Een operator van een wiellader vult een vrachtwagen met erts in de zeldzame aardmetalenmijn van MP Materials in Mountain Pass, Californië, VS, 30 januari 2020.
Steve Marcus | Reuters
In de hele wereldeconomie ontvouwt zich een nieuwe race om cruciale mineralen veilig te stellen.
Van het voorstel van Washington Project Vault-voorraad van $ 12 miljard Om de buffers in Azië en de Europese Unie uit te breiden, proberen overheden de toegang tot metalen veilig te stellen, die steeds meer als essentieel worden beschouwd voor de nationale veiligheid en het industriebeleid.
“In metalen en mineralen is de nieuwste golf van voorraden het meest zichtbaar”, zegt Patrick Schröder, senior research fellow bij Chatham House. Regeringen proberen de blootstelling aan geconcentreerde toeleveringsketens en exportcontroles te verminderen, zei hij.
In de VS hebben functionarissen onlangs een strategische mineraalreserve van ongeveer $ 12 miljard geschetst, genaamd Project Vault. Het initiatief heeft tot doel de veerkracht van de Amerikaanse industrie in de toeleveringsketen te vergroten door voorraden zeldzame aardmetalen en andere essentiële metalen aan te leggen voor elektrificatie, defensie en geavanceerde productie.
Project Vault vormt een aanvulling op andere initiatieven, zoals het ‘Forum on Resource Geostrategic Engagement (FORGE),’ een partnerschap om de prijsstelling en projecten van cruciaal mineraalbeleid te coördineren, evenals Pax Silica, dat zich richt op het beschermen van de AI-gerelateerde toeleveringsketen.
Er heeft het afgelopen jaar een aanzienlijke verschuiving plaatsgevonden in de aanpak van het aanleggen van voorraden van strategische grondstoffen, waarbij vooral de nadruk lag op metalen.
Australië in januari aangekondigd is van plan een door de staat gesteunde strategie voor het aanleggen van voorraden te formaliseren door middel van een strategische reserve voor kritische mineralen ter waarde van 800 miljoen dollar, waarbij prioriteit wordt gegeven aan antimoon, gallium en zeldzame aardmetalen.
De Europese Unie ook voortschrijdende plannen om een gezamenlijke reserve van kritische grondstoffen aan te leggen in het kader van haar RESourceEU-strategie. Italië, Frankrijk en Duitsland zullen naar verwachting het voortouw nemen, meldde Reuters eerder deze maand, daarbij verwijzend naar bronnen die bekend zijn met de zaak.
Afgelopen weekend waren India en Brazilië daarmee akkoord de samenwerking verdiepen op kritieke mineralen en zeldzame aardmetalen, nu New Delhi ernaar streeft de bevoorradingsbronnen te diversifiëren en de afhankelijkheid van China te verminderen. Het pact is gericht op het versterken van de bilaterale handel en het opbouwen van veerkrachtiger toeleveringsketens voor materialen die cruciaal zijn voor de schone energie-, technologie- en defensie-industrie.
Zuid-Korea heeft eerder dit jaar een alomvattende strategie voor kritische mineralen ondersteund door ongeveer 172 miljoen dollar aan staatssteun. In het kader van deze strategie is de regering van plan de voorraadvolumes en infrastructuur uit te breiden.
“We zien in veel landen zeker een verschuiving naar een meer hulpbronnen-nationalistische mentaliteit”, aldus Schröder. “Op dit moment is het een hellend vlak en kan het aanleggen van strategische voorraden hamsteren worden als maatregelen dwingend worden, niet transparant zijn en bewapend worden.”
‘Hulpbronnennationalisme’ in de maak?
De strategische scharnierpunt markeert wat verschillende analisten omschrijven als een structurele verschuiving in het grondstoffenbeleid.
“Metaaltoeleveringsketens zijn kwetsbaar”, zegt Ewa Manthey van ING, wijzend op jaren van onderinvestering, lange termijnen voor vergunningen en geografische concentratie. In eerdere cycli zorgden hoge prijzen doorgaans voor een sneller mijnaanbod en verminderde de behoefte aan strategische voorraden, zei ze.
“Tegenwoordig is het nieuwe aanbod, zelfs met hoge prijzen, traag en onzeker, dus de voorraden zelf worden onderdeel van de aanbodstrategie,” voegde Manthey eraan toe, waarmee hij de beweging karakteriseerde om duidelijk “nationalistische elementen” te herbergen.
Natalie Scott-Gray, senior metaalanalist bij StoneX, beschreef de trend als ‘grondstoffennationalisme en het inhalen van tijd’, verwijzend naar de al lang bestaande praktijk van China om strategische voorraden metalen aan te leggen en deze vrij te geven wanneer het aanbod schaars is of om de binnenlandse prijzen af te koelen.
China domineert de verwerking van zeldzame aardmetalen en controleert een groot deel van de mondiale raffinagecapaciteit voor industriële metalen. Zelfs waar de reserves geografisch verspreid zijn, blijft de verwerking vaak geconcentreerd.
Het Internationaal Energieagentschap heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat de sterke concentratie van kritieke toeleveringsketens voor mineralen veiligheidsproblemen met zich meebrengt.
China’s exportcontroles op zeldzame aardmetalen vorig jaar aangekondigd heeft wereldwijd aanzienlijke nationale en economische veiligheidsrisico’s gecreëerd, met mogelijk ernstige gevolgen voor belangrijke sectoren als energie, auto’s, defensie, lucht- en ruimtevaart, kunstmatige intelligentie en halfgeleiders, aldus het agentschap.
Historisch gezien waren voorraden grotendeels noodbuffers tegen tijdelijke verstoringen of prijspieken, aldus sectorwaarnemers. De initiatieven van vandaag worden explicieter gedreven door de noodzaak om te bufferen tegen geopolitieke factoren, aldus Schröder, en weerspiegelen een bredere verschuiving in de manier waarop hulpbronnenveiligheid wordt ingekaderd als industriële strategie en nationale veiligheid, in plaats van alleen maar crisisbeheersing.
“Deze cyclus voor het opbouwen van grondstoffenaandelen verschilt van eerdere episoden”, zegt Anushree Ganeriwala, mondiaal analist bij de Economist Intelligence Unit.
“Eerdere grondstoffencycli werden grotendeels gedreven door traditionele onevenwichtigheden tussen vraag en aanbod of door weersschokken. Wat nu anders is, is dat beleids- en geopolitieke risico’s de marktresultaten rechtstreeks bepalen.”
Goldman Sachs typeerde in februari de recente stijging van de vraag naar grondstoffen naar goud en industriële metalen als een ‘verzekeringsachtige vraag’.
Analisten verwachten dat de overheidsvoorraden zullen versnellen, vooral voor energietransitie- en defensiegerelateerde metalen.
“We bevinden ons nog in de beginfase”, zei Scott-Gray. “Overheden behandelen toeleveringsketens nu als nationale veiligheidsinfrastructuur, en niet louter als commerciële stromen.”
