Recensie ‘You, Me & Toscane’: Halle Bailey en Regé-Jean Page vonken in Italië

Anna (Halle Bailey) heeft geen grote grenzen in andermans huizen. Haar neiging om het zichzelf te gemakkelijk te maken, brengt haar in de problemen als huisoppas, maar die specifieke gril leidt uiteindelijk tot haar romantische geluk tijdens een spontane reis naar Italië, dus hoe erg kan het werkelijk zijn?

Als Anna nooit de garderobe van haar high-end klant (Nia Vardalos) had aangetrokken om de hond uit te laten in een vlaag van rijkdom cosplay, zou ze nooit op tijd zijn ontslagen om een ​​Italiaanse hunk te ontmoeten, Matteo (Lorenzo de Moor), die de inspiratie vormde voor de reis die zich afspeelt in ‘You, Me & Toscane’, geregisseerd door Kat Coiro en geschreven door Ryan en Kristin Engle. Dus eigenlijk is de boodschap hier dat we allemaal impulsiever en een beetje losgeslagen moeten zijn – Anna leeft uiteindelijk toch haar Toscaanse dromen.

Naar Italië rennen en in de armen vallen van een aardse mediterrane man die een grote kom pasta vasthoudt, is een specifiek Amerikaanse, vrouwvriendelijke fantasie die al eerder op het scherm is afgebeeld, in reisverhalen als “Onder de Toscaanse zon” En ‘Eet, bid, heb lief’ beide hebben hun naam aangevinkt in ‘You, Me & Toscane’. De cameo van Vardalos verbindt ook de punten tussen deze film en ‘Mijn dikke Griekse bruiloft’ beide met grote, cartoonachtige etnische families die zich enthousiast inzetten voor het plannen van een huwelijksceremonie.

Maar eerst: hoe komen we van een werkloze huisoppas tot een naderend Italiaans huwelijk? Anna, een schoolverlater op culinair gebied, zwerft van optreden naar optreden en rouwt om haar moeder, die chef-kok was, wanneer ze Matteo ontmoet in een hotelbar. Hij boeit haar met verhalen over zijn Toscaanse geboorteplaats en de momenteel leegstaande villa, nadat hij was weggelopen voor de last van de verwachtingen van zijn familie. Anna beschouwt het als een teken en boekt een vlucht. Ze duikt op in zijn geboorteplaats en, omdat ze nergens anders kan verblijven, helpt ze zichzelf in zijn villa terwijl Matteo door de Verenigde Staten dwaalt, zalig onwetend.

Later, terwijl ze een willekeurige diamanten ring past die ze tegenkomt (zie bovengenoemde grenskwesties), komt Matteo’s familie langs. Ze zetten er twee en twee bij elkaar, voegen er een paar aannames aan toe en Anna gaat ermee akkoord en laat zijn moeder Gabriella (Isabella Ferrari) zich overgeven aan een best-case scenario. Dan ontmoet ze Matteo’s neef/geadopteerde broer Michael (Regé-Jean Page van ‘Bridgerton’), een wijnmaker met gevoel, en de dingen worden ingewikkeld. Er is ook een familierestaurant dat het moeilijk heeft en de hulp kan gebruiken van een getalenteerde toekomstige chef-kok die geobsedeerd is door de Italiaanse keuken.

Er zijn bijna te veel romantische stijlfiguren in “You, Me & Toscane” om het serieus te nemen: nep-dating, een reis van vijand naar minnaar, de broer van een verloofde, enz. Zoveel plotpunten en personages zorgen ervoor dat de boel boordevol zit in wat in wezen een Hallmark-film is met een reisbudget. Maar voor een bizarre romance die zich afspeelt in een themaparkversie van Italië met meer slow-motion shots van voedsel dat in de lucht wordt gegooid dan een McDonald’s-commercial uit de jaren 80, is het eigenlijk best charmant.

Anna heeft een engel en een duivel op elke schouder, naar wie ze geen van beide veel luistert. De ene is haar beste vriendin Claire (Aziza Scott) in New York, die haar altijd aanmoedigt om een ​​verstandige keuze te maken. De andere is haar Italiaanse taxichauffeur Lorenzo (Marco Calvani), die suggereert dat ze de waarheid vertelt, maar het ermee eens is dat haar manier van doen romantischer is. Ze synthetiseren en herhalen de schandalige plotpunten van het script en dienen als een Grieks refrein, hoewel redelijkheid Anna niet in de richting van haar lot zou duwen.

Als romantische hoofdrol zou Page dit geblinddoekt kunnen doen met één arm om zijn rug gebonden – hij is gewoon zo knap en glad. Hij slaagt er zelfs in om een ​​a capella-versie van de Mario R&B-ballad “Let Me Love You” uit 2004 te maken zonder in krimpgebied te vervallen.

Bailey heeft een onwetende schattigheid met grote ogen die bijdraagt ​​aan de goedbedoelde naïviteit van haar personage – zelfs haar misstappen hebben een manier om uit te werken. Ze brengt een soort onschuld en pluk van Disney-prinsessen naar Anna, wat logisch is als je bedenkt dat ze Ariël speelde in de live-action “De kleine zeemeermin.”

Er zijn echter grenzen aan de charme van Bailey. Ze beheerst komedie veel beter dan oprechtheid, maar Coiro weet hoe ze er omheen moet werken, door haar grote toespraken te onderstrepen met snelle tussendoortjes tot komische opluchting, zodat we er niet te veel bij stilstaan. Het script baseert zijn fantasie op echte emotionele trauma’s en triggers: Anna en Michael krijgen een band over het verliezen van ouders en de concurrentie tussen broers resoneert authentiek. Zelfs als de setting en omstandigheden overdreven zijn, zijn de keuzes die de personages maken te zien als feitelijk menselijk gedrag (indien versterkt).

Maar het belangrijkste is dat “You, Me & Toscane” zelfbewust is. Het is transporterend en belachelijk en weet precies wat het is, en daarom weten wij dat ook. Dus ga je gang en geniet van een beetje dolce vita als traktatie.

Katie Walsh is filmcriticus van de Tribune News Service.