Dit jaar zitten Toby en Anton op verschillende scholen, dus voor het eerst hebben ze verschillende voorjaarsvakanties. Het positieve was dat we één-op-één reizen konden maken, wat heel speciaal voelde. Vorige week gingen Toby en ik naar San Francisco om onze familie te bezoeken…
Zodra we aankwamen, waren we er klaar voor die van mijn zus Lucy huis. Hoe schattig is ze?
Mijn nichtje en ik hebben een lange traditie in het spelen van Block Blast terwijl we over alles/niets in het bijzonder kletsen; dus na een avondwandeling te hebben gemaakt en pasta te hebben gegeten, deden we precies dat.
De volgende dag gingen Toby en ik naar Sutro Baths, het voormalige openbare binnenzwembadcomplex. De frisse zeelucht voelde zo goed op onze gezichten.
Dit hebben wij ook gekregen cool stripboek om bij Anton thuis te brengen.
Afzonderlijk, sinds we dat hebben gedaan over inpakken gesproken In het verleden was ik vaak blij met mijn inpakstrategie! Meestal zwart, wit, crème, grijs en blauw, dus alles was mix en match. Hier afgebeeld: jasje, shirt, jeansEn soortgelijke loafers.
We leenden de auto van mijn zus om rond te reizen, maar op een middag namen we, gewoon voor de lol, een zelfrijdende Waymo. Kijken hoe het stuur vanzelf draait, is in eerste instantie trippy, maar voelt al snel ZEER veilig aan. Waymos zijn eigenlijk net A+-studenten, die bij elk stopbord volledig terugdraaien. Mijn zwager Jeevan vertelde me dat hij ooit een rij van 10 Waymos zag die geduldig een vuilniswagen de heuvel op volgden zonder zelfs maar te proberen eromheen te gaan, haha.
We hadden het geluk om een paar vrienden te zien, zoals Julia en haar peuterdochter…
…die naar tiener Toby staarde alsof hij de grootste beroemdheid ter wereld was.
We gingen ook met een paar vrienden naar een Warriors-wedstrijd.
Een echte nagelbijter…
…maar ze behaalden een 109-106 overwinning in de laatste MINUUT.
En hoe cool is deze jas???? De man die het droeg, vertelde me dat het gemaakt was door Elias Guting.
De volgende dag liepen Toby en ik langs het water, verkenden het Ferry Building en reden door de bochtige Lombard Street (moeilijk vast te leggen op foto’s!).
Last but not least hebben we gegeten met de neven en nichten…
…en deed een snelle hoogtecontrole. Terwijl ik deze foto nam, vroeg Dr. Kalanithi: “Zijn wij hetzelfde?????” waarop ik antwoordde: “Zelfs niet een klein beetje.”
Uiteindelijk namen we afscheid en vlogen naar huis, waarbij we elke keer dat we moesten opstaan over de voet van deze kerel stapten lol. Het was zo’n vreugdevolle reis en we voelden ons zo gelukkig dat we iedereen konden zien. Californië, we houden van je!
Waar woont uw familie? Dichtbij of ver weg? Hoe blijf je in contact? Mijn zus en ik ook telefoongesprekken van vijf minuten.
PS Eerdere reizen naar CaliforniëEn hoe het is om een tweeling te zijn.
