Peaky Blinders: The Immortal Man, een nieuwe Netflix-BBC-coproductie in Amerikaanse en Britse theaters is nu een uitje op groot scherm voor Cillian Murphy’s antiheld, Tommy Shelby, een getraumatiseerde WOI-veteraan en brutale gangster. In de loop van zes met bloed doordrenkte seizoenen heeft Murphy Tommy’s legende geschreven in de lange, trotse traditie van Britse gangsterverhalen. Als een oude fan van de show, was ik benieuwd hoe het in de bioscoop zou verlopen.
Je hoeft niets van de serie te hebben gezien, die een beetje lijkt op een historische Sopranos met kenmerkende Midlands-accenten en moderne rockmuziek erop. de soundtrack. Met een minimum aan uitleg vertelt de film je snel alles wat je moet weten over Tommy en de Peaky Blinders-bende – zo genoemd omdat ze scheermessen in hun platte petten houden en er onuitsprekelijke dingen mee doen.
Fans van de show hoeven zich ook geen zorgen te maken: de film is geschreven door de maker van de serie Steven Knight en geregisseerd door Tom Harperdie enkele van de eerste series regisseerde. Stilistisch gezien past het heel erg bij de show. Bloedig geweld in donkere pubs contrasteert met Tommy’s opium- en PTSS-achtige visioenen, spookachtige beelden van de doden en bovennatuurlijke zigeunerhekserij. Het is een hele sfeer.
Grijsharig, bebrild en achtervolgd door zijn overleden familie, verstopt Tommy zich daarna in zijn leegstaande landhuis de gebeurtenissen van seizoen 6. Hij schrijft letterlijk zijn legende en probeert zijn levensverhaal op papier te zetten in een poging zijn vele demonen uit te drijven. Zijn vervreemde zoon, Duke (Barry Keoghan), heeft de leiding van de Peaky Blinders overgenomen en maakt naam als gewelddadige oorlogsprofiteur terwijl bommen de industriële stad Birmingham, Engeland, in de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog bestormen.
Barry Keoghan is de nieuwe koning van de onderwereld van Birmingham.
Ik denk niet dat het een spoiler is om je te vertellen dat Tommy, snel genoeg, zijn leesbril opbergt, zijn kenmerkende driedelige pak en platte pet aantrekt en zijn glorieuze Rolls-Royce naar Birmingham rijdt om zijn eigenzinnige zoon tegemoet te treden. Murphy is net zo formidabel en elegant als altijd in de rol.
De show is altijd verweven met echte figuren en ik verwachtte dat Tommy zijn lange relatie met Winston Churchill opnieuw zou bekijken en misschien uiteindelijk voor de Britse inlichtingendienst zou gaan werken. Het is niet zo’n hoogstaand concept. Een verrader genaamd John Beckett (Tim Roth) is van plan een enorme hoeveelheid vals nazi-geld te verspreiden via bendes als de Peaky Blinders en zo de Britse economie te laten crashen. Zal hij Duke ervan kunnen overtuigen zijn land te verraden?
Lees meer: 44 van de beste films op Netflix die je nu zou moeten streamen
Roth is komisch verfoeilijk in de rol, een echte landschap-kauwende slechterik. De film begint met het laden van miljoenen valse bankbiljetten van £ 5 in een trein in een concentratiekamp. Hij draait zich naar de camera en grijnst: ‘Heil fackin’ Hitler’, en dat is ongeveer alles wat je over hem moet weten.
Barry Keoghan de zoon van Cillian Murphy laten spelen, is een geniaal stukje casting. Ik hou absoluut van Keoghan in alles waar hij in zit, en als Duke levert hij spottende minachting, wreedheid met koude ogen en, wanneer hij wordt gepusht, een zweterige paniek die echt aanvoelt.
De geweldige Stephen Graham keert terug als Liverpoolse gangster Stagg, een belangrijke bondgenoot van Tommy Shelby.
Het is een productie met een behoorlijk groot budget, met een aantal indrukwekkende vuurballen en vuurgevechten, maar het is niet wat gamers AAA zouden noemen: een solide AA. Eén scène viel me in het bijzonder op: wanneer Duke zijn prooi door de gebombardeerde straten van de stad achtervolgt, snijdt hij keer op keer. Een ambitieuzere film had het misschien in één take kunnen doen. Niettemin geven de prachtige kostuums uit die tijd, de griezelige mistige grachten en een cast vol karaktervolle gezichten het een onderscheidende visuele identiteit.
Peaky Blinders: The Immortal Man verschijnt op 20 maart op Netflix. Als je de serie niet kent, zou ik zeggen dat het een maandabonnement zeker waard is – schenk jezelf een glas illegale whisky in en geniet van een spannend, snel bewegend misdaaddrama met een eigenzinnige stijl. zegt Ridder het is een ‘opstapje’ naar verdere seizoenen van de show, dus er is nog veel meer waar dit vandaan kwam.
Fans: ga het zien in de bioscoop. In opdracht van de Peaky Blinders.
