Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Als je ooit films hebt gezien zoals De VelociPastor maar wenste dat er meer schaars geklede babes waren die met andere schaars geklede babes vochten, terwijl nerds op de achtergrond eindeloos afvuurden StarTrek referenties terwijl ze een ultieme strijd voeren tegen Internet Zombie Domination Software, dan heb je eigenlijk maar één keuze: die van 2002 Cheerleader Ninja’s.
Cheerleader Ninja’s is precies hoe het klinkt. Cheerleaders trainen om ninja’s te zijn. Ze vechten tegen katholieke schoolmeisjes van een naburige parochiale hervormingsschool. Geeks rommelen wat rond op internet en raken op de een of andere manier verstrikt in een grote samenzwering die alles met elkaar verbindt. Mensen in kippen- en koeienkostuums worden geschommeld door pompons, en iedereen laat veel te veel scheten.
Dus waarom zou je ooit zoiets willen zien? Cheerleader Ninja’s? Omdat het leuk is. Het is zo leuk. Ik liep hier geamuseerder van weg dan ik wil toegeven, omdat het eigenlijk behoorlijk solide is als je eenmaal voorbij bent aan het feit dat het lijkt alsof het door een groep universiteitskinderen voor ongeveer $ 600 is gemaakt.
Serieus, het is echt grappig
Cheerleader Ninja’s is zo dom dat het werkt, grotendeels omdat het volledig in het kamp leunt. Het basisoverzicht van het plot is eenvoudig, maar je hebt hier echt niet veel nodig om mee te werken. Een groep bijbelgetrouwe vrouwen, bekend als The Church Ladies, is verontwaardigd over de ‘internetvervuiling’ en legt de schuld volledig bij de cheerleaders van de Happy Valley High School. De Church Ladies roepen Steve, een openlijk, agressief en uitdagend homoseksuele leraar op de katholieke school, op om een groep van zijn sexy studenten te trainen in het aanvallen van de cheerleaders.
Ondertussen hebben de cheerleaders hun eigen problemen. Iemand op internet die zichzelf Mr. X noemt, gebruikt ze om zijn mind control-software te bètatesten voordat hij deze op de wereld loslaat. Omdat ze niet bereid zijn om zonder slag of stoot ten onder te gaan, werken de cheerleaders samen met de schoolnerds om erachter te komen hoe ze meneer X kunnen tegenhouden, trainen in vechtsporten en vervolgens verwikkeld raken in verschillende gevechten met slaan, zwaarden, pogosticks, trampolines en sproeiers.
Het is allemaal zo stom, en er is ook een ongezonde hoeveelheid naaktheid.
Dit is waarom Cheerleader Ninjas werkt
Zo dom als Cheerleader Ninja’s klinkt, het heeft eigenlijk veel te bieden gezien de productiewaarden in de achterzak. Eerst en vooral komt iedereen opdagen. Het geklets is opzettelijk campy, maar het is consequent smerig en vloeiend. Veel films met dit soort bootstrapped-productie vallen hier uit elkaar omdat niemand de tekst kent, de opnames gehaast zijn en de montage slordig is. Alles bij elkaar is alles hier verrassend schoon, alles bij elkaar genomen.
Bovendien zijn er genoeg zichtgrappen. Bewegwijzering rond de campus en in het universum verschijnen en verschijnen advertenties, en ze zijn allemaal getimed voor maximale komische impact. Het is allemaal zo ongelooflijk laagdrempelig, maar pure toewijding aan het stukje houdt het Cheerleader Ninja’s motor draait op volle capaciteit.
Cheerleader Ninja’s omarmt ook zijn beperkingen met bijna hypnotiserende niveaus van vreugde. Er zijn geen stuntdubbels of geplande choreografieën, maar er zijn voldoende stand-ins voor opblaaspoppen wanneer de vechtsportsequenties te intens worden voor de acteurs. Miniaturen die heel duidelijk speelgoed zijn tijdens het maken van shots, worden seconden later tot volledige acteurs gesneden. Alles aan deze film, hoe low-budget en campy ook, voelt opzettelijk aan. Zelfs de nerds zetten zich in voor het bit door nooit van hun kleding te veranderen StarTrek gewaad, compleet met Shatner-bier.
Ik hou van een goede thriller. Ik hou van een geweldig, geestverruimend sciencefiction episch ook. Maar soms moet je films zoals ‘ Cheerleader Ninja’s en zet je hersens uit zodat je de durf kunt bewonderen van een van de domste, maar toch subtiel slimme B-films die Tubi te bieden heeft.
