Terwijl wereldleiders zich verspreiden van het World Economic Forum, analyseert LinkedIn-medeoprichter en technologie-investeerder Reid Hoffman de grootste uitdagingen en kansen waarmee het bedrijfsleven vandaag de dag wordt geconfronteerd – van politieke tegenwind in verband met immigratie en geopolitiek tot waarom de angst voor een technologiezeepbel zijn investeringen niet bepaalt. Hoffman, een zelfbenoemde optimist, spoort hedendaagse leiders uit het bedrijfsleven aan om hun stem te laten horen en hun stem te gebruiken om de samenleving te helpen ‘naar een goede toekomst te sturen’.
Dit is een verkorte transcriptie van een interview met Snelle reactiegeorganiseerd door voormalig Snel bedrijf hoofdredacteur Robert Safian. Van het team achter de Meesters van schaal podcast, Snelle reactie bevat openhartige gesprekken met de beste bedrijfsleiders van vandaag die in realtime uitdagingen aangaan. Abonneer u op Snelle reactie waar je je podcasts ook vandaan haalt, zodat je nooit meer een aflevering mist.
Een van de grootste drijfveren van het Amerikaanse technologische leiderschap is het aantrekken van talent van buiten de VS. Het immigratiebeleid is aangescherpt. De externe pijpleiding is feitelijk afgesneden. Gaan we daar dit jaar enige gevolgen van zien?
Nou, ik denk dat we dat al zijn. Een groot deel van de technologische voordelen die de VS hebben gehad, zijn te danken aan het overgekomen Indiase en Chinese talent. Welnu, het Indiase talent blijft daar. Het gaat naar Canada. Het gaat naar Europa. Als iemand hier een enorm bedrijf komt opzetten, creëert dat veel banen voor restaurants, accountants en allerlei soorten diensten… en dan spullen kopen van de Amerikaanse productie en overnachten in Amerikaanse hotels en al die andere dingen. Je veegt dat allemaal weg en je zegt: “Ga ergens anders heen.” Het is net als de stomme Bernie Sanders (opmerking): “Nee datacentra hier. Bouw ze allemaal in Canada. Laat Canada alle economische voordelen krijgen. Laten we ervoor zorgen dat wij Amerikanen dat niet doen.” En het is letterlijk: omhoog is omlaag. Het is gek denken. Het is stom denken.
En dus wil je dat immigratie. Zo hebben we de welvaart van dit land opgebouwd. Over 250 jaar komt het volledig doordat een generatie van ons zegt: “Dit is de manier waarop we immigratie zullen aanpakken en een concurrentievoordeel zullen zijn voor elk ander land in de wereld.” Het is zoiets als: “O ja, laten we ons concurrentievoordeel benutten en het saboteren.” Niets van dit alles zegt dat we nog niet op een punt zijn aangekomen waar we problemen hebben met de grenzen, we hebben problemen met asiel, we hebben nog een aantal andere dingen die natuurlijk moeten worden opgelost. Mensen zeggen: “Hé, ik voel pijn in mijn werk, in mijn gemeenschap, in mijn omgeving. Wat gaat er mis? En help dit op te lossen.” En dat zouden wij ook moeten doen. Maar het volledig sluiten van de grens is overigens niet het juiste idee.
Ik bedoel, je zou dat om te beginnen kunnen doen, door gewoon te zeggen: “Hé, laten we opnieuw normaliseren.” Maar dan moet je bijvoorbeeld het eerdere begrijpen: “Nou, we gaan ICE sturen na al het landbouwwerk.” En toen dacht ik: “Oh, onze boerderij gaat stoppen met werken. Oh, doe dat niet. Nee, nee. Stuur ze naar de straten in het centrum van Minnesota, zodat ze mensen in elkaar kunnen slaan en neerschieten. Doe dat in plaats daarvan.” Je zegt: “Oké, dat is ook niet goed.” Het is eerlijk gezegd catastrofaal en terroriserend. Dus als je binnenlands terrorisme wilt zien, kijk dan hoe IJS is actief in sommige steden en sommige omgevingen. En dus is het zoiets als: “Oké, wat zijn de dingen die we moeten doen om de problemen van de Amerikanen echt op te lossen? Dat is wat we nodig hebben. En enige rationaliteit in de immigratie is absoluut essentieel.”
Hoe zorgen we voor welvaart voor onze samenleving, voor onze kinderen, voor onze kleinkinderen, en voor een aantal gemeenschappen die op dit moment veel pijn voelen? Hoe lossen we al die problemen op?” Dat is wat we moeten doen.
Het politieke klimaat heeft leiders uit het bedrijfsleven voorzichtiger gemaakt in het geven van commentaar op maatschappelijke kwesties. Wat zeg je tegen mensen als het de moeite waard is om mee te denken of zelfs nodig is om mee te denken, of als dit gewoon niet het juiste moment is?
Kijk, de theorie dat als je gewoon… houd je mond dichtde storm zal overwaaien, en het zal geen probleem zijn – je zou nu van die theorie af moeten zijn. Dat is niet wat er gebeurt. Veel mensen zeggen: “Oh nee, nee, dit tariefgedoe. Dit is slechts een vroege onderhandelingstactiek.” En het is: “Kijk, de volatiliteit is een enorme sabotage voor het bedrijfsleven. Onze jonge mensen worden niet aangenomen.” Het is: “Nou ja, bedrijven bevinden zich in een zeer volatiele situatie.” Ik zal zeggen: “Nou, we gaan geen nee doen inhuren totdat we begrijpen wat er aan de hand is.” Dat is de boodschap die vanuit het Witte Huis naar het hele bedrijfsleven wordt gestuurd. En dus moet je iets zeggen en zeggen: “Nou, maar wat als ik iets zeg, dan gaan ze me straffen.”
En ze zeggen: “Trouwens, juist als je angst voelt, moet je nadenken: is dit een tijd voor moed?” Want het mag natuurlijk niet bestraffend zijn als je uitspreekt wat je kennis en kunde en ervaring is en wat er speelt.” Zelf word ik regelmatig gebeld door de Witte Huis en eigenlijk alleen voor doeleinden van politieke vervolging. Als ze zouden zeggen: “Hé, in tegenstelling tot Trump, die al deze foto’s van Epstein op feestjes heeft, heb ik een beetje geld ingezameld voor MIT. Nou, ik ben een naaste medewerker.” Jullie hebben alle documenten. Laat ze allemaal los. Laten we mensen zelf de waarheid hiervan laten bepalen. Dus stop met liegen over mij en onthul alle documenten. Het is dus volgens mij heel belangrijk om je uit te spreken.
En een deel van de reden waarom ik dat doe, is niet alleen vanwege mij en vanwege mijn gevoel voor moreel recht – zoals het Eerste Amendement, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering – maar het is ook om te proberen andere mensen het gevoel te geven dat je je moet uitspreken over de dingen waarvan je denkt dat ze echt zijn. En als je angst voelt, laat dan een aantal andere mensen met je meepraten en steek er de energie in. Ga niet zomaar zeggen: “Oh, ik ga een rationalisatie creëren. Ik ga zeggen: ‘Hé, ik heb geen behoefte aan… ik ben niet bang. Ik ben geen lafaard. Het is het juiste. Het is het juiste voor mijn bedrijf. Het is het juiste.'” En kijk, de mens voorop – de mensheid, de samenleving – en jij bent lid van beide. Spreek uw mening uit, wees aanwezig bij die dingen.
En trouwens, als je machtig bent, is één vorm van macht rijk. Iedereen die rijk is in de samenleving zou buitengewoon dankbaar moeten zijn dat hij deel uitmaakt van de samenleving. Je hebt verantwoordelijkheden. Ze zijn evenredig met uw macht. En dus moet je iets zeggen. En trouwens, de huidige regering wil dit alles niet alleen als toespraak het zwijgen opleggen en zeggen: “Nee, nee, dat is niet toegestaan. U moet beloften van loyaliteit afleggen.” Maar ik krijg ook argumenten van linksen die zeggen: “O, jij als rijk persoon, je hebt geen moreel recht van spreken.” Ik zeg: “Ja, dat doe ik. We hebben allemaal het recht om te spreken.” Sommige mensen waarderen mijn spreken misschien vanwege hun kennis van hoe bedrijven worden gecreëerd, hoe welvaart wordt gecreëerd, hoe je een levendige economie hebt.
En dat is een deel van wat er ontstaat banen. Ik bedoel, ik ben iemand die een site heeft gemaakt waaraan vele honderden miljoenen mensen deelnemen om werk te vinden. Moeten mensen mijn mening over sommige dingen zwaarder wegen dan over andere? Absoluut. Moeten ze ze minder wegen dan bepaalde dingen dan andere? Absoluut. Maar het is wel zo dat we ons moeten uitspreken en moeten uitzoeken hoe we onze problemen samen kunnen oplossen.
