Dit is een vervolg op mijn recente stuk “AI-coach of AI-ghostwriter? De keuze is aan jou”, waarin werd betoogd dat AI je denken kan aanscherpen of vervangen. Dat stuk ging over schrijven. Deze gaat over de andere kant van de medaille: lezen. De praktische vraag is: hoe gebruik je AI om een productievere lezer te worden in plaats van een luiere lezer?
In 2006 bedachten mijn UW-studenten en ik de term ‘machinaal lezen’ om het autonome begrip van tekst door computers te beschrijven (Etzioni, Banko, & Cafarella, AAAI 2006). Twintig jaar later kunnen grote taalmodellen (LLM’s) vragen over tekst met verrassende competentie verteren, samenvatten en beantwoorden. De ironie is dat de grootste consumenten van deze mogelijkheid mensen zijn, die AI gebruiken om voor ons te lezen.
AI-ondersteund lezen is zo alomtegenwoordig geworden dat we de absurditeit benaderen die is vastgelegd in Tom Fishburne’s beroemde Marketoonistische cartoon: “AI geschreven, AI gelezen.” De ene AI schrijft de memo, een andere AI vat deze samen, met minimale menselijke tussenkomst.
Het eenvoudigste gebruik van AI bij het lezen is samenvatten, en dat heeft zeker zijn voordelen. Plaats een pdf van 50 pagina’s in uw favoriete LLM, vraag om een samenvatting en u ontvangt er binnen enkele seconden een.
Maar die samenvatting is slechts een skelet. Het verwijdert de stem, de beste regels, de veelzeggende details en de nuances die je begrip kunnen maken of breken. Als u een juridisch contract leest, zijn de details het hele punt. Als u de productaankondiging van een concurrent leest, is de draai die zij aan de cijfers geven belangrijker dan de cijfers zelf. Een skelet heeft geen hartslag!
AI-ondersteund lezen bestraft passiviteit. Een recente Wharton-studie van de meer dan 10.000 deelnemers ontdekte dat mensen die vertrouwden op door AI gegenereerde samenvattingen oppervlakkiger kennis toonden en achteraf minder concrete feiten boden dan degenen die zich met originele bronnen bezighielden. Advies dat na het gebruik van AI werd geschreven, was korter, minder feitelijk en homogener onder alle gebruikers. Met andere woorden: AI-samenvattingen comprimeren niet alleen tekst. Ze maken het plat.
Snel lezen via AI kan een beetje lijken op speeddaten: je bestrijkt een groot terrein, maar je kent eigenlijk niemand als je weggaat.
De fundamentele vraag hier is niet de productiviteit. Het gaat over de impact van AI-lezen op jou als lezer: wat gebeurt er met je retentie, je begrip, je vermogen om bronnen te synthetiseren? Ben je aan het winnen door dit te doen, of ben je de cognitieve spieren aan het atrofiëren die je goed maken in je werk? Het uitbesteden van uw denken aan AI betekent geen productiviteitswinst; het is een competentielek.
Mijn praktische advies is: behandel de samenvatting als een triage-instrument, niet als een bestemming. Gebruik het om te beslissen of een document uw tijd verdient. Dat is oprecht waardevol. De wereld produceert meer tekst dan enig mens kan verwerken, en AI kan je helpen het kaf van het koren te scheiden in minuten in plaats van uren. Maar als je eenmaal hebt besloten dat iets er toe doet, leg dan de samenvatting neer en ga in gesprek met de bron.
De echte kracht van AI-lezen ligt niet in een eenmalige samenvatting, maar in dialoog. Zie het als een ondervraging van het document, gericht op wat u interesseert. Upload het contract, het onderzoekspaper of het transcript van de inkomstenoproep en begin met het stellen van vragen. Wat zijn de drie meest risicovolle clausules? Hoe verhoudt deze methodologie zich tot die van Chen et al. papier van vorig jaar? Waar is het commentaar van de CFO in tegenspraak met de cijfers in Tabel 4?
Dit is geen commando dat je afvuurt en vergeet. Het is een heen-en-weer gesprek tussen jou en de AI over de tekst, een gesprek dat specifieke citaten naar voren brengt, verbanden legt met verwante materialen en precies ingaat op wat je nodig hebt. De kwaliteit van het gesprek hangt volledig af van de kwaliteit van uw vragen. AI-ondersteund lezen beloont nieuwsgierigheid.
Een woord van waarschuwing dat ik niet vaak genoeg kan herhalen: verifieer altijd zelf alles wat belangrijk is. AI-modellen hallucineren. Ze verzinnen citaten, bedenken statistieken en presenteren fictie met het serene vertrouwen van een vaste professor. De verificatiestap is essentieel. Als je het overslaat, lees je niet met AI. Je gokt met AI.
Je wilt ook verschillende leesstrategieën gebruiken voor verschillende taken, net zoals je dat zonder AI zou doen. Samenvatten is prima om de essentie van een stuk te achterhalen, om uw inbox te ordenen, om te beslissen wat u vervolgens gaat lezen. Het zal u niet goed van pas komen als u de inhoud moet behouden, verdedigen in een vergadering of erop moet voortbouwen in uw eigen werk. Voor die taken heb je de ondervragingsaanpak nodig, en die moet je aanvullen met ouderwetse menselijke lezing van de passages waarnaar de AI je verwijst.
Als je het goed gebruikt, kan AI je een betere, snellere en grondigere lezer maken door je te helpen door meer materiaal te navigeren, scherpere vragen te stellen en verbanden te ontdekken die je anders zou hebben gemist. Als het slecht wordt gebruikt, verandert het je in een consument van voorverteerde pablum, het intellectuele equivalent van leven op eiwitshakes als er aan de overkant van de straat een boerenmarkt is.
De machines lezen graag voor u, maar begrijpen het niet voor u. De keuze is, zoals altijd, aan jou.
Noot van de redactie: GeekWire publiceert meningen van gasten om geïnformeerde discussies te bevorderen en een diversiteit aan perspectieven te benadrukken over kwesties die de technologie- en startup-gemeenschap vormgeven. Als u geïnteresseerd bent in het indienen van een gastcolumn, kunt u een e-mail sturen naar tips@geekwire.com. Inzendingen worden door ons redactieteam beoordeeld op relevantie en redactionele normen.
