Dit artikel bevat spoilers voor “Project Weesgegroet.”
Het is 2015 en een nieuwe bewerking van een sci-fi-roman van Andy Weir heeft veel bijval gekregen. Het is 2026 en een nieuwe bewerking van een sci-fi-roman van Andy Weir heeft veel bijval gekregen. Als je plotseling een sterk déjà vu-gevoel krijgt, ben je verre van de enige. Op dit punt zijn zowel “The Martian” als het recente debuut van de kaskraker “Project Hail Mary” hebben Weir bevestigd als een van onze meest gevraagde auteurs ter wereld. Veel daarvan heeft te maken met zijn intuïtieve greep op publieksvriendelijke, blockbustervriendelijke tendensen. Maar aan de andere kant moeten scenarioschrijver Drew Goddard de eer krijgen dat hij het precies wist wat u van het bronmateriaal moet behouden en wat u moet veranderen.
Weir zelf zingt de lof van de schrijver van ‘The Martian’ en ‘Project Hail Mary’, vooral als het gaat om een aspect van zijn laatste boek waarvan hij toegeeft dat Goddard er effectiever mee omgaat dan hij deed. Terwijl je praat met Veelhoek in een recent interview onthulde Weir een ietwat ‘gekunsteld’ subplot waar hij nooit helemaal tevreden mee was in het verhaal. Zoals hij uitlegde:
“In het boek staat een gen dat je zeer resistent maakt tegen langdurige coma’s, en (wetenschappers) zouden daarop kunnen testen, en alleen mensen die dat gen hadden, waren kandidaten om op het schip te komen.”
Dit verklaart gedeeltelijk waarom Ryland Grace (gespeeld door Ryan Gosling in de film) een logische keuze is als reserve-astronaut voor de enkele reis naar Tau Ceti, voor het geval er iets misgaat. Niet zomaar iemand zou zichzelf kunnen onderwerpen aan de ontberingen van ruimtereizen naar onze verre interstellaire buur, noch over de rijkdom aan kennis beschikken die nodig is om daadwerkelijk een oplossing te vinden voor de ‘astrofage’-organismen die onze zon verslinden. De film benadert dit echter heel anders.
Andy Weir legt uit waarom Phil Lord, Chris Miller en Drew Goddard een grote verbetering hebben aangebracht in Project Hail Mary
Niet iedere succesvolle auteur heeft het geluk een bewerking van zijn werk mee te maken die werkelijk aan zijn hoge normen voldoet, laat staan deze overtreft. Zoek niet verder dan George RR Martin en zijn voortdurende klachten over ‘House of the Dragon’. Gelukkig konden de omstandigheden niet méér verschillen voor Andy Weir als het gaat om ‘Project Hail Mary’. Weir lijkt zelfs zijn eigen zwaarste criticus te zijn. Tijdens een gesprek met Polygon vertelde de auteur hoe regisseurs Phil Lord en Chris Miller samenwerkten met schrijver Drew Goddard om te vereenvoudigen en te stroomlijnen hoe Ryland Grace van Ryan Gosling zo ver van huis belandt. Volgens Weir:
“Tussen Drew en de regisseurs hebben ze een manier bedacht om Ryland op het schip te krijgen zonder dat coma-gen. Daarom werd hij uiteindelijk de last-minute vervanger. Drew vond een manier om dat allemaal te laten gebeuren, om (dezelfde) directheid te hebben zonder toevlucht te hoeven nemen tot deze kleine verzonnen zijwetenschap die ik voor het boek moest bedenken. Het voelde altijd een beetje gekunsteld voor mij in het boek, en ik ben blij dat ze een manier hebben gevonden om het te doen zonder dat in de film.”
Hoewel dit fictieve plot me nooit stoorde tijdens het lezen van het boek, kan ik niet zeggen dat ik merkte dat ik de afwezigheid ervan in de film miste. Soms is eenvoudiger echt beter. Dit maakt of breekt “Project Hail Mary” hoe dan ook niet, maar het is zeker een van die stille verbeteringen onder de radar die op de lange termijn alleen maar bijdragen aan de kijkervaring. Weir is het daar duidelijk mee eens.
“Project Hail Mary” speelt nu in de theaters.
