Producent van Psycho Killer zegt dat het grofste moment van de film bijna smeriger was (exclusief)

Dit artikel bevat spoilers voor ‘Psychomoordenaar’.

De nieuwe film ‘Psycho Killer’ gaat over een staatsmilitair (Georgina Campbell) wiens echtgenoot in haar bijzijn werd vermoord door een seriemoordenaar die bekend staat als de ‘Satanic Slasher’, en volgt haar doelbewuste zoektocht om hem op te sporen. De film is grotendeels tevreden met het leveren van alledaagse spanning en stijgt even naar een ander niveau wanneer de moordenaar naar een kerk reist die belangrijk is in de overlevering van het verhaal. Hij ziet een eenzame priester binnen, gaat het biechthokje binnen, en na snel heen en weer te hebben gewisseld met de man van het kleed, steekt onze slechterik wat in feite een gigantisch, scherp metalen rietje is door het houten scheidingspaneel van het hokje, steekt het rechtstreeks in de nek van de priester en begint zijn bloed te slurpen als iemand die zojuist een oase in de woestijn heeft ontdekt.

Het is niet alleen verrassend vanwege de wreedheid, maar ook omdat de film transgressiever wordt dan tot dan toe het geval was. Ik kan me voorstellen dat het op een lijst terechtkomt verontrustende filmscènes die te ver gingenmaar het blijkt dat dat moment gelijk had kunnen zijn meer extreem.

Ik vroeg producer Roy Lee specifiek naar deze scène, en dit is wat hij onthulde:

“Dat was iets waar we veel over spraken. Ik was een beetje bang dat het te ver zou doordringen op een plek waar het veel mensen zou beledigen, maar het was iets waar het zeker van tevoren was gepland en ze probeerden een shot te ontwerpen dat zo smaakvol mogelijk was. Ook al dacht ik: ‘Moet hij echt het bloed drinken?’ en iedereen die creatief betrokken was, zei: ‘Ja, we kunnen het net zo goed proberen.’ Dus we hebben eigenlijk verschillende manieren geprobeerd – bloederig en minder bloederig, en de versie die je zag was (de versie waarin) iedereen vond dat het zo smaakvol was als het maar kon zijn in termen van wat het probeerde weer te geven.

Gavin Polone, producer van ‘Panic Room’, ‘Secret Window’ en ‘Zombieland’ probeert deze film al sinds 2010 te regisserenen hij slaagde er uiteindelijk in om het script van scenarioschrijver Andrew Kevin Walker van “Seven” en “Sleepy Hollow” over de finish te krijgen. Met die stamboom achter de schermen, en met ‘Barbarian’-ster Georgina Campbell als je de hoofdrolspeler speelt, zou je kunnen aannemen dat deze film een ​​thuisrun zou zijn. Helaas komt ‘Psycho Killer’ over als een imitatie van ‘The Silence of the Lambs’, met een scheutje ‘Halloween’ erin. Ik had er geen hekel aan, maar afgezien van die priestermoord voelt het niet alsof de film geïnteresseerd is in het verleggen van grenzen of in het doen van iets bijzonder gedenkwaardigs.

Op een gegeven moment belandt de moordenaar in een satanische cultorgie en vermoordt hij iedereen methodisch met een bijl. Het wordt gepresenteerd als een bravoure-showcase, grotendeels in één keer opgenomen, maar het gekke, onaangename karakter van de sekte en de afhankelijkheid van CG-bloed in de scène zorgen ervoor dat het geheel gewichtloos aanvoelt, alsof dit allemaal niet echt gebeurt. Wanneer de moordenaar grote hoeveelheden praktisch nepbloed naar binnen slurpt, hoe grof het ook is, voelt het tenminste alsof de film de terreur van zijn uitgangspunt waarmaakt. Elders doorloopt ‘Psycho Killer’ gewoon de bewegingen met bekende moorden verspreid over de looptijd totdat het tot een onwaarschijnlijke, oogverblindende conclusie komt die elk gevoel van voldoening opoffert om schaamteloos een vervolg op te zetten. Laten we hopen dat als er één wordt gemaakt, de filmmakers lering trekken uit de meest interessante scène van deze film.

‘Psycho Killer’ is nu in de bioscoop.