Olieprijzen worstelen met onzekerheid over de oorlog in Iran: NPR

De mondiale prijzen voor ruwe olie zijn deze maand volatiel geweest en schommelden op één dag maar liefst $35. Ze zijn ook hoog: momenteel rond de $110 per vat. Maar ze stegen niet zo veel of zo snel als sommige analisten hadden verwacht.

De Straat van Hormuz, de belangrijkste waterweg voor de mondiale oliehandel, is al wekenlang grotendeels geblokkeerd voor tankerverkeer. Verwacht mag worden dat dit soort verstoringen de prijzen scherp en consistent zullen doen stijgen. Dus waarom waren de prijzen in plaats daarvan de prijzen in deze vreemde achtbaan?

In één woord: onzekerheid.

“De oliemarkt bevindt zich momenteel midden in deze bijna ‘Schrödinger’s kat’ van de grootste olieaanbodschok in de geschiedenis van de oliemarkt”, zegt Rory Johnston, een onderzoeker oliemarktenzei vorige week.

De kat van Schrödinger is de beroemd gedachte-experiment ontworpen om een ​​kernprincipe in de kwantummechanica te illustreren. Stel je een kat voor in een doos, naast een flesje met gif dat uitvoerig is verbonden met een monster radioactief materiaal. Als een enkel atoom van dat monster vervalt, breekt het flesje en sterft de kat.

De kat is levend of dood, maar van buiten de doos weet je niet welke. In de vreemde wereld van de kwantummechanica is dat feitelijk de kat beide in één keer … totdat iemand de doos opent.

In de olieversie bevindt de wereld zich ofwel in de ergste oliecrisis ooit, ofwel gaat het in principe prima. Wekenlang leken beide gevallen even plausibel voor de markt.

Het ‘cat’s dead’-scenario is een langdurige oorlog die de handel in olie uit het Midden-Oosten maandenlang ontwricht. “Als dit aanhoudt, zal het groter zijn dan de olieschokken van de jaren zeventig”, aldus Johnston.

Decennia lang hebben oliemarktwaarnemers zich zorgen gemaakt over de sluiting van de zeestraat als een worstcasescenario. Het is eigenlijk onmogelijk voor de wereld om volledig goed te maken het resulterende tekort aan olievoorraden door het aanboren van voorraden of het verzenden van ruwe olie via alternatieve routes. Een langdurige sluiting zou de prijzen veel, veel hoger doen stijgen dan we vandaag zien.

Maar als de oorlog bijvoorbeeld morgen eindigt, zal blijken dat we ons in de ‘kat leeft’-situatie bevinden. “Theoretisch gezien zou de oliemarkt zichzelf kunnen gaan genezen als Trump zich nu zou terugtrekken”, aldus Johnston.

De wereld had er veel extra ruwe olie rondzweven voordat dit conflict begon. Die buffer betekent dat a kort De verstoring zou niet catastrofaal zijn. Dus als de zeestraat op het punt staat binnenkort weer open te gaan, en de olievelden en faciliteiten in de Golfregio niet al te ernstig beschadigd zijn en de productie binnen een paar weken kunnen hervatten… dan zouden de prijzen helemaal niet gek moeten worden.

En de markten hebben een reden om op een korte oorlog te anticiperen. De afgelopen jaren is een hele reeks geopolitieke crises snel opgelost, vanaf aanvallen Saoedische raffinaderijen naar de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran vorig jaar aan het Amerikaanse leger operatie in Venezuela. Zelfs de grootschalige invasie van Oekraïne in Oekraïne heeft de olievoorziening niet zo diepgaand verstoord als de markt aanvankelijk vreesde – hoewel het conflict zelf nog steeds voortduurt. Keer op keer was kopen wanneer de olieprijs hoog was na een aanval een goede manier om veel geld te verliezen, en handelaren herinneren zich dat.

Dus wat is het: een lange oorlog of een korte? De twee mogelijke realiteiten suggereren zeer verschillende logische paden voor de olieprijzen.

Of zoals Dan Pickering, chief investment officer van Pickering Energy Partners, het verwoordde: “Je zou vandaag de dag twee verschillende hoeden over ruwe olie kunnen opzetten: ‘Waarom is het zo hoog? Omdat deze oorlog binnenkort voorbij zal zijn'”, zei hij. “De andere zou zijn: ‘Waarom is het zo laag, terwijl 20% van de mondiale olievoorziening in het knelpunt zit achter de Straat van Hormuz?'”

Gemengde signalen en verbroken verbinding

Gedurende dit conflict heeft de markt gemengde signalen ontvangen. Het Witte Huis heeft uitgegeven tegenstrijdige berichten op de doelen En tijdlijn voor de oorlog. En sommige van die verklaringen zijn in tegenspraak met bewijsmateriaal.

“Het idee blijft hangen dat we marine-escortes zullen hebben, of dat we al hun ballistische raketten zullen uitschakelen”, zegt Ellen Wald, een niet-ingezeten senior fellow bij het Atlantic Council Global Energy Center en de auteur van Saudi, Inc. “En toch is de situatie op de grond dat drones nog steeds vliegen; raketten vliegen nog steeds over de zeestraat.”

Olie is een fysiek, tastbaar goed. Maar het is ook een ‘papierenmarkt’, een grondstof die in abstracto wordt verhandeld, waarbij de prijzen op een scherm bewegen.

En er is een kloof ontstaan ​​tussen die fysieke wereld – waar de spotprijzen voor brandstof in het Midden-Oosten enorm stijgen, de prijzen voor vliegtuigbrandstof zijn verdubbeld, en landen als Pakistan en Bangladesh scholen sluiten en brandstof rantsoeneren – en de grondstoffenmarkten, waar elke keer dat de prijzen beginnen te stijgen, een bericht op sociale media van de president over productieve gesprekken, of een kop die wijst op een korter conflict, hen weer naar beneden doet tuimelen.

Tenminste, dat was het patroon. De markten komen mogelijk dichter bij een afrekening met een langere, aanhoudende verstoring. In de tweede helft van deze week stegen de prijzen met $10 per vat, en tot nu toe zijn ze daar gebleven – ondanks een bericht van de president zeggen dat de gesprekken goed verlopen.

Al Salazar is hoofd macro-olie- en gasonderzoek bij Enverus, een energiedatabedrijf. “Het feit dat we nog eens $10 gestegen zijn met a schijnbare uitbreiding van de sluiting van de zeestraat”, zei hij vrijdag, “neemt waarschijnlijk de hoop weg dat dit snel kan worden opgelost.”

Een feedbackloop

Cruciaal is dat wat er in de doos gebeurt, anders dan in het originele Schrödinger-kattenscenario, niet door toeval wordt bepaald. President Trump is een van de belangrijkste besluitvormers.

Als gevolg hiervan brengen zijn opmerkingen de markt in beweging. Maar de markt heeft ook invloed op Trump. Hij houdt de olie- en aandelenkoersen nauwlettend in de gaten, en dat doet hij ook teruggedraaid beleid voor wanneer markten gesignaleerd zij zouden de wereldeconomie laten crashen. (Wall Street heeft zelfs een bijnaam voor het patroon bedacht: TACOvoor “Trump blijft altijd weg.”)

“Er is hier sprake van een feedback-loop waarbij hoge prijzen meer angst voor de regering creëren, wat een einde aan het conflict zou kunnen betekenen of de intensiteit zou kunnen vergroten”, aldus Pickering.

Maar Trump lijkt momenteel geen acute druk te voelen; hij is gaf commentaar dat hoge olieprijzen eigenlijk goed zijn voor de VS, en recentelijk gezegd“Ik dacht dat de olieprijzen nog meer zouden stijgen, en ik dacht dat de aandelenmarkt nog verder zou dalen.”

Er ligt hier een vreemde mogelijkheid op de loer: de olieprijzen zijn grotendeels onder controle gehouden omdat handelaren denken dat een korte oorlog waarschijnlijk is. Door de marktdruk op Trump weg te nemen, gebeurt dat per ongeluk aanmoedigen een langere oorlog?

Bob McNally, de oprichter van Rapidan Energy Group en de auteur van Ruwe volatiliteitformuleert de vraag als volgt: ‘Vertraagt ​​de markt de prijssignalen die anders de president en zijn adviseurs ertoe zouden brengen het conflict te beëindigen of op de een of andere manier te versnellen?’

Zijn mening: “Ja. Ja, dat is het.”

Een prijssignaal uitstellen

Een vertraagde reactie heeft ook andere implicaties. Hoge prijzen zijn de manier waarop markten een tekort aan aanbod oplossen. Wanneer olie duur wordt, dwingt dat consumenten ertoe minder benzine en andere aardolieproducten te gebruiken. Ondertussen motiveren hoge prijzen oliemaatschappijen om meer te produceren, wat hen ertoe aanzet productie toe te voegen die bij lagere prijzen niet winstgevend zou zijn. Het aanbod stijgt en de vraag daalt. De twee samen brengen het systeem weer in balans.

Maar als prijsstijgingen worden uitgesteld, zegt Rory Johnston, kunnen ze later pijnlijker zijn. Als de oorlog morgen niet eindigt, en we bevinden ons inderdaad in het ergste scenario, betekent het laag houden van de olieprijzen nu dat we “het heden verhypothekeren voor een nog slechter resultaat in de toekomst”, zei hij.

Jij, lezer, bent één factor in dit ingewikkelde feedbacksysteem. Uw vraag naar benzine heeft invloed op de prijs, en de prijs heeft invloed op u.

Gemiddeld is de Amerikaanse benzineprijs met ongeveer een dollar per gallon gestegen, maar dat is nog lang niet waar het zou kunnen zijn als de oorlog wordt verlengd. “De gemiddelde persoon op straat heeft momenteel geen besef van de omvang van de ramp waarmee we momenteel worden geconfronteerd”, aldus Johnston.

Ed Crooks, vice-voorzitter van Amerika bij het adviesbureau Wood Mackenzie, is het daarmee eens: “De volledige gevolgen van het feit dat de Straat van Hormuz bijna volledig gesloten is, hebben de Amerikaanse consumenten nog niet getroffen”, zei Crooks.

Ze zijn dus blijven rijden en de vraag is stabiel gebleven. Voor nu.

Het door deze crisis veroorzaakte olietekort bedraagt ​​ongeveer 10 miljoen vaten per dag, wat grofweg overeenkomt met de vraag die daalde tijdens het ergste van de COVID-19-pandemie. Destijds leidden reisverboden en lockdowns tot een scherpe, wereldwijde afname van het autorijden en vliegen. Denk dus eens na: hoeveel zou benzine moeten kosten voordat de wereld het zou doen? kiest om het reizen zo veel mogelijk te beperken gedwongen naar dan?

Als de doos van Schrödinger opengaat en een langdurige oorlog onthult, kunnen we misschien allemaal het antwoord te weten komen.