Dit zoals verteld-aan-essay is gebaseerd op een gesprek met Hanko Kiessneroprichter en vice-voorzitter van Packsize, een verpakkingsbedrijf uit Salt Lake City. Dit verhaal is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Wij hadden net een piek in de gasprijzenen iedereen klaagt. Ik zie een betaalbare oplossing voor werkgevers – een oplossing die ook de loyaliteit van werknemers zou kunnen vergroten: het toevoegen van EV-laadstations aan hun parkeerplaatsen.
Dit is iets dat ik ontdekte nadat ik in 2002 van Duitsland, waar ik ben opgegroeid, naar Salt Lake City verhuisde en Packsize startte. Ik wist niet van het probleem van de luchtvervuiling hier, en na een paar jaar. Ik ontwikkelde astma.
Ik had dit probleem nog nooit eerder gehad. Ik ben erg actief. Ik loop marathons. Dus deed ik onderzoek om erachter te komen wat de oorzaak van mijn astma was en kwam tot de conclusie dat luchtvervuiling de oorzaak was. Ik heb ook geleerd dat luchtvervuiling grotendeels afkomstig is van voertuigen en ontstekingen in de longen kan veroorzaken, wat tot kanker kan leiden.
Rond deze tijd werden elektrische auto’s populair. Ik heb zoveel geleerd over deze ontwrichtende technologie dat ik een non-profitorganisatie ben begonnen met de naam Leiders voor schone lucht met een aantal andere lokale ondernemers. Onze missie is om geld in te zamelen om EV-laadstations te kopen en deze op zoveel mogelijk plaatsen te laten installeren. Wij zien dit als een zakelijke aangelegenheid. Om te kunnen groeien moeten we talent uit andere markten aantrekken, en luchtvervuiling belemmert dat.
Ik wilde ook meer mensen dan alleen ikzelf motiveren om een elektrische auto te rijden, dus vroeg ik mijn medewerkers: wat weerhoudt jullie ervan om er een te kopen? En het antwoord was dat laadstations niet alomtegenwoordig zijn. Een van de grootste angsten van mensen met elektrische voertuigen is dat ze naar hun werk rijden en geen stopcontact kunnen vinden. Dat is beangstigend, want nu kun je misschien niet meer thuiskomen.
In eerste instantie hebben we slechts drie laadstations opgezet op ons hoofdkantoor in Utah, waar we ongeveer 100 medewerkers hebben. Toen kregen mensen ineens elektrische voertuigen, dus hebben we er meer aan toegevoegd. Tegenwoordig hebben we 53 stations en hebben we een EV-acceptatiepercentage van bijna 30% onder het personeel, wat betekent dat er wat extra stekkers zijn voor bezoekers en werknemers bij naburige bedrijven. We hebben geleerd dat de infrastructuur op de eerste plaats moet komen. De meeste medewerkers zijn na de installatie van de laadpalen overgestapt.
Deze stations zijn waarschijnlijk een van de goedkoopste voordelen die een werkgever zijn personeel kan bieden. De kosten voor elektriciteit tegen een bedrijfstarief zijn laag; voor ons is het ongeveer $ 3 per dag per laadstation. In de post-COVID-wereld van vandaag is het ook een manier om mensen te bereiken terug naar kantoor.
Het leuke is: ik trek nu werknemers aan die elektrisch rijden, en ze zijn zeer wenselijk. Ze geven doorgaans om het milieu en begrijpen dat elektrisch rijden goedkoper is dan rijden op benzine. Ze zijn ook vaak technisch onderlegd.
Nu de benzineprijzen zo hoog zijn, kunnen meer mensen overwegen om elektrische auto’s te kopen. De olietoevoerketens zijn kwetsbaar en we beschikken over een overvloed aan goedkope elektriciteit. Voor werkgevers kan het helpen van werknemers bij het maken van die overstap net zo eenvoudig zijn als het plaatsen van laadstations op hun parkeerplaatsen.
