Kevin Smiths “Mallrats” was in 1995 een enorme stap voorwaarts voor de carrière van de regisseur. Zijn debuutfilm ‘Clerks’ uit 1994 had een sensatie veroorzaakt in de indiewereld en had de populaire tijdsgeest in zijn greep met weinig meer dan slimme gesprekken, verwijzingen naar de popcultuur en zwart-witfilmmateriaal. “Clerks” werd gemaakt voor in totaal slechts $ 230.000 (en kostte slechts $ 27.000 om te filmen), maar het leverde ruim tien keer zoveel op aan de kassa. Het deed het zelfs nog beter op de thuismedia, waardoor de stem van Smith zich over een generatie verspreidde toen ‘Clerks’ een van de belangrijkste films van de jaren negentig werd.
‘Mallrats’ was daarentegen een geliktere, grotere film die werd gedistribueerd door een gevestigde studio in Gramercy Pictures. Alles, van het budget van de film tot de setting en de cast, was groter. Michael Rooker verscheen in de film, terwijl hartenbreker Jeremy London een van de twee hoofdrollen speelde. Echter, De grote ‘get’ van het project was Shannen Dohertyde ultrahete ster vers van “Beverly Hills 90210.” Smith castte ook de doorbraakacteur Jason Lee en slaagde erin een cameo te bemachtigen Marvel Comics-goeroe Stan Lee (geen relatie). Zelfs een jonge Ben Affleck speelde een opmerkelijke rol. Qua structuur leek “Mallrats” op “Clerks”, in die zin dat beide films gingen over een stel nietsnutten van twintigers die zich ergeren aan een winkel die klaagt over de erbarmelijke toestand van hun respectievelijke romances.
‘Mallrats’ was echter lang niet zo’n grote hit als ‘Clerks’. Het verdiende eigenlijk minder geld aan de kassa en kreeg geen erg goede recensies. Roger Ebert gaf de film slechts anderhalve ster, waarbij hij opmerkte dat het budget misschien honderd keer groter was dan dat van ‘Clerks’, maar dat Smith in wezen hetzelfde materiaal behandelde met dezelfde thema’s als in ‘Clerks’.
Roger Ebert was van mening dat Mallrats slechts een vernieuwing van de Clerks was
Ebert, het moet worden opgemerkt, hield erg van ‘Clerks’. Hij merkte op dat zowel het programma als “Mallrats” zich afspeelden in een aantrekkelijke wereld waar doodlopende tieners en twintigers andere zorgen hebben dan rondhangen en praten. Zoals veel critici opmerkten, was het door de nutteloze uren van gesprekken dat de personages in ‘Clerks’ achteruit strompelden in de diepgang. In zijn recensie over “Mallrats” beschreef Ebert de film als volgt:
“Een van de charmes van ‘Clerks’ was dat het de doelloosheid en verveling van de wereld met droge humor vastlegde. Er was geen plot, maar langzaam ontwikkelende thema’s, zoals de terugkeer van oude vriendinnen en de problemen van rare klanten. We voelden dat dit dicht bij het leven kwam (…), en het was grappig de manier waarop het personage elke kleine ontwikkeling aangreep als een doorbraak in de muur van inactiviteit. “
Dat gezegd hebbende, was Ebert van mening dat “Mallrats” dezelfde soort structuur had, maar met een meer conventionele Hollywood-plot en voorspelbare, typische centrale romances. Ebert merkte op dat een complot niet nodig was in ‘Clerks’. Waarom voelde Smith dan de behoefte om er een toe te voegen aan “Mallrats”? Hij vervolgde:
“De fatale fout bij het plotten van het materiaal is dat het ons niets kan schelen. De film gaat over twee tieners die vriendinproblemen hebben, en de problemen zouden helaas leuker zijn als er absoluut niets werd gedaan om ze op te lossen.”
In “Mallrats” is er een buitensporig plan voor de knappe TS (Londen) om zijn vriendin Brandi (Claire Forlani) terug te winnen tijdens een live spelshow die wordt opgenomen in zijn plaatselijke winkelcentrum. Brodie (Lee) moet helpen door zich te bemoeien met Brandi’s wrede vader Jared (Rooker), terwijl hij ook probeert opnieuw te onderhandelen met zijn eigen vriendin Rene (Doherty).
Mallrats heeft te veel plot
Het plot wordt ook steeds ingewikkelder. Er is een kwaadaardige bewaker in het winkelcentrum en TS huurt Jay en Silent Bob (Jason Mewes en Smith) in om de bewaker af te leiden en de spelshow te verpesten. (Jay en Silent Bob waren natuurlijk personages die waren overgenomen van ‘Clerks’.) Er is zelfs een miniatuurverhaal over Jay en Silent Bob, evenals een subplot over een tienerwonder (Renee Humphrey) en haar onderzoek naar seksualiteit. Ze blijkt een belangrijke rol te spelen bij het verijdelen van de romantische slechtheid van Afflecks karakter, die zijn zinnen op Rene heeft gezet. Halverwege de film verlaten Brodie en TS daadwerkelijk het winkelcentrum en gaan naar een nabijgelegen vlooienmarkt om een waarzegster (Priscilla Barnes) te bezoeken. De gimmick bij de waarzegster is dat ze topless in de toekomst moet turen (!) en dat ze ook nog een derde tepel heeft. Oh ja, en Ethan Supplee heeft een bijrol als man die geen Magic Eye-poster kan zien. Ken je die nog?
Ebert was teleurgesteld door alle streken en schreef:
“‘Clerks’ sprak met de zekere, heldere stem van een originele filmmaker. In ‘Mallrats’ is de stem gedempt, en in plaats daarvan voelen we advies van de vermoeide, gevestigde, timide en andere bekende Hollywood-managers.”
Smith lijkt uitverkocht. Hij wilde graag een bloeiende carrière als Hollywood-speler hebben en maakte met ‘Mallrats’ de studioveilige versie van ‘Clerks’, een film die de opvallende gretigheid en het oprechte gevoel van verveling uit zijn eerste film ontbeerde. Het lijkt erop dat veel van Smiths ‘Clerks’-liefhebbers er hetzelfde over dachten, en ze bleven massaal weg. Maar net als ‘Clerks’ vonden ‘Mallrats’ nieuw leven op de thuismedia, en sommige mensen gingen het net zo leuk vinden.
