Robin Williams begon zijn stand-upcarrière in 1976, met name in de Holy City Zoo, een bar in San Francisco waar hij soms als barman werkte. Zijn opkomst in de komediewereld was razendsnel, en hij speelde al in clubs in Los Angeles en kreeg specials op HBO. In 1978 verscheen hij op tv, waarbij hij met name een personage speelde genaamd Mork in een aflevering uit 1978 van “Happy Days”. Dit leidde tot een spin-offserie uit 1978 genaamd “Mork & Mindy”, die bij het grote publiek bekend is. Gedurende de jaren tachtig werd Williams niet alleen een comedy-superster en een regelmatige tv-aanwezigheid, maar ook een legitieme Hollywood-gigant. Hij maakte meerdere komische films voordat hij een Oscar-nominatie kreeg voor zijn optreden in ‘Good Morning, Vietnam’ uit 1987. In 1989 ontving hij een tweede nominatie voor ‘Dead Poets Society’, waarmee hij bewees dat er niets was dat hij niet kon doen.
In 1991 speelde Williams in vier opmerkelijke films. Hij speelde een kleine rol als mimespeler in de alcoholische clownfilm ‘Shakes the Clown’ van Bob Goldthwait, een cultklassieker als die er ooit was. Hij speelde ook een opmerkelijke rol als verbitterde ex-psychiater in Kenneth Branaghs hypnotiserende thriller ‘Dead Again’, een van de beste films van zijn jaar. Voor de doeleinden van dit artikel zoomen we echter in op Williams’ twee fantasiefilms die hij in 1991 maakte. Vreemd genoeg werden ze allebei genomineerd voor vijf Academy Awards, zij het meestal in verschillende categorieën. De eerste, uitgebracht op 30 september, was Terry Gilliams intense en gevoelige geestelijke gezondheidsodyssee ‘The Fisher King’. De andere, uitgebracht op 11 december, was Steven Spielbergs misplaatste kinderfilm ‘Hook’, een reboot van het Peter Pan-verhaal. Williams ontving zijn derde Oscar-nominatie voor ‘The Fisher King’.
Robin Williams was in hetzelfde jaar te zien in The Fisher King en Hook
‘The Fisher King’, voor degenen die het hebben gemist, volgt het trieste leven van een shockjock genaamd Jack Lucas, een man die op de rand van geweldig succes staat. Jack maakt op een avond de spot met een beller tijdens zijn inbelprogramma op de radio, terwijl hij vertelt dat de yuppieklasse uitschot was, en suggereerde voortdurend dat ze het verdienden slachtoffer te worden van geweld. Jack was geschokt toen hij ontdekte dat zijn woorden de beller inspireerden om met een jachtgeweer naar een luxe restaurant in Manhattan te gaan en daar willekeurig meerdere mensen te vermoorden. Jacks leven viel na het incident uiteen en hij begon te drinken en te werken in een videotheek. Het drinken kwam tot ergernis van zijn lankmoedige vriendin Anne (Oscarwinnaar Mercedes Ruehl).
In Jacks leven komt een dakloze man genaamd Parry (Williams), die alle kleine geneugten van het leven probeert te omarmen, maar die ook lijkt te lijden aan een niet-gediagnosticeerde psychische aandoening. Parry vertelt Jack een verhaal over de Fisher King, een mythische ridder die de taak heeft de Heilige Graal terug te halen, maar die voortdurend een wond van trots met zich meedraagt. Parry heeft ook een plaatselijke vrouw, gespeeld door Amanda Plummer, op het oog, maar hij kan zichzelf er niet toe brengen met haar te praten. Jack zal er uiteindelijk achter komen dat Parry getraumatiseerd was nadat hij getuige was geweest van de moord op zijn vrouw op de avond van de razernij van Jacks beller. Williams heeft zichzelf voor deze film tot het uiterste gedreven.
Hoewel het een soulvol drama is, doordrenkt Terry Gilliam “The Fisher King” met verschillende fantasie-elementen, met name een gigantische Rode Ridder die volledig gekleed lijkt te zijn in bloedrode linten. “The Fisher King” werd genomineerd voor de Oscar voor Production Design, hoewel het dat jaar verloor van “Bugsy”.
Hook is niet zo goed als The Fisher King
Steven Spielbergs ‘Hook’ is daarentegen een kleurrijk, kinderachtig kleinigheidje. Degenen die ‘Hook’ als kinderen zagen, zouden het misschien een grillige kinderklassieker vinden, maar de film heeft ook een slecht script, rare ideeën en een erg druk, onaantrekkelijk productieontwerp. “Hook” is een vervolg op het “Peter Pan”-verhaal van JM Barrie, waarin wordt gesteld dat Peter uiteindelijk Neverland verliet om op te groeien in de echte wereld. De theorie was dat Peter verliefd werd op de oorspronkelijke kleindochter van Wendy (Caroline Goodall), en dat ze samen twee kinderen opvoeden. De originele Wendy wordt gespeeld door Maggie Smith. Een van de verwaandheden van ‘Hook’ is ook dat Peter Pan zijn geheugen verloor toen hij Neverland verliet, waardoor zijn eeuwen als vliegende elfenjongen verloren gingen. Hij denkt nu dat hij een advocaat is genaamd Peter Banning (Williams).
Kapitein Hook (Dustin Hoffman) heeft uiteraard nog een rekening te vereffenen en ontvoert Peter en brengt hem terug naar Neverland. Alle tijdloze Lost Boys (onder leiding van hun nieuwe leider Rufio, gespeeld door Dante Basco) zijn geschokt als ze ontdekken dat hij nu volwassen is. De film onderzocht Peter’s pogingen om zijn verloren jeugd als Peter Pan terug te winnen en te herinneren. Tinker Bell (Julia Roberts) onthult dat ze verliefd is op de volwassen Peter. Het zal niet lang meer duren voordat Captain Hook ook de kinderen van Peter ontvoert, want het zou geen Steven Spielberg-film zijn zonder meerdere scènes van kinderen in gevaar.
“Hook” verdiende meer dan $ 300 miljoen aan de kassa, maar was niet zo populair bij critici; het heeft een goedkeuringsscore van 37% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 138 beoordelingen. Velen houden van ‘Hook’, maar je zult merken dat ze in 2026 allemaal precies 45 jaar oud zijn. Zelfs Spielberg had niet veel vertrouwen in het project.
