Er gingen zoveel dingen mis afgelopen 29 januari bij te dragen aan de dodelijkste vliegtuigongeluk op Amerikaans grondgebied sinds 2001 dat de National Transportation Safety Board waarschijnlijk geen enkele oorzaak van de botsing zal identificeren tussen een vliegtuig en een legerhelikopter nabij Washington, DC, waarbij dinsdag tijdens de hoorzitting 67 mensen om het leven kwamen.
In plaats daarvan zullen hun onderzoekers details geven wat zij vonden dat een rol speelde bij de crash, en het bestuur zal veranderingen aanbevelen om een soortgelijke tragedie te helpen voorkomen. Vorige week nam de Federal Aviation Administration al de tijdelijke beperkingen over die zij na de crash had opgelegd maakte ze permanent om ervoor te zorgen dat vliegtuigen en helikopters niet opnieuw hetzelfde luchtruim rond Reagan National Airport zullen delen.
Familieleden van slachtoffers hopen op deze suggesties zal niet genegeerd worden op dezelfde manier als veel eerdere NTSB-aanbevelingen zijn geweest. Tim Lilley, wiens zoon Sam de eerste officier was in het vliegtuig van American Airlines, zei dat hij hoopt dat ambtenaren in het Congres en de regering nu veranderingen zullen doorvoeren in plaats van te wachten op een nieuwe ramp.
“Laten we de luchtvaartregelgeving niet in bloed schrijven, maar in data”, zegt Lilley, die zelf piloot is en eerder in zijn carrière met Black Hawk-helikopters in de omgeving van Washington vloog. “Omdat alle gegevens aanwezig waren om aan te tonen dat dit ongeval zou gebeuren. Dit ongeval was volledig te voorkomen.”
Het afgelopen jaar heeft de NTSB al een aantal factoren benadrukt die hebben bijgedragen aan de crash, waaronder een slecht ontworpen helikopterroute langs Reagan Airport, het feit dat de Black Hawk 23,7 meter hoger vloog dan hij had moeten zijn, de waarschuwingen die de FAA de jaren daarvoor negeerde en de zet van het leger om een sleutelsysteem uit te schakelen dat de locatie van de helikopter duidelijker zou hebben uitgezonden.
De vliegtuigcrash in DC was de eerste in een aantal spraakmakende crashes en close calls in 2025 verontrustte dat het publiek, maar het totale aantal ongevallen vorig jaar was feitelijk het laagste sinds de COVID-19-pandemie in 2020 toesloeg, met 1.405 landelijke ongevallen.
Experts zeggen dat vliegen de veiligste manier van reizen blijft vanwege alle overlappende voorzorgsmaatregelen die in het systeem zijn ingebouwd, maar op 29 januari mislukten te veel van die veiligheidsmaatregelen tegelijkertijd.
Hier is een deel van wat we over de crash hebben geleerd:
De helikopterroute zorgde niet voor voldoende scheiding
De route langs de Potomac-rivier die de Black Hawk die nacht volgde, zorgde ervoor dat helikopters en vliegtuigen binnen een straal van 23 meter van elkaar konden komen toen een vliegtuig landde op de secundaire landingsbaan van de luchthaven, die doorgaans minder dan 5% van de vluchten afhandelt die op Reagan landen. En die afstand werd alleen gewaarborgd als de helikopter langs de oever van de rivier bleef vliegen, maar de officiële route vereiste dat niet.
Normaal gesproken werken luchtverkeersleiders eraan om vliegtuigen op minstens 152 meter afstand van elkaar te houden om ze veilig te houden, dus de geringe scheiding op Route 4 vormde wat NTSB-voorzitter Jennifer Homendy ‘een ondraaglijk risico voor de vliegveiligheid’ noemde.
De verkeersleiders bij Reagan hadden ook de gewoonte gehad om piloten te vragen zelf op andere vliegtuigen te letten en visuele scheiding te bewaren terwijl ze probeerden meer vliegtuigen binnen te dringen om te landen op wat de Metropolitan Washington Airport Authority de drukste landingsbaan van het land heeft genoemd. De FAA stopte die praktijk na de crash.
Die nacht vroeg een verkeersleider tweemaal aan de helikopterpiloten of ze het vliegtuig in zicht hadden, en de piloten zeiden dat ze dat deden en vroegen om goedkeuring voor visuele scheiding, zodat ze hun eigen ogen konden gebruiken om afstand te houden. Maar tijdens de onderzoekshoorzittingen afgelopen zomer vroegen bestuursleden zich af hoe goed de bemanning het vliegtuig kon zien terwijl ze een nachtkijker droegen en of de piloten wel op de juiste plek keken.
De Black Hawk vloog te hoog
Het vliegtuig van American Airlines dat vanuit Wichita, Kansas vloog, kwam op 85 meter boven de rivier met de helikopter in botsing, maar de Black Hawk mocht volgens de officiële route nooit boven de 61 meter vliegen toen hij het vliegveld passeerde.
Voordat onderzoekers onthulden hoe hoog de helikopter vloog, stelde Tim Lilley er lastige vragen over tijdens enkele van de eerste ontmoetingen die NTSB-functionarissen met de families hadden. Zijn achtergrond als piloot gaf hem gedetailleerde kennis van de problematiek.
“We hadden een moreel mandaat omdat we zo’n diepgaand inzicht hadden in wat er gebeurde. We wilden geen pleitbezorgers worden, maar we konden de verantwoordelijkheid niet ontlopen”, zei Lilley, die niet lang na de crash een ontmoeting begon met topwetgevers in het Congres, minister van Transport Sean Duffy en legerfunctionarissen om aan te dringen op veranderingen.
De NTSB heeft gezegd dat de Black Hawk-piloten zich misschien niet hebben gerealiseerd hoe hoog de helikopter was, omdat de barometrische hoogtemeter waarop ze vertrouwden 24 tot 30 meter lager was dan de hoogte die werd geregistreerd door de vluchtgegevensrecorder.
Onderzoekers testten de hoogtemeters van drie andere Black Hawks van hetzelfde model uit dezelfde legereenheid en vonden soortgelijke discrepanties.
Eerdere waarschuwingen en alarmerende gegevens werden genegeerd
FAA-controleurs waarschuwden voor de risico’s die al het helikopterverkeer rond de luchthaven Reagan in ieder geval sinds 2022 met zich meebracht.
En de NTSB ontdekte dat dit het geval was 85 bijna-ongevallen tussen vliegtuigen en helikopters rond de luchthaven in de drie jaar vóór de crash, samen met meer dan 15.000 gebeurtenissen op korte afstand. Piloten meldden dat er minstens één keer per maand botsingsalarmen afgingen in hun cockpits.
Ambtenaren weigerden een waarschuwing aan de helikopterkaarten toe te voegen en drongen er bij piloten op aan voorzichtig te zijn wanneer ze de secundaire landingsbaan bij Reagan gebruikten die het vliegtuig vóór de botsing probeerde te gebruiken.
Rachel Feres zei dat het moeilijk was om te horen over alle bekende zorgen die nooit waren aangepakt vóór de crash waarbij haar neef Peter Livingston, zijn vrouw Donna en twee jonge dochters, Everly en Alydia, omkwamen, die beiden veelbelovende kunstschaatsers waren.
“Het werd heel snel duidelijk dat deze crash nooit had mogen gebeuren”, zei Feres. “En als iemand die niet bijzonder bekend is met de luchtvaart en hoe ons luchtvaartsysteem werkt, hoorden we keer op keer dingen waarvan ik denk dat ze mensen echt shockeerden, mensen echt verrasten.”
—Josh Funk, AP-transportschrijver
