Bedrijfsleiders zitten tegenwoordig klem tussen een rots en een harde plek. Niemand kan gebeurtenissen op straat zien plaatsvinden Minnesota en elders en niet op de een of andere manier verplaatst worden. Tegelijkertijd hebben zij een fiduciaire verantwoordelijkheid om in het beste belang van hun belanghebbenden te handelen, ongeacht hun persoonlijke gevoelens.
Ik ken dit dilemma omdat ik het zelf heb meegemaakt. In 2004 gaf ik leiding aan de belangrijkste nieuwsorganisatie van Oekraïne tijdens de Tweede Wereldoorlog Oranje Revolutiede derde in een reeks geweldloze opstanden die bekend staat als de kleur revoluties die autocraten overweldigde in Servië en dan de Georgische Republiek voordat u in Kiev aankomt.
Zoals ik in mijn boek heb uitgelegd, Cascadesvolgen deze dingen een specifiek patroon van besmetting, adoptie en afvalligheid, aangedreven door netwerken. Uiteindelijk overweldigt het niet-lineaire karakter van netwerkcascades regimes en dwingt het instellingen tot actie. Nu ontvouwt zich dat patroon hier en voor bedrijfsleiders is het niet langer iets dat je kunt negeren.
1. Besmetting: hoe bewegingen leren, zich aanpassen en zich verspreiden
2004 was een verkiezingsjaar in Oekraïne, dus er hing politiek in de lucht. We zagen allemaal dat de campagnes van start gingen, met advertenties die in de lucht vlogen en bijeenkomsten werden gehouden. Maar vanuit mijn uitkijkpunt binnen een nieuwsoperatie begon ik ook te horen over een jeugdgroep, genaamd Poradat studenten en activisten organiseerde tegen het regime.
Maar de echte oorsprong begon nog eerder, in een café in Belgrado in 1998. Het was daar dat een kleine groep van vijf activisten elkaar ontmoette en de jongerengroep Otpor oprichtte. Hun inspanningen kregen een boost van een weinig bekende academicus Gene Scherpdie geweldloze methoden hadden ontwikkeld om autoritaire regimes omver te werpen en de Albert Einstein-instituut om activisten over de hele wereld te steunen.
De Otpor-activisten zouden leiding geven aan de omverwerping van de Servische sterke man Slobodan Milosevic. Kort daarna, Westvleugel ster Martin Sheen zou vertellen A hit documentaire over de gebeurtenissen, en activisten uit andere Oost-Europese landen begonnen contact op te nemen om te leren hoe de Serviërs de methoden van Sharp toepasten. In 2003, President Eduard Sjevardnadze werd ten val gebracht tijdens de Rozenrevolutie in Georgië. In het voorjaar van 2004 reisden de Oekraïense Pora-activisten naar Servië om training te krijgen om de basis te leggen voor de gebeurtenissen waarvan ik getuige was tijdens de Oranje Revolutie.
We kunnen een soortgelijk proces zien plaatsvinden in Minnesota en daarbuiten. Toen federale agenten de gemeenschap begonnen binnen te dringen, ontstonden activistische netwerken voor het eerst opgericht in de nasleep van de moord op George Floyd werden geactiveerd. Ze begonnen zich te organiseren om hun gemeenschappen te beschermen tegen ICE- en CBP-patrouilles, terwijl ze gaandeweg hun methoden leerden en aanscherpten.
Nu andere gemeenschappen zich beginnen voor te bereiden op ICE- en CBP-activiteiten, kijken activisten in het hele land toe en leren ze. Gewone Amerikanen volgen een training – online en persoonlijk – waarin wordt overgebracht wat er in Minnesota is geleerd: hoe je je moet organiseren, hoe je activisten moet sturen en hoe je met federale officieren ter plaatse moet omgaan.
2. Adoptie: wanneer participatie de standaard wordt
Wij zijn een product van onze omgeving. Tientallen jaren van onderzoek geven aan dat we daartoe geneigd zijn conformeren op de meningen en het gedrag van de mensen om ons heen, en dit effect strekt zich uit tot drie graden van relaties. Dus niet alleen de vrienden van onze vrienden hebben een grote invloed op ons, maar ook hun vrienden – mensen die we niet eens kennen – hebben invloed op wat we denken en doen.
Toch is het omgekeerde ook waar. De mensen om ons heen doen meestal vrij gewone dingen, zoals naar hun werk gaan, de kinderen meenemen naar de voetbaltraining en het avondeten koken. De meeste mensen die zich niet actief verzetten tegen agenten van de staat, hebben weinig idee hoe ze dat moeten aanpakken. We zitten voor het grootste deel gevangen in alledaagse, gewone levens en verzetten ons tegen het aanzienlijk veranderen van onze gewoonten, maar dat kan snel veranderen.
In een zeer invloedrijke Papier uit 1978 over weerstandsdrempelssocioloog Mark Granovetter liet zien hoe zelfs kleine clusters van individuen, met lage adoptiedrempels, mensen met grotere weerstand kunnen beïnvloeden. Zodra deze aan boord komen, beginnen ze ook anderen te beïnvloeden. Het is een patroon dat we keer op keer zien: kleine groepen, losjes verbondenmaar verenigd door een gemeenschappelijk doel zijn de drijvende krachten achter transformationele verandering via netwerkcascades.
We kunnen diezelfde patronen vandaag de dag in Amerika zien ontvouwen. Gewone mensen, geschokt door de acties van ICE- en CBP-patrouilles, hebben zich bij activisten aangesloten in hun verzet tegen de invallen. Terwijl ze dat doen, vertellen ze het aan hun vrienden en buren, van wie sommigen zich erbij aansluiten. Terwijl ze dat doen, beïnvloeden hun acties anderen die iets terughoudender zijn, en naarmate ze meedoen, wordt het momentum zelfs nog groter.
Ik heb dit direct ervaren tijdens de Oranje Revolutie. In het voorjaar van 2004 was ik op de hoogte van de demonstraties, maar ik deed er niet aan mee. Als buitenlander wist ik niet zeker of dit mijn plek was. Maar toen begonnen de vrienden van mijn vrouw te gaan en nodigden mijn vrouw uit. Toen zij eenmaal meedeed, ging ik ook mee en anderen gingen met mij mee. De aantallen werden overweldigend en het regime viel.
3. Afval: wanneer stilte niet meer veilig is
Op dit punt zullen veel lezers een probleem beginnen op te merken. Hebben andere bewegingen, zoals #Occupy en Black Lives Matter, niet precies dezelfde patronen gevolgd en zijn ze er niet in geslaagd hun doelstellingen te bereiken? Het antwoord is uiteraard een volmondig ja. De aanwezigheid van een netwerkcascade is noodzakelijk, maar niet voldoende, om verandering teweeg te brengen. Daarvoor, je hebt instituties nodig.
Martin Luther King Jr. organiseerde niet alleen marsen en boycots. Hij gebruikte de kracht van mobilisatie om politici als Lyndon Johnson te beïnvloeden. Op vrijwel dezelfde manier organiseerden de Solidariteitsactivisten in Polen niet alleen maar stakingen. Ze schakelden actief de katholieke kerk in. Al vroeg tijdens de kleurenrevoluties leerden activisten dat internationale instellingen krachtige bondgenoten konden zijn en die steun met succes konden benutten.
Dit is misschien wel de meest opvallende kwetsbaarheid voor de huidige regering. In het begin richtte het zich op instellingen, zoals advocatenkantoren en universiteiten, maar dit gebeurde op een erg omslachtige manier. belangrijke doelwitten hebben met succes teruggevochten. Anderen, zoals senatoren Thom Tillis En Bill Cassidyhebben zich verzet tegen de ICE- en CBP-tactieken. Chris Madel, een Republikeinse kandidaat voor het gouverneurschap van Minnesota, beëindigde zijn campagne uit protest.
Toch hebben de leiders van het bedrijfsleven, ondanks breed uitgemeten twijfels, het grotendeels uitgesteld, zoals voormalige CEO’s graag willen Reid Hofman, Bill George En Robert Rubin hebben er bij hen op aangedrongen om hun steentje bij te dragen. Goed bedrijfsbeheer vereist echter meer dan alleen het runnen van een bedrijf en het beheren van een balans. Het vereist dat u effectieve leiders van uw bedrijfsgemeenschap bent.
Vooruitlopen op wat daarna komt
Ik herinner me dat ik eind 2007 een groepsdiner in Kiev bijwoonde en tegenover een directeur van Sony Ericsson zat, die me vol vertrouwen vertelde dat de lancering van de iPhone eerder dat jaar nog geen invloed had gehad op de omzet van zijn bedrijf. Maar hetzelfde patroon van besmetting, adoptie en afvalligheid zou zich snel manifesteren en Sony Ericsson zou zijn relevantie verliezen en uiteindelijk worden geabsorbeerd, terwijl de cascade van smartphones de hele industrie opnieuw zou vormgeven.
Zodra een cascade begint, gaat deze een eigen leven leiden.
Bedrijfsleiders in Amerika worden vandaag de dag met een soortgelijk dilemma geconfronteerd. Hun eerste verantwoordelijkheid ligt bij hun belanghebbenden, ongeacht hun persoonlijke gevoelens. Maar onder de miljoenen die de straat op gaan, bevinden zich werknemers, klanten, aandeelhouders en hun familieleden. Hopen dat je aan het hek kunt blijven, is gevaarlijk naïef. Het is slechts een kwestie van tijd voordat iemand in uw bedrijfsgemeenschap wordt getroffen door ICE- en CBP-geweld: een arrestatie, mishandeling, pepperspray – of erger.
Het is nu tijd om te handelen. Als Renee Good of Alex Pretti tot jouw mensen of hun kinderen behoorden, wat zou je dan voor hen en hun families willen regelen? Welke juridische, medische of psychologische ondersteuning zullen zij en hun collega’s nodig hebben? U moet zich nu op die mogelijkheid voorbereiden.
Op vrijwel dezelfde manier moet u beginnen met het auditen van uw partners en leveranciers. Zorg ervoor dat de mensen met wie u zaken doet, uw waarden en die van uw stakeholders delen. Als ze activiteiten ondersteunen of er zich mee bezighouden die schadelijk kunnen zijn voor uw bedrijfsgemeenschap, wacht dan niet op een incident. Snijd de banden door.
Bovenal moet u expliciet zijn over uw waarden en ervoor zorgen dat u ze naleeft. Dat betekent niet dat je een politiek standpunt moet innemen, maar wel dat je duidelijk moet zijn waar je staat. Als iemand die de uitdaging heeft moeten aangaan om een bedrijf te runnen tijdens een revolutie, kan ik je uit ervaring vertellen dat je op een dag zult willen terugkijken op deze tijd, wilt nadenken over wat je hebt gezegd en gedaan, en trots wilt zijn op wat je hebt gedaan.
