Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Gedurende negen seizoenen, twee films en één zeer ongelukkige heropleving, De X-bestanden werd gedreven door een diepe en uitgestrekte mythologie over UFO’s, buitenaardse wezens en doofpotoperaties van de overheid (oh, en gewoon een rare hoeveelheid olie). Deze mythologie sloot aan bij de wens van Fox Mulder om het bestaan van buitenaards leven te bewijzen, en het was de bedoeling dat het publiek elke week op de show afstemde om te zien hoe zijn kruistocht verliep. Het publiek ontdekte echter al snel iets veel interessanters om door geobsedeerd te raken dan de gekke zoektocht van Mulder: afleveringen van monster-van-de-week!
In plaats van zich te concentreren op diepgaande kennis of buitenaardse samenzweringen, bevatten deze afleveringen gedenkwaardige vijanden (waaronder alles van een rekbare kannibaal tot een gigantische flukeworm) die Mulder en Scully elke week terroriseerden. Afgezien van het feit dat deze afleveringen leuk en eng waren, hebben de meeste fans nooit de moeite genomen om lang na te denken over waarom ze zo dol waren op deze verhalen. Maar als we terugkijken op ‘The Host’, veteraan X-bestanden producer Frank Spotnitz ontwikkelde een theorie: namelijk dat deze afleveringen populair waren omdat ze zich concentreerden op dingen die zowel ‘eng als echt’ aanvoelden.
Betreed de Flukeman
Zoals gerapporteerd door X-Files vertrouwelijkSpotnitz zelf was gefascineerd door de Flukeman, die het gedenkwaardige monster van de week was in de aflevering ‘The Host’. Hij merkte op hoe “er iets heel diepgewortelds is” aan deze specifieke draad, en hoe “het echt tot de verbeelding van mensen sprak, en dat was een van de grote thema’s van de show, het vinden van dingen die eng en echt waren.” De Flukeman was op gedenkwaardige wijze in staat mensen aan te vallen via toiletten, en de producent wees erop dat “iedereen zich leek voor te stellen … aangevallen te worden in een porta-potje, terwijl er iets uit je toilet zou komen.”
Ter afsluiting van zijn gedachten zei Spotnitz dat de enthousiaste ontvangst van het publiek bij ‘The Host’ te danken was aan het feit dat de aflevering ‘diepe angsten aanspreekt – je weet wel, stedelijke mythen waar mensen hun hele leven over hebben gehoord, weet je, slangen die uit toiletten komen of worden aangevallen op kwetsbare plaatsen, zoals een badkamer.’ Toen ik las wat de producer te zeggen had over deze iconische aflevering, werd ik getroffen door een simpel feit: hij ontdekte gewoon stilletjes waarom X-bestanden fans zijn dol op afleveringen van Monster van de week. Het korte antwoord is dat de schurken in deze afleveringen doorgaans inspelen op onze meer praktische angsten dan dergelijke dingen vreemdeling ontvoering.
Zoveel enger dan buitenaardse wezens
Buitenaardse wezens kan de voornaamste bedreiging zijn De X-bestandenmaar als je er helemaal op ingaat, vormen ze een behoorlijk abstracte bedreiging voor het publiek. Een groot deel van de mensen die naar de show kijken, is, net als Scully, sceptisch over het bestaan van buitenaards leven. Bovendien is een groot deel van het publiek dat doet Geloof in buitenaardse wezens denkt dat het eerder vriendelijke, Star Trek-achtige vriendschappelijke wedstrijden zijn dan kleine groene mannetjes die menselijke konten onderzoeken.
De schurken van het monster van de week hebben echter meestal hun basis in iets realistischers en daarom angstaanjagender. Zoals Spotnitz opmerkt, zijn talloze mensen doodsbang voor het idee dat een slang zich in hun toilet verstopt en hen in de kont bijt. Voor iemand die diep bang is dat zoiets gebeurt, is het idee van een staartworm van mensenformaat die hetzelfde kan doen ronduit gruwelijk.
De engste monsters lijken op ons
Bovendien helpt het dat zoveel monsters van de week vaak menselijk zijn of zichzelf als mens presenteren. Je bent misschien niet specifiek bang voor rekbare kannibalen als Eugene Tooms, maar hij vertegenwoordigt een meer universele oerangst: dat iemand zich in je huis of op je werkplek zou kunnen verstoppen, en je zou het pas weten als het te laat was. De show is ook gevuld met menselijke monsters zoals John Lee Roche, iemand wiens kinderslachtoffers onze zeer reële angst weerspiegelen voor roofdieren die kinderen ongestraft aanvallen. Zelfs de aangeboren hillbillies van ‘Home’ maken gebruik van de paranoïde angst dat je buren niet zijn wat ze lijken en dat je nooit echt veilig zult zijn in je eigen huis. gemeenschap.
Lang verhaal, niet erg kort, X-bestanden fans zijn banger voor afleveringen van monsters van de week, omdat de schurken daarin iets meer (ahem) nuchter zijn dan buitenaardse wezens. Ze maken gebruik van stedelijke mythen, volksverhalen en ouderwetse kampverhalen om ons eraan te herinneren dat we altijd kwetsbaar zijn wanneer we dit het minst verwachten. Laten we eerlijk zijn: wat is er enger dan Dat?
