Russell Johnson van Gilligan’s Island had er een hekel aan om een ​​klassieke western te maken met Ronald Reagan

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

Velen hebben goede herinneringen aan ‘Gilligan’s Island’, maar lange tijd nadat het werd uitgezonden, Russell Johnson had er spijt van dat hij professor Roy Hinkley speelde. De acteur, die in 2014 op 89-jarige leeftijd overleed, kwam uiteindelijk terecht bij zijn kortstondige sitcom, die halverwege de jaren zestig slechts drie seizoenen op CBS te zien was. Maar hij leek altijd het gevoel te hebben dat hij voor meer bestemd was. Toch waren zijn gevoelens over het spelen van een schipbreukeling niets vergeleken met zijn spijt over het maken van ‘Law and Order’ uit 1953.

In deze western speelde Johnson de hoofdrol tegenover de toekomstige president Ronald Reagan. In zijn boek, “Hier op Gilligans eiland,” Johnson herinnerde zich hoe Reagan zich destijds had aangesloten bij de Rode Schrik die Hollywood in beslag nam, en Johnson, een gedecoreerde veteraan uit de Tweede Wereldoorlog, wilde er niets mee te maken hebben. In ‘Law and Order’ had hij echter geen andere keuze dan het op te zuigen en een man te tolereren die uiteindelijk verantwoordelijk zou zijn voor het ondermijnen van de carrières van meerdere Hollywood-figuren.

Reagan was niet altijd een Republikein geweest. In feite was hij vóór de jaren vijftig een vakbondsman en aanhanger van Harry S. Truman geweest, die in 1948 campagne voerde voor de toekomstige president. Het jaar daarvoor getuigde de toenmalige president van de Screen Actors Guild (SAG) echter voor het beruchte Un-American Activity Committee als een ‘vriendelijke getuige’. In zijn getuigenis vertelde hij de zogenaamde hoofdonderzoeker Robert E. Stripling dat een kleine groep binnen SAG ervan werd verdacht communistische tactieken te volgen, die vakbondsleden uit te verkopen en zichzelf in conflict te brengen met elke liberaal in Hollywood. Dat gold ook voor Johnson, voor wie Reagan ‘een gruwel’ was. Volgens de acteur zag de toekomstige president “Red elke keer dat hij zich omdraaide”. Geen wonder dat ‘Law and Order’ een onaangename ervaring was voor Johnson.

In de jaren vijftig stond Russell Johnson onder contract bij Universal. Gedurende het decennium maakte hij verschillende westerns, waaronder ‘Many Rivers to Cross’ uit 1955, waarin hij Johnson en Alan Hale Jr. verschenen samen lang voordat ze mede-schipbreukelingen werden op ‘Gilligan’s Island’. Twee jaar eerder bevond Johnson zich tegenover een veel minder aangename co-ster in Ronald Reagan.

“Law and Order” werd geregisseerd door Nathan Juran, die, nadat hij eerder als art director had gewerkt, gedeeltelijk verantwoordelijk was voor de productie het drama uit 1941 waarmee Fox de eerste Oscar voor Beste Film opleverde: ‘How Green Was My Valley’. Zijn western uit 1953 zou echter geen Academy Awards winnen.

Deze doorsnee Oater speelde Reagan als Marshal Frame Johnson, die de outlaw The Durango Kid (Wally Cassell) arresteert en hem naar Tombstone, Arizona brengt om terecht te staan. Daar verwelkomen Frame’s jongere broers, Luther (Alex Nicol) en Jimmy (Johnson), hem. Maar het duurt niet lang voordat zich buiten de gevangenis een woedende menigte vormt. Hierna besluit de maarschalk zijn geweerloopdagen achter zich te laten en zich te vestigen bij zijn geliefde Jeannie (Dorothy Malone). Maar nadat het paar naar een nieuwe stad is verhuisd, worden hun dromen over een idyllisch leven verbrijzeld door boer Kurt Durling (Preston Foster), die Frame eerder neerschoot tijdens een overval. In de rest van het verhaal nemen Frame en zijn broers het op tegen de malafide boer.

Russell had geen geweldige tijd om dat verhaal tot leven te brengen, vooral vanwege Reagan. Zoals hij schreef in ‘Here on Gilligan’s Isle’: ‘Waar ik bezwaar tegen maakte was de politiek van Reagan. Voor het overige was hij misschien een lieve man, maar er waren politieke opvattingen waarover we het heftig oneens waren. Toen hij president werd van de Screen Actors Guild, was ik het niet eens met veel van zijn beslissingen. Politiek gezien was hij een gruwel voor mij.’

In “Here on Gilligan’s Isle” herinnerde Russell Johnson zich dat “Law and Order” werd uitgezonden toen “de Red Scare rond Hollywood volledig ontstoken was.” Volgens de acteur was hij een van de mensen die werden opgejaagd. ‘Ik was geen communist’, schreef hij. “Maar omdat ik het Actors Lab had bezocht, dat werd bestempeld als een communistische frontorganisatie, werd ik ervan beschuldigd een communistische sympathisant te zijn, een medereiziger.”

In de herinnering van Johnson maakte Reagan nota van zijn vermeende associatie met de Commies. ‘Hij wantrouwde iedereen, tenzij je een John Wayne-achtige, ultra 110 procent Amerikaanse conservatief was’, schreef de ‘Gilligan’s Island’-ster. “(…) In die jaren was je schuldig door associatie of beschuldiging, tenzij je bewezen hebt dat je onschuldig bent.” Het lijkt erop dat Johnson zichzelf in dat opzicht nog niet had bewezen, althans voor Reagan. “Ik kan me herinneren dat Alex (Nicol) en ik een paar keer met elkaar spraken”, herinnert Johnson zich. “We vertelden (Reagan) dat hij overboord ging. Reagan zei tegen ons: ‘Oh nee, jullie zijn naïef. Je weet het niet. Er zijn mensen die proberen het land over te nemen, en ze moeten worden tegengehouden!'”

Het leek Reagan niet uit te maken dat Johnson in de Tweede Wereldoorlog diende. Heck, de ster van “Gilligan’s Island” werd zelfs neergeschoten boven een tropisch eiland terwijl hij diende, verdiende hij een Purple Heart voor zijn moed. Helaas, het betekende niets voor Reagan. ‘Deze hele periode in Amerika heeft me ziek gemaakt’, schreef Johnson. “(…) Ik had mijn tijd in het buitenland gediend tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik werd neergeschoten en verdiende een Purple Heart, waarmee ik mijn leven riskeerde. Ik begrijp dat Reagan tijdens de oorlog zelfs nooit het land heeft verlaten. Hij was gestationeerd in ‘Fort Roach’, waar hij militaire trainingsfilms maakte in de oude Hal Roach Studios in Culver City, Californië. ‘