Sam Raimi’s Send Help is een geheime horror-remake van een veelgeprezen Oscar-genomineerde film

Dit artikel bevat spoilers voor ‘Hulp verzenden’.

Sam Raimi’s nieuwe thriller “Send Help” volgt de avonturen van Linda Liddle (Rachel McAdams), een hardwerkende medewerker op de planning- en strategieafdeling van een rijk, spraakmakend bedrijf. Linda is een werknemer zonder wie het bedrijf niet kan overleven, maar haar harde werk wordt zelden erkend of zelfs actief genegeerd door haar slimme, minder gekwalificeerde bazen. De nieuwe CEO van het bedrijf, Bradley (Dylan O’Brien), heeft meteen een hekel aan Linda, deinst terug voor haar muisachtige uiterlijk en wijst erop dat ze naar haar tonijnlunches ruikt. De rollen draaien om wanneer hun vliegtuig, op weg naar een belangrijke zakentop, in de oceaan neerstort, waardoor Linda en Bradley samen alleen achterblijven op een verloren tropisch eiland.

Linda is namelijk een ‘Survivor’-fanaat en heeft jarenlang overlevingsvaardigheden in de wildernis geoefend, dus ze voelt zich helemaal op haar gemak. Bradley heeft ondertussen geen enkele overlevingsvaardigheid. Zijn enige vaardigheden lijken inderdaad te zijn: schmoozen, golfen en over het algemeen wreed zijn tegen zijn werknemers. Linda, omdat ze zo’n aardig en fatsoenlijk persoon is, zorgt ervoor dat Bradley weer gezond wordt (hij liep een blessure op bij de crash) en begint voorzichtig uit te leggen dat zij hier, op dit eiland, alle macht heeft. Bradley begint te beseffen dat zijn golf- en pestvaardigheden niet in het minst nuttig zijn.

Alleen al als je dat uitgangspunt leest, zou je er meteen aan herinnerd kunnen worden het einde van Ruben Östlunds satire ‘Triangle of Sadness’ uit 2022 een film die bij de Academy Awards werd genomineerd voor Beste Film, Beste Regisseur en Beste Scenario. Beide films gaan heel erg over hoe rijke, losgekoppelde klootzakken, wanneer ze in een overlevingssituatie op een afgelegen tropisch eiland terechtkomen, volkomen hulpeloos worden. Alleen hun waargenomen ‘ondergeschikten’ kunnen de situatie onder controle krijgen met hun toepasselijke overlevingsvaardigheden.

‘Send Help’ is iets meer een karakterstudie dan ‘Triangle of Sadness’. De film van Sam Raimi volgt Linda’s reis naar assertiviteit, terwijl ze eindelijk leert duidelijk en agressief te praten tegen de baas voor wie ze eerder terugdeinsde. Bradley zal ondertussen misschien (of niet) leren minder een eikel te zijn en accepteren dat het pesten en lastigvallen van zijn werknemers hem nergens op een onbewoond eiland zal brengen. Het wordt nooit hardop gezegd in ‘Stuur hulp’, maar zijn geld levert hem niets op op een afgelegen eiland.

“Triangle of Sadness” is tonaal zuurder en behandelt de rijke karakters als een hulpeloze, amorfe massa. Halverwege de film loopt een goedbetaald jacht schade op tijdens een storm en spoelen de rijke mensen aan boord aan op een eiland. De rijke mensen zijn kooplieden, modellen en andere mensen die eigenlijk geen werk doen. Ze vechten om de resterende voedselpakketten die aan land zijn aangespoeld, en geen van hen weet hoe ze vuur moeten maken. Dolly de Leon speelt de toiletmanager van het schip, Abigail, die namelijk de enige is die weet hoe hij een vuur moet aansteken en hoe hij het eiland om hen heen op welke manier dan ook moet redden.

Abigail, hoewel gezien als een arm en genegeerd lid van “de hulp” op het jacht, neemt snel de situatie op het eiland onder controle. Ze eist dat ze comfortabelere slaapvertrekken krijgt (een deel van de boot spoelt ook aan op de wal), eerste toegang tot voedsel en zelfs gewillige sekspartners in ruil voor haar overlevingsvaardigheden. De machtsdynamiek is totaal omgedraaid. Beide films gaan over voorheen machtelozen die genieten van hun nieuwe macht in een omgeving waar de regels opnieuw zijn ingesteld.

Toevallig hebben zowel “Send Help” als “Triangle of Sadness” vergelijkbare twist-eindes. Zonder al te veel weg te geven, kan ik zeggen dat ‘Triangle of Sadness’ vlak tegen het einde een leuke, ironische verrassingsontwikkeling kent die de film van Sam Raimi weerkaatst. Het is gebleken dat ze zich de hele tijd op een bewoond eiland bevonden, omdat het diende als locatie voor een luxe tropisch resort. Wanneer Abigail en het model Yaya (Charbli Dean) dit feit ontdekken terwijl ze alleen op verkenning gaan, verandert alles. Yaya is opgelucht dat de terugkeer naar de beschaving nabij is, terwijl Abigail overweegt Yaya te vermoorden om het resort geheim te houden en haar macht over de rijken te behouden.

“Send Help” bevat ook een scène waarin Linda wordt geconfronteerd met het mogelijk plegen van een moord om een ​​soortgelijk geheim te bewaren. Er kan een onderbreking zijn in Linda’s strandidylle, en Linda kan doden om het te beschermen. Op het strand weet Linda water te vinden en een schuilplaats te bouwen. Ze heeft geleerd hoe ze op de lokale zwijnen moet jagen en de lokale vis moet vangen. Voor Linda is dit eiland – ver, ver weg van het benauwde kantoorgebouw waar ze werkte – een paradijs. En als kers op de taart mag ze haar vaardigheden en intelligentie de baas zijn over de keiharde, rijke eikel die altijd dacht dat hij beter was dan zij.

In ‘Triangle of Sadness’ is het eiland van Abigail minder idyllisch, maar Abigail krijgt op dezelfde manier de controle over haar vaardigheden en intelligentie over de idiote bourgeoisie die haar voorheen negeerde. “Send Help” is de gewelddadigere horror/komedieversie van “Triangle of Sadness.” Natuurlijk, in hart en nieren, beide films zijn ook in wezen ‘Gilligan’s Island’. Ook bevatten beide films veel kotsen. Zoals veel. Ze hebben zoveel gemeen.