlijke periode doormaakte. “Star Trek: Voyager” ging in 2001 uit de lucht en “Star Trek: Enterprise” debuteerde kort na 11 september en trok een kleiner, emotieloos publiek. De serie duurde slechts vier seizoenen. De film “Star Trek: Nemesis” uit 2002 was ook een bom, die vrijwel duidelijk maakte dat de franchise dood was. Er was een succesvolle, actievolle, tonaal radicale ‘Star Trek’-reboot in 2009, maar van 2005 tot 2017 waren er geen nieuwe Trek-shows op tv.

MacFarlane werd in 2017 geïnterviewd door Forbesen hij onthulde dat “The Orville” een middel was om een ​​”Star Trek”-jeuk te krabben. Zonder nieuwe Trek-shows nam hij het heft in eigen handen.

‘The Orville’ ontleent een groot deel van zijn fundamentele structuur en iconografie specifiek aan ‘Star Trek: The Next Generation’. De serie speelt zich af op een sneller dan licht ruimtevaartuig, opererend op een vredesmissie van een goed functionerende VN-achtige organisatie die honderden buitenaardse werelden heeft verenigd. Elk schip staat onder toezicht van een ruimte-marine die gekleed is in rode, blauwe en gele (of oranje) uniformen. Elke franchise volgt de avonturen van de hogere staf van het schip terwijl ze diplomatieke, ethische of wetenschappelijke dilemma’s in de verre ruimte onderzoeken. “Next Generation” speelt zich af aan het einde van de 24e eeuw, terwijl “The Orville” het vooruitspoelt naar de 25e eeuw. De overeenkomsten zijn onmiskenbaar.

Zelfs de creatieve staf tussen “Orville” en “NextGen” kent enige kruisbestuiving. “NextGen”-schrijver Brannon Braga was uitvoerend producent van ‘Orville’, ‘NextGen’-acteur/regisseur Jonathan Frakes regisseerde verschillende afleveringen van ‘Orville’, en ‘Deep Space Nine’-actrice Penny Johnson Gerald speelt een vaste rol in ‘The Orville’.

Dus ja, MacFarlane probeerde duidelijk de sfeer te creëren die hij zich herinnert van de show van Gene Roddenberry. In het bijzonder hield hij van het gevoel voor pacifisme van de originele show, iets dat hij overbracht in ‘The Orville’. MacFarlane zei:

“Ik ben een grote fan en dat ben ik altijd geweest. (…) De filosofie van Gene Roddenberry was altijd heel betekenisvol voor mij toen ik klein was. Ik vond het altijd geweldig dat de fasers op verdoving waren ingesteld. Dat was iets dat je eigenlijk alleen in die show zag. Dat er eigenlijk een ethische code was, dat het niet ging om het alleen maar neerschieten van gezichtsloze slechteriken. Het ging over respect voor het leven. Dat was de filosofie van de show, en ik zweer bij God dat dit de reden is dat als ik een spin in mijn huis vind, Ik moet hem buiten zetten. Ik kan hem niet doden.”

Heel bewonderenswaardig.

Het lijkt erop dat toen MacFarlane werkte op “Ted 2” in 2015hij miste echt ‘Star Trek’. Op dat moment bevond “Star Trek: Discovery” zich in de vroegste ontwikkelingsfasen en was er nog niets echt aan het publiek aangekondigd, dus het leek erop dat “Star Trek” dood was. JJ Abrams had grote successen geboekt met de rebootfilms “Star Trek” (2009) en “Star Trek Into Darkness” (2013), maar elke Trekkie zal je kunnen vertellen dat die films zeker niet in de geest zijn van Roddenberry’s origineel. Het zijn actiefoto’s vol geweld.

Daarom ging MacFarlane naar CBS en zei dat als ze niets met “Star Trek” op tv deden, “ik er graag een poging toe zou doen.” Natuurlijk werkte CBS aan iets nieuws – ‘Discovery’ – dat meer in de geest van de film uit 2009 lag. MacFarlane was inderdaad, zoals veel Trekkies, geschokt toen hij zag dat de nieuwe richting waarin “Discovery” uitkwam toen het werd uitgebracht. De nieuwe ‘Star Trek’-show was niet alleen gewelddadiger dan ooit tevoren, maar week ook af van de traditionele episodische structuur waar ‘Star Trek’ zich altijd aan had gehouden. Omdat de nieuwe ‘Trek’ zo anders was, heeft MacFarlane er geen moeite mee om een ​​sciencefictionshow te maken die rechtstreeks geïnspireerd is op de klassieke ‘Trek’. Hij zei:

“‘Star Trek’ heeft ervoor gekozen een ander pad te bewandelen of iets anders te proberen dan wat ze eerder hebben gedaan, wat geweldig is. Maar het laat ook een grote, open ruimte over voor het soort episodische sciencefiction dat ze vroeger maakten, en daar heb ik nog steeds een enorme honger naar. Ik heb het gevoel dat veel mensen, en veel fans, dat ook doen.”

Hij heeft gelijk.