Ik vind het heerlijk om mijn kinderen de wereld te laten zien en samen met hen te leren. Het is een van mijn grootste vreugden als ouder, en de mogelijkheid om dit te doen is een voorrecht dat ik niet als vanzelfsprekend beschouw. Tot nu toe heb ik dat gedaan mijn kinderen meegenomen naar 26 landen verspreid over zes continenten.
Na verloop van tijd, op reis met mijn kinderen heeft de manier waarop ik ouder ben veranderd, of we nu thuis zijn of duizenden kilometers verderop. Hier zijn zes manieren waarop reizen de manier waarop ik ouder ben, heeft beïnvloed.
Ik besef hoe weinig mijn kinderen eigenlijk nodig hebben
Ik was er altijd geobsedeerd door om mijn kinderen het juiste type te geven speelgoed om het leren te bevorderen en ontwikkeling. Ik vroeg me af of ze genoeg lagen hadden om in de sneeuw te spelen en de beste schoenen om in de speeltuin te klimmen. Door te reizen heb ik uit de eerste hand gezien hoe kleine kinderen echt gelukkig moeten zijn en gedijen.
In Marrakesh speelde mijn zoon voetbal in de kronkelende straatjes van de oude medina, terwijl kinderen versleten Crocs van een ander merk droegen. Ze bleven nauwelijks overeind, maar het spel ging door, vol gelach. In India zag ik kinderen in versleten kleding vrolijk spelen zonder dat er speciaal speelgoed voor nodig was.
Ik besefte dat, ondanks mijn ongelooflijke geluk dat ik mijn kinderen bijna alles kon krijgen wat ik maar wilde, ze dat zouden zijn prima met de basis. Ik weet nu dat mijn hele gezin beter af is, vrij van de druk om altijd meer dingen na te jagen en meer te willen.
Ik ben niet zo afhankelijk van wat mijn kinderen eten
Reizen brengt vaak onverwachte culturele verschillen met zich mee, waardoor mijn gezin zich meteen moet aanpassen, vooral als het om eten gaat. Als ontbijt in Zuid-Korea kregen we kommen soep in plaats van ontbijtgranen. In Egypte aten we spaghetti gemengd met linzen, rijst en kikkererwten in plaats van gehaktballetjes. In Japan werd onze pizza belegd met honing.
Reizen heeft mij geleerd dat veel van de voedsel regels Ik heb ooit aanvaard dat het evangelie werkelijk willekeurige culturele praktijken zijn. Het maakt me niet meer uit of mijn kinderen gegrilde kaas als ontbijt willen. Als ze in de keuken willen experimenteren en items willen mixen die niet bij elkaar lijken te passen, zoals gelei op samosa’s, laat ik ze het proberen. Ik geef nog steeds om voeding, maar ik ben veel minder bezig met wat ze eten en wanneer.
De auteur zegt dat internationaal reizen met haar kinderen haar heeft doen beseffen dat haar kinderen minder dingen nodig hebben om tevreden te zijn. Met dank aan Jamie Davis Smith.
Ik ben flexibeler met mijn kinderen
Vroeger was ik gebonden aan strikte bed- en maaltijdtijden. Tijdens het reizen zag ik dat ouders over de hele wereld heel andere regels volgden dan ik.
In Europa zag ik kinderen om tien uur ’s avonds met even uit eten gaan latere bedtijden. Deze kinderen waren gelukkig en bloeiden. Ik besefte dat de hemel niet zou vallen als ik mijn kinderen tot na hun bedtijd zou laten opblijven of als we niet precies om twaalf uur zouden lunchen. Het loslaten van strikte schema’s heeft enorm bevrijdend gewerkt.
Meer over reizen met kinderen
Ik ga beter om met stress
Als het om reizen gaat, zijn veranderingen in de plannen vanzelfsprekend. Treinen worden geannuleerd. Attracties kunnen uitverkocht zijn. Kinderen worden nog steeds ziekzelfs ver van huis. Reizen met mijn kinderen heeft me gedwongen het hoofd koel te houden terwijl ik door deze uitdagingen heen ga.
Thuis breng ik deze lessen in de praktijk. Als ik op het laatste moment te maken krijg met een wijziging in de plannen omdat mijn zoon griep krijgt of een speelafspraak wordt afgelast, is dat niet langer een probleem. Als ik op de rand van paniek raak, denk ik aan de keer dat ik ontdekte dat de trein die ik vanuit Venetië wilde verlaten, niet reed. Het had een catastrofe kunnen zijn, maar met wat creatief denken heb ik ons op tijd naar onze volgende bestemming gebracht.
Eens kreeg ik (ten onrechte) te horen dat mijn zoon een spoedoperatie nodig had in Jamaica. Ik moest ervoor zorgen dat er goed voor hem werd gezorgd in een land met een heel ander medisch systeem dan ik gewend ben. Met minimale tussenkomst herstelde hij binnen een paar dagen. Door de ervaring met het navigeren door complexe kwesties in landen waar ik de taal niet spreek en te maken heb met culturele en administratieve verschillen, worden alledaagse problemen gemakkelijker te hanteren.
De auteur zegt dat ze heeft geleerd traditionele schema’s los te laten en het in het moment zijn te omarmen. Met dank aan Jamie Davis Smith.
Ik maak meer tijd voor plezier met mijn kinderen
Mijn rol als ouder is vaak puur leidinggevende. Ik breng mijn kinderen naar verschillende activiteiten en haal ze op van school. Ik maak de doktersafspraken en geef ze eten.
Als we reizen, verdwijnen veel van deze verantwoordelijkheden. Mijn kinderen en ik besteden meer tijd om plezier te maken en genieten van elkaars gezelschap. We spelen eindeloze rondjes Uno en lachen om inside jokes. Het kan een uitdaging zijn om tijd te vinden om vreugde te creëren te midden van de meedogenloze druk van het dagelijks leven. Reizen heeft mij echter laten zien dat dit essentieel is voor het opbouwen van een sterke, duurzame relatie met hen. Het zorgt ook voor momenten van ontspanning in de dagelijkse sleur.
Ik zoek naar nieuwe ervaringen dichter bij huis
Als het aan mij lag, zou ik fulltime reizen. Maar ik moet werken en mijn kinderen moeten naar school, dus dat is niet haalbaar. In plaats daarvan zoek ik naar interessantere ervaringen dichter bij huis. Ik heb geleerd dat het mogelijk is om vrijwel overal iets nieuws en vreugdevols te ervaren.
Zelfs als ik niet kan reizen, probeer ik me te gedragen als een toerist in mijn woonplaats. Ik zoek elke maand naar nieuwe wandelingen, museumexposities, toneelstukken en evenementen. Dit houdt het leven interessant, zelfs als werk- en schoolschema’s ons dichter bij huis houden.
